Supreme Court upheld dismissal of appeal due to failure to file appeal with mandatory lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's order refusing to accept the defendant's cassation appeal. The defendant failed to file the appeal personally or through a chosen lawyer within the statutory deadline, despite having a court-appointed lawyer who had already determined there were no grounds for appeal. The court rejected the request for a new court-appointed lawyer, ruling that a new appointment is not warranted merely because the appointed lawyer's stance differed from the defendant's expectations.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 526 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: The mandatory requirement for a lawyer to sign a cassation appeal does not preclude the court from accepting an appeal if the court-appointed lawyer has formally informed the court that no grounds for appeal exist, and the defendant fails to file a personal appeal or appoint a new lawyer within the specified period.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 54/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie Ł. L.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r.,na posiedzeniu zażalenia skazanego na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2017 r., V WKK […], o odmowie przyjęcia kasacji postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZarządzeniem upoważnionego Sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2017 r., V WKK […], odmówiono przyjęcia kasacji skazanego od wyroku tegoż Sądu z dnia 29 listopada 2016 r., sygn.
V Ka […]. Zarządzenie uzasadniono tym, że skazany wezwany do spełnienia wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego we własnym zakresie, braku formalnego w terminie nie usunął. Na zarządzenie powyższe skazany wniósł zażalenie, w którym zażądał wyznaczenia obrońcy z urzędu, a nadto podniósł szereg zastrzeżeń dotyczących rzetelności działania sędziów orzekających w jego sprawie.Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z niekwestionowanym sposobem interpretacji przepisu art. 526 § 2 k.p.k. ustanawia on tzw. przymus adwokacko-radcowski, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania kasacji przez podmiot fachowy (prokuratora, adwokata lub radcę prawnego).
Jednocześnie należy zaznaczyć, że kasacja, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia może być wniesiona tylko z powodu uchybień określonych w art. 439 k.p.k., bądź innego rażącego naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat wyznaczony postępowaniu kasacyjnym powinien sporządzić i podpisać kasację albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do tego. Należy w tym miejscu przypomnieć skazanemu, że w jego sprawie zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. SSO M. W.-K. zdecydowała o wyznaczeniu skazanemu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji.
Jednakże wyznaczony do tej czynności obrońca pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. (k. 536) poinformował Sąd Okręgowy w G., że nie dopatrzył się podstaw do wniesienia kasacji. Zauważyć należy, że treść załączonej do tego pisma opinii obrońcy wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę rzetelnej analizy sprawy. Wobec takiego stanowiska wyznaczonego obrońcy z urzędu skazanego zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. poinformowano o możliwości wniesienia kasacji podpisanej przez obrońcę ustanowionego z wyboru w terminie 30 dni, z jednoczesnym pouczeniem, że nieskorzystanie z tego prawa w tym terminie skutkować będzie zakończeniem postępowania w przedmiocie kasacji.
Treść postanowienia skazany odebrał osobiście w dniu 26 maja 2017 r., co wynika z elektronicznego potwierdzenia odbioru na k. 554. Następnie w dniu 24 sierpnia wezwano skazanego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków osobistej kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata; wezwanie to skazany odebrał 14 września 2017 r. (k. 39 akt WKK), lecz przedmiotowego braku nie uzupełnił.Wobec bezskutecznego upływu powyższego terminu i nieusunięcia braku formalnego przymusu adwokackiego przez skazanego we własnym zakresie, zasadnym stało się wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji.
Zauważyć należy nadto, że zgłaszane przez skazanego żądanie wyznaczenia nowego adwokata z urzędu nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego przez niego efektu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870).
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. aw