Private prosecutor's appeal dismissed; appeal request rejected for lacking mandatory lawyer signature under Polish Criminal Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the private prosecutor's appeal against the appellate court's order refusing to accept a request for retrial. The prosecutor argued that the court's decision was flawed and that the assigned public defender acted unprofessionally. The court ruled that the request was inadmissible because it lacked the mandatory signature of a lawyer or legal advisor as required by law, and the prosecutor had already been given a defender who did not find grounds for the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.; A request for retrial filed by a private party must be drafted and signed by a lawyer or legal advisor; failure to comply with this mandatory requirement justifies the court's refusal to accept the request for substantive review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 51/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z wniosku oskarżyciela prywatnego J. Z. o wznowienie postępowania w sprawie II K (…) Sądu Rejonowego w M. zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II Ka (…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 września 2016 r. zażalenia oskarżyciela prywatnego J. Z. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 lipca 2016 r., sygn. akt II AKo (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) odmówił przyjęcia wniosku oskarżyciela prywatnego J. Z. o wznowienie postępowania w powyżej wskazanej sprawie, w oparciu o przepisy art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., jako nieodpowiadającego wymogom z art. 545 § 2 k.p.k..Zażalenie na to zarządzenie wniósł oskarżyciel prywatny.Zakwestionował w nim rzetelność podejmowanych przez wyznaczonego mu w postępowaniu wznowieniowym pełnomocnika z urzędu działań, a także poprawność i legalność (z punktu widzenia licznie wskazanych przepisów prawa procesowego – k 8 akt SN) decyzji, które zapadły odnośnie jego wniosku o wznowienie postępowania w Sądzie Apelacyjnym w (…).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne.Stwierdzone w sprawie okoliczności dowodzą całkowitej zasadności zaskarżonego nim zarządzenia.Nie ulega wszak wątpliwości, że przepis art. 545 § 2 k.p.k. wprowadza tzw. przymus adwokacko - radcowski dla czynności sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
Kategorycznie wszak stanowi o tym, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika. Oznacza to, że tylko wniosek o wznowienie postępowania, który jest sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania. Stąd, skoro złożony przez oskarżyciela prywatnego wniosek tego wymogu nie respektował, to słusznie, z mocy przywołanych w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia przepisów, odmówiono jego przyjęcia.
Poprawność tej decyzji nadto warunkuje fakt, iż nastąpiła ona po bezskutecznym wezwaniu oskarżyciela prywatnego do usunięcia tego braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni i pod rygorem odmowy jego przyjęcia (k. 49, 54 akt II AKo (...)), a także i to, że oskarżyciel prywatny w niniejszym postępowaniu wznowieniowym miał już wyznaczonego pełnomocnika z urzędu, który jednak nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie oskarżyciela prywatnego. Tym samym oskarżyciel prywatny miał już, w dotychczasowym postępowaniu wznowieniowym, zapewnionego pełnomocnika z urzędu i brak jest obecnie jakichkolwiek przesłanek do uznania, że tenże pełnomocnik powierzone mu obowiązki wykonał w sposób nierzetelny.
Wprost przeciwnie, treść opinii (k. 43-48 w/w akt), którą ten pełnomocnik sporządził, oceniana w kontekście zgłaszanych przez samego oskarżyciela prywatnego w przedmiotowym wniosku przyczyn wznowienia (k. 2-6 w/w akt), jak też wskazanych w przepisach art. 540 – 542 k.p.k., jedynie dopuszczalnych, podstaw wznowienia – nie potwierdza takich zarzutów.Brak jest zatem jakichkolwiek racjonalnych względów do uznania zasadności zażalenia oskarżyciela prywatnego i podważenia poprawności zarządzenia, którego ono dotyczy.Samo wszak niezadowolenie z treści opinii sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu, które prezentuje oskarżyciel prywatny, nie może stanowić samoistnej i wyłącznej przesłanki uznania zasadności jego krytycznej oceny pracy tegoż pełnomocnika z urzędu.
Nadmienić też należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd Najwyższy dokonał tylko kontroli instancyjnej zaskarżonego zarządzenia, tak w oparciu o obowiązujące przepisy karnej ustawy procesowej, mogące mieć in concreto zastosowanie, jak i w kontekście (dotyczących tego zarządzenia) stwierdzeń podniesionych w zażaleniu. Przedmiotem tej oceny nie mogła być zatem zasadność, czy trafność rozstrzygnięć zapadłych w sprawie w której wznowienia postępowania domaga się oskarżyciel prywatny.W tym stanie sprawy brak jest podstaw do podważenia słuszności zaskarżonego zarządzenia i uznania go – zgodnie z wolą skarżącego – za bezzasadne.