Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept criminal retrial request due to lack of lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's refusal to accept a request for a criminal retrial. The applicant failed to submit a properly drafted and signed petition by a qualified lawyer within the mandated deadline, despite being assigned a public defender who confirmed the lack of grounds for retrial. The court ruled that the formal defect remained uncorrected and that the new procedural rules regarding obvious unreasonableness did not apply to this specific stage of the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 113 § 1 k.p.s.w. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k.; A request for retrial must be drafted and signed by a qualified lawyer, and failure to correct this formal defect within the set period justifies the court's refusal to accept the petition.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 46/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie z wniosku K. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II Ka 202/13 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2015 r., zażalenia obwinionego K.P. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 13 maja 2015 r., II AKo 33/15 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Białymstoku odmówiła przyjęcia wniosku obwinionego K. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II Ka 202/13 utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II W 786/11, albowiem K. P. wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania złożonego bez zachowania wymogu jego sporządzenia i podpisania przez adwokata (art. 113 § 1 k.p.s.w. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k.), nie usunął tego braku w wyznaczonym terminie.Na powyższe zarządzenie złożył zażalenie K.
P., wnosząc o wznowienie postępowania, albowiem w jego ocenie istnieją podstawy do wznowienia. Skarżący podniósł, że wyznaczony w sprawie adwokat z urzędu nie podjął żadnych czynności i w związku z powyższym zażądał wyznaczenia kolejnego adwokata.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza czynności procesowych dokonanych przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku wskazuje, że ich prawidłowość nie budzi żadnych zastrzeżeń. Zarządzeniem z dnia 17 marca 2015 r. Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyznaczyła K.
P. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. P. S. w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania albo poinformowaniu o braku podstaw do złożenia takiego wniosku (k. 11-12). Wyznaczony pełnomocnik z urzędu dokonując czynności w trybie art. 24 § 2 k.p.s.w. w zw. z art. 84 § 3 k.p.k. w dniu 7 kwietnia 2015 r. przesłał do Sądu Apelacyjnego w Białymstoku sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 17-18). Argumentacja tej opinii prowadzi do wniosku, że obrońca należycie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku.
Warto podkreślić, że wyznaczony z urzędu adwokat, jako profesjonalista, zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych podstaw wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną.W ten sposób został w tej sprawie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu, bowiem sąd nie ma obowiązku wyznaczać kolejnych pełnomocników z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872, z dnia 26 marca 2013 r., V KZ 16/13, LEX nr 1293884).W związku z tym słusznie Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wezwała wnioskodawcę w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma z dnia 23 kwietnia 2015 r. w przedmiocie wznowienia postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie sporządzonego i podpisanego przez adwokata, skoro wniosek o wznowienie postępowania sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego jest prawnie bezskuteczny.
W konsekwencji wnioskodawca powinien ustanowić sobie pełnomocnika z wyboru, który sporządziłby wniosek o wznowienie postępowania i taka możliwość istnieje w dalszym ciągu.Wnioskodawca w wyznaczonym terminie nie usunął wskazanego mu przez organ procesowy braku formalnego pisma, dlatego słusznie odmówiono przyjęcia osobistego wniosku K. P. o wznowienie postępowania, ponieważ takie postąpienie uzasadnia brak łącznego spełnienia warunków formalnych określonych w art. 113 § 1 k.p.s.w. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. - sporządzenia i podpisania wniosku przez podmiot kwalifikowany.Obecnie doszło do częściowej zmiany stanu prawnego, ponieważ zgodnie z obowiązującym od 1 lipca 2015 r. nowym brzmieniem art. 545 k.p.k., a w szczególności dodanym do tego przepisu § 3 (art. 1 pkt 189 ustawy z dnia 27 września 2013 r., o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw Dz.U.2013.1247).
Sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku złożonego bez zachowania przymusu adwokacko radcowskiego, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność . Nadto przepis ten wprowadza instancję poziomą, bowiem na takie postanowienie służy zażalenie do tego samego sądu orzekającego w składzie trzech sędziów.Wskazana regulacja nie znajduje jednak zastosowania w analizowanej sytuacji procesowej, ponieważ zaskarżone zarządzenie zostało wydane w trybie usuwania braków formalnych osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania ( art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k.), a nie stwierdzenia jego oczywistej bezzasadności (art. 545 § 3 k.p.k.).
Z tych względów właściwość funkcjonalna Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia na zaskarżone zarządzenie wynika z dyspozycji art. 113 § 1 k.p.s.w. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 530 § 3 k.p.k.).W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w postanowieniu. l.n