Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 46/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal for retrial due to formal defects and lack of statutory grounds.

Numero d'incarto III KZ 46/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the convicted defendant's appeal against the appellate court's order refusing to accept a request for retrial. The defendant failed to correct a formal defect requiring a lawyer's signature within the prescribed time limit and did not substantiate any statutory grounds for an ex officio retrial. Consequently, the court upheld the lower court's decision as legally sound and procedurally correct.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 1, 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A request for retrial must comply with formal requirements including lawyer's signature, and ex officio retrial is only possible upon specific statutory grounds which the party must identify.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial procedure formal defects lawyer signature requirement ex officio retrial statutory grounds appellate court order procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 1 k.p.k.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez D.
Art. 542 § 1 k.p.k.
R.Zarzucił m.in.: „obrazę art. 542 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 439 § 1 k.p.k.
Nie dostrzega jednak przy tym, iż wznowienie postępowania z urzędu jest możliwe, ale tylko przy zaistnieniu bezwzględnych podstaw odwoławczych, wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. (których zresztą skazany nie wskazuje).Przepis art.
Art. 542 § 3 k.p.k.
R.Zarzucił m.in.: „obrazę art. 542 § 1 k.p.k.
Art. 9 § 2 k.p.k.
nie poszerza wiec dla stron w ogóle podstaw wznowieniowych, a jedynie tworzy podstawy wyłącznie dla wznowienia postępowania ex officio, które nie mają zastosowania dla stron.Nie stoi to na przeszkodzie, aby strona wystąpiła z wnioskiem, o jakim mowa w art. 9 §2 k.p.k., i wskazała w nim na uchybienie z art.
art. 545 § 1 k.p.k
Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez D.
art. 542 § 1 k.p.k
R.Zarzucił m.in.: „obrazę art. 542 § 1 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
przymusu radcowsko-adwokackiego wymaganego, zgodnie z treścią art. 545 § 2 k.p.k., dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 46/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z wniosku skazanego D. R. o wznowienie postępowania w sprawie II K …/12 Sądu Okręgowego w T., zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 30 sierpnia 2012 r. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 czerwca 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez D. R., albowiem pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie.Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany D. R.Zarzucił m.in.: „obrazę art. 542 § 1 k.p.k. w zw. z § 2 tego przepisu”, „brak podejmowania przez Sąd czynności z urzędu o zbadanie okoliczności mogących skutkować wszczęciem postępowania wznowieniowego”.Podniósł też, że „został ograniczony pierwotnie w swobodnym wykonaniu praw do odwołania” i w konkluzji wniósł o:

„wszczęcie z urzędu postępowania o wznowienie postępowania”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego, o ile domaga się uchylenia zaskarżonego zarządzenia, jest bezzasadne w stopniu oczywistym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że to zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi, i przywołanymi w jego podstawie prawnej, przepisami prawa procesowego.Sporządzony przez skazanego wniosek o wznowienie postępowania nie respektował tzw. przymusu radcowsko-adwokackiego wymaganego, zgodnie z treścią art. 545 § 2 k.p.k., dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Zasadnie więc był skazany wezwany do usunięcia tego braku formalnego wniosku, bez czego ten wniosek nie mógł być przyjęty do merytorycznego rozpoznania.Bezsporne jest, że skazany tego braku formalnego wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego nie usunął.Przy czym uczynił tak w sytuacji w której, wcześniej wyznaczony na jego wniosek, obrońca z urzędu nie znalazł żadnych podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego. Swoje stanowisko przy tym obrońca – bardzo szeroko i wnikliwie – uzasadnił.Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do podważenia słuszności zaskarżonego zarządzenia.Sam skazany w zażaleniu też ich nie wskazuje.

Ogranicza się w istocie do żądania by Sąd Apelacyjny w jego sprawie z urzędu, w oparciu o normę art. 542 § 1 i 3 k.p.k., wszczął postępowanie wznowieniowe. Nie dostrzega jednak przy tym, iż wznowienie postępowania z urzędu jest możliwe, ale tylko przy zaistnieniu bezwzględnych podstaw odwoławczych, wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. (których zresztą skazany nie wskazuje).Przepis art. 542 § 3 k.p.k. nie poszerza wiec dla stron w ogóle podstaw wznowieniowych, a jedynie tworzy podstawy wyłącznie dla wznowienia postępowania ex officio, które nie mają zastosowania dla stron.Nie stoi to na przeszkodzie, aby strona wystąpiła z wnioskiem, o jakim mowa w art. 9 §2 k.p.k., i wskazała w nim na uchybienie z art. 439 § 1 k.p.k.

Jednakże pismo to nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania (podlegającego stosownym rygorom i stosownej procedurze rozpoznania), ale tylko sygnalizuje sądowi potrzebę rozważenia możliwości wznowienia postępowania z urzędu.W sprawie niniejszej Sąd Apelacyjny w /…/ nie dostrzegł powodów dla których miałby z urzędu wszczynać postępowanie w sprawie skazanego (czego dowodzi chociażby pismo tego Sądu z dnia 1 lutego 2013 r. skierowane do skazanego, sporządzone po tym gdy tenże skazany w piśmie z 3 stycznia 2012 r. domagał się „podjęcia z urzędu czynności totalnej weryfikacji”).Równocześnie skazany w zażaleniu nie wskazuje żadnych takich okoliczności, które pozwalałyby przyjąć zaistnienie w postępowaniu – o którego wznowienie wnosi – jednej z tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 k.p.k., a tym samym zaistnienie in concreto sytuacji rzeczywiście nakazującej wszczęcie postępowania wznowieniowego ex officio.Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.