Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept clearly groundless retrial request under Polish Criminal Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld its own October 2025 decision refusing the defendant's request for a retrial on grounds of obvious unreasonableness. The defendant appealed, arguing procedural errors in a 2018 trial and questioning the evidence, but failed to cite specific legal grounds for retrial. The court ruled that such general challenges do not meet the strict statutory requirements for reopening a final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; A request for retrial is inadmissible if its content reveals obvious unreasonableness, even if it relies on grounds outside the statutory list or lacks any conceivable basis for reopening proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KZ 45/25 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Antoni BojańczykSSN Anna Dziergawka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 marca 2026 r. zażalenia skazanego P. R. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt III KO 154/25 o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa 33/18 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II K 54/17 wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Pismem z 22 sierpnia 2025 r. P. R. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt II Aka 33/18, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z 28 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 54/17. Postanowieniem z 22 października 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia tego wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismo skazanego nie zawiera argumentacji, która dotyczy podstaw do wznowienia postępowania.
Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. W treści obszernego pisma, skazany ponownie (jak uprzednio we wniosku) zakwestionował swoje sprawstwo, wskazując na nieprawidłowości postępowania dowodowego w tym przeprowadzonego eksperymentu procesowego oraz prawidłowość czynności przesłuchania z jego udziałem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie skazanego nie jest zasadne. Podważając trafność rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego z 22 października 2025 r. r., skarżący nie wskazał powodów, dla których decyzję w tym przedmiocie trzeba by uznać za wadliwą.
Sąd Najwyższy w zaskarżonym orzeczeniu prawidłowo dostrzegł, że treść wniosku skazanego nie wskazuje na jakikolwiek związek z istniejącymi podstawami do wznowienia postępowania, a zawarte w nim rozważania już na pierwszy rzut oka wskazywały na jego bezzasadność. Ocena ta jest jak najbardziej prawidłowa.Przedstawione we wniosku, a następnie powielone w zażaleniu skazanego informacje podważające, zdaniem skazanego, prawidłowość postępowania dowodowego i wyrażające jego wątpliwości co do ustalonych w sprawie faktów, wskazują, że skazany w rzeczywistości domaga się ponownej kontroli przeprowadzonego postępowania.
Postępowanie wznowieniowe nie służy jednak prowadzeniu na nowo kontroli ustaleń i ocen prawnych dokonanych podczas zwykłego toku instancji. Uruchomienie tego postępowania może nastąpić w wypadku przedstawienia sądowi konkretnych i poddających się weryfikacji faktów oraz dowodów potwierdzających, że dotychczasowe rozstrzygnięcie było błędne, a postępowanie powinno zostać ponowione.Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika.
Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że oczywista bezzasadność wniosku ma miejsce także wtedy, gdy wniosek zostanie oparty na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 21 września 2023 r., III KZ 13/23; postanowienie SN z 7 listopada 2023 r., III KO 86/23; postanowienie SN z 4 lipca 2019 r., V KO 36/19).
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu trafnie ustalił, iż skazany nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby być choćby hipotetycznie rozważane jako podstawy wznowienia postępowania. Wskazać należy, iż wniosek o wznowienie postępowania, którego odmowa przyjęcia jest przedmiotem rozpoznawanego zażalenia, jest kolejnym takim wnioskiem w sprawie. Sąd Najwyższy odnosił się do tożsamych argumentów przytaczanych przez skazanego (m.in. postanowienie SN z 13 listopada 2025 r, sygn. akt III KO 114/25 i postanowienie SN z 7 stycznia 2026 r. sygn. akt III KO 186/25), wskazując na oczywistą bezzasadność wniosku oraz nie znajdując podstaw do wznowienia postepowania z urzędu (zarządzenie z 30 maja 2025 r., sygn. akt III KO 18/25)Również wyznaczony w sprawie o sygn.
III KO 18/25 obrońca, sporządził opinie o braku podstaw do złożenia wniosku do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa 33/18.Ponieważ zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego, co wykazano wyżej, znajduje pełną podstawę prawną w treści art. 545 § 3 k.p.k., a stanowiska tego nie podważyły wywody zawarte w zażaleniu, należało orzec o utrzymaniu w mocy tego orzeczenia. [J.J.][a.ł] Antoni Bojańczyk Małgorzata Bednarek Anna Dziergawka