Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 44/16 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court order denying prisoner's appeal document due to procedural oversight and lack of proper rights notification.

Numero d'incarto III KZ 44/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order denying the prisoner's request for the judgment copy and reasoning, finding the decision procedurally premature. The prisoner argued he was not properly informed of his rights regarding the new statutory deadlines for appeal documents, while the lower court relied on a strict interpretation of the seven-day filing period. The Supreme Court ordered the case remitted for a deeper analysis of whether the prisoner was adequately notified of the legal changes affecting his procedural rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 2a k.p.k.; Art. 100 § 3 k.p.k.: The court must verify whether a detained defendant was properly informed of statutory rights and procedural changes before denying a request for judgment delivery, as a premature ruling without such verification violates the principle of fair trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure code detained defendant rights judgment delivery obligation procedural notification appeal document service statutory deadline calculation fair trial principle

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 422 § 1 k.p.k.
31 maja 2016 r., zaś zgodnie z brzmieniem art. 422 § 2a k.p.k.
art. 422 § 2a k.p.k.
31 maja 2016 r., zaś zgodnie z brzmieniem art. 422 § 2a k.p.k. nie zachodziły okoliczności nakazujące doręczenie tegoż orzeczenia skazanemu pozbawionemu wolności.
art. 100 § 3 k.p.k.
istotną transformację.Istotnej - z punktu widzenia sytuacji wymienionego skazanego - korekcie uległ także przepis art. 100 § 3 k.p.k. statuujący zasady doręczania wyroków, co miało ścisłe przełożenie na określenie początku biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie.
art. 16 k.p.k.
Sąd w toku ponownego rozpoznania sprawy winien rozważyć także i to, czy nie zignorowano w odniesieniu skazanego treści art. 16 k.p.k. Przywołane w treści uzasadnienia zarządzenia pouczenie przez Sąd I instancji oskarżonego, m.
art. 451 k.p.k.
o treści art. 451 k.p.k. (k.
art. 437 § 1 k.p.k.
z dnia 21 czerwca 2016 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku oskarżonego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania.
ustawa z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego
art. 437 § 1 k.p.k
z dnia 21 czerwca 2016 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku oskarżonego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 524 § 1 k.p.k
Dalej uzasadniono, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy, ów 7 dniowy termin (art. 524 § 1 k.p.k.) zaczynał swój bieg od daty ogłoszenia wyroku Sądu odwoławczego, tj.
art. 422 k.p.k
Z treści zapadłego zarządzenia wynika, iż jego podstawą stał się przepis § 2 a art. 422 k.p.k., który został dodany przez art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 44/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 lipca 2016 r. zażalenia skazanego na zarządzenia upoważnionego Sędziego Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 czerwca 2016 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku oskarżonego o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę w tym zakresie przekazać do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEZażalenie okazało się zasadne w zakresie, w jakim doprowadziło do wydania decyzji o charakterze kasatoryjnym.Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono doręczenia skazanemu A. K. odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem zapadłego przed Sądem Okręgowym w L. w dniu 31 maja 2016 r. w sprawie o sygn. akt XI Ka …/16. Jak wynika z treści uzasadnienia tego orzeczenia podstawą takiego rozstrzygnięcia było przekroczenie przez wymienionego 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Dalej uzasadniono, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy, ów 7 dniowy termin (art. 524 § 1 k.p.k.) zaczynał swój bieg od daty ogłoszenia wyroku Sądu odwoławczego, tj. 31 maja 2016 r., zaś zgodnie z brzmieniem art. 422 § 2a k.p.k. nie zachodziły okoliczności nakazujące doręczenie tegoż orzeczenia skazanemu pozbawionemu wolności.

Przepis tego artykułu nakłada na sąd obowiązek doręczenia odpisu orzeczenia tylko w sytuacji, gdy oskarżony nie ma obrońcy i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok, nie był obecny podczas jego ogłoszenia. Skoro wyrok został ogłoszony w dniu 31 maja 2016 r. to termin 7 dniowy upływał w dniu 7 czerwca 2016 r., zaś skazany złożył wniosek po upływie tego terminu w dniu 8 czerwca 2016 r.Skazany A. K. w złożonym zażaleniu na to zarządzenie nie zgodził się z jego treścią podnosząc, iż – najogólniej rzecz ujmując - nie został w sposób właściwy powiadomiony i pouczony o przysługujących mu uprawnieniach.

Po przeprowadzeniu analizy akt przedmiotowej sprawy dojść należało do wniosku, iż zaskarżone rozstrzygnięcie upoważnionego Sędziego było przedwczesne z uwagi na brak pogłębionej weryfikacji sytuacji procesowej tego skazanego. Z treści zapadłego zarządzenia wynika, iż jego podstawą stał się przepis § 2 a art. 422 k.p.k., który został dodany przez art. 1 pkt 102 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U 2016, poz. 437). Zmiana weszła w życie 15 kwietnia 2016 r.

Dodać należy, iż przepisy art. 422 k.p.k. na mocy ustaw nowelizujących z 27 września 2013 r. i z 20 lutego 2015 r. przeszły z dniem 1 lipca 2015 r. istotną transformację.Istotnej - z punktu widzenia sytuacji wymienionego skazanego - korekcie uległ także przepis art. 100 § 3 k.p.k. statuujący zasady doręczania wyroków, co miało ścisłe przełożenie na określenie początku biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Zapominać nie można, iż po noweli lipcowej wyrok należało doręczyć stronom, chyba że były obecne przy jego ogłoszeniu.

Konieczność doręczenia wyroku zachodziła, m. in. w sytuacji, gdy wyrok został wydany na rozprawie, w przypadku, gdy strona nie była obecna przy jego ogłoszeniu. Jak wynika z Komentarza do art. 100 k.p.k., (red.) D. Świeckiego, tom I, wyd. II, zasadne jest przyjęcie, że nieobecność strony nawet w sytuacji obecności jej przedstawiciela procesowego (obrońcy, pełnomocnika) wymuszała konieczność doręczenia wyroku. Zgodnie z art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2016, poz. 437), art. 100 § 3 k.p.k. otrzymał brzmienie, zgodnie, z którym wyrok doręcza się podmiotom uprawnionym do wniesienia środka odwoławczego, jeśli ustawa tak stanowi. Zgodnie ze wskazaną wyżej zmianą dodano także do art. 422 k.p.k. § 2a - dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i - pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.Skoro zatem rozstrzygający w sprawie upoważniony Sędzia uznał, iż podstawą zarządzenia czyni właśnie dodany wskazaną nowelą do art. 422 § 2a k.p.k., to winien wyjaśnić na jakiej podstawie doszedł do takiej konstatacji, szczególnie w sytuacji gdy zważy się że akt oskarżenia przeciwko A.

K. wpłynął do Sądu I instancji w dniu 26 czerwca 2015 r. (k. 263, t. II), a postępowanie prawomocnie zakończono w jego sprawie w dniu 31 maja 2016 r (k. 688, t. IV).Przy tej okazji nadmienić należy, iż jak wynika z zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy głównej z dnia 15 lipca 2015 r. (k. 271, t. II), pouczono oskarżonego m. in. o treści art. 422 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r. Z protokołu ogłoszenia wyroku przez Sąd I instancji z dnia 27 listopada 2015 r. (k. 585, t. III) wynika, iż zarządzono doręczenie odpisu wyroku oskarżonemu, obrońcy i prokuratorowi.

Powyższe sugeruje, że oskarżony miał prawo sądzić, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami ta sama procedura doręczenia orzeczenia znajdzie zastosowanie w postępowaniu przed Sądem II instancji.W przedmiotowej sprawie nasuwa się zatem pytanie, czy A. K. po pierwsze miał świadomość zmian w obrębie przepisów rzutujących na doręczenia mu odpisu wyroku Sądu II instancji, które dokonały się nowelą marcową i po wtóre w związku z powyższym czy został on w sposób dostateczny o przysługujących mu prawach i obowiązkach pouczony.

Niestety lektura zarówno uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i dokumentów przedmiotowej sprawy nie udziela jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie. Sąd w toku ponownego rozpoznania sprawy winien rozważyć także i to, czy nie zignorowano w odniesieniu skazanego treści art. 16 k.p.k. Przywołane w treści uzasadnienia zarządzenia pouczenie przez Sąd I instancji oskarżonego, m. in. o treści art. 451 k.p.k. (k. 681, t. IV), nie przesądza o skutecznym pouczeniu skazanego o jego prawach i obowiązkach.Sąd Okręgowy w toku ponownego rozpoznania sprawy uwzględni wskazane powyżej uwagi, i w oparciu o zgłębioną analizę zasygnalizowanego problemu wyda decyzję procesową.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na sentencji postanowienia. kc