Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 43/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against denial of time extension due to failure to prove independent reasons for non-receipt of court notice.

Numero d'incarto III KZ 43/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the District Court's refusal to extend the deadline for requesting a written judgment. The defendant argued that postal service failures on rural areas prevented timely receipt of the court notice, claiming the carrier did not make sufficient delivery attempts. The Court rejected this, ruling that general complaints about postal inefficiency do not constitute independent reasons for non-performance, and the defendant failed to prove specific failures in delivering the specific notice.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 40 § 3 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.; A party requesting an extension of a procedural deadline must prove that the delay resulted from circumstances independent of their will, and general assertions regarding postal service deficiencies on rural territories do not satisfy this burden of proof.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline extension independent reasons requirement postal delivery failure burden of proof allocation court notice service rural delivery issues procedural time limits tempestività dell'invio postale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 1 k.p.k.
Art. 40 § 3 k.p.k.
z art. 40 § 3 k.p.k.Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 1 października 2025 r., II Ka 43/25, odmówił T.
Art. 126 § 1 k.p.k.
Tymczasem, zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., sąd może przywrócić zawity termin na wniosek strony, jeżeli niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Art. 133 § 2 k.p.k.
142 akt sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka z zawiadomieniem o terminie rozprawy odwoławczej nie została przez oskarżonego podjęta w terminie, a skutek doręczenia – na podstawie art. 133 § 2 k.p.k.
Art. 277 k.k.
o czyn z art. 277 k.k. Pismem z dnia 14 lipca 2025 r.
Art. 366 k.p.k.
55 (akta zawierają błędną numerację, mowa o drugiej w kolejności karcie akt zawierającej nr 55) znajduje się dowód doręczenia przesyłki „[K] zawiadomienie podejrzanego o terminie art. 366 kpk; termin”, która została odebrana osobiście przez oskarżonego po jej dwukrotnym awizowaniu.
art. 437 § 1 k.p.k
art. 277 k.k
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
Powodem takiego rozstrzygnięcia było uchybienie z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 40 § 3 k.p.k
z art. 40 § 3 k.p.k.Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 1 października 2025 r., II Ka 43/25, odmówił T.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 43/25 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie T. D., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2025 r., zażalenia oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 1 października 2025 r., II Ka 43/25, o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 12 czerwca 2025 r., II Ka 43/25, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 12 czerwca 2025 r., II Ka 43/25, utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 6 grudnia 2024 r., II K 373/24, którym warunkowo umorzono postępowanie przeciwko T. D. o czyn z art. 277 k.k. Pismem z dnia 14 lipca 2025 r. (k. 158) oskarżony złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego oraz o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku.Postanowieniem z dnia 28 lipca 2025 r., II Ka 43/25, Sąd Okręgowy w Nowym Sączu odmówił T. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.

Po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego, zainicjowanego zażaleniem oskarżonego, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 września 2025 r., III KZ 33/25, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Nowym Sączu do ponownego rozpoznania. Powodem takiego rozstrzygnięcia było uchybienie z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 3 k.p.k.Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 1 października 2025 r., II Ka 43/25, odmówił T. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.Na to postanowienie zażalenie wniósł oskarżony, który zaskarżył je w całości i zarzucił:„- obrazę przepisów o doręczeniu przesyłek pocztowych,- pominięcie okoliczności faktycznej, w której doręczenia przesyłek na terenie wiejskim z uwagi na braki kadrowe i oszczędności Poczty Polskiej S.A. odbywają się w odmienny sposób, niż regulują to przepisy o doręczeniach,- niewskazanie w postanowieniu żadnego dowodu, że doręczyciel prawidłowo dwukrotnie powiadomił mnie o nieodebraniu przesyłki sądowej”.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego też Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu.Argumentacja zawarta w zażaleniu ma na celu wykazanie, że T. D. nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej, dlatego też bez swojej winy dowiedział się o wyroku Sądu odwoławczego dopiero po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie.

Zdaniem skarżącego nie ma dowodu na prawidłowość doręczenia mu wspomnianego zawiadomienia przy pomocy podwójnego awizowania w miejscu zamieszkania. Autor zażalenia wskazał w nim na uchybienia po stronie organizacji pracy operatora pocztowego w małych miejscowościach.Z zażaleniem nie sposób się zgodzić. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej. Na k. 142 akt sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka z zawiadomieniem o terminie rozprawy odwoławczej nie została przez oskarżonego podjęta w terminie, a skutek doręczenia – na podstawie art. 133 § 2 k.p.k.

– nastąpił z dniem 30 maja 2025 r. Tym samym właściwie w protokole rozprawy odwoławczej wskazano, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy (k. 143) i trafna jest argumentacja zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podał, że nieodebranie przez niego awizowanej przesyłki wynikało z niewłaściwej organizacji pracy operatora pocztowego, braku wystarczającej liczby doręczycieli przesyłek na terenach wiejskich i dokonywania doręczeń w sposób inny niż przewidziany w przepisach. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że oskarżony nawet w minimalnym stopniu nie uprawdopodobnił, aby doręczyciel Poczty Polskiej nie podejmował dwukrotnych prób doręczania przesyłki lub nie pozostawiał w skrzynce do odbioru korespondencji lub w innym widocznym miejscu pisemnego zawiadomienia o przesyłce.

Tymczasem w zażaleniu skarżący próbował dokonać niedopuszczalnego odwrócenia ciężaru dowodu. Wskazał bowiem, że to Sąd w zaskarżonym postanowieniu nie przedstawił „żadnego dowodu, że doręczyciel prawidłowo dwukrotnie powiadomił mnie o nieodebraniu przesyłki sądowej”. Tymczasem, zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., sąd może przywrócić zawity termin na wniosek strony, jeżeli niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. To na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu zawitego ciąży obowiązek wskazania okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie, a także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od niej niezależnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 maja 2024 r., II KZ 14/24; 27 marca 2024 r., III KK 32/24).

Oskarżony nie wykazał, aby nieodebranie przesyłki nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Za taką okoliczność niewątpliwie nie można uznać ogólnych uwag dotyczących sposobu funkcjonowania Poczty Polskiej na terenach wiejskich. Takie uwagi nie stanowią wykazania, wbrew potwierdzeniu zalegającemu w aktach sprawy, że po stronie operatora pocztowego, w związku z doręczeniem konkretnej przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczy, doszło do określonych uchybień. Twierdzeniom oskarżonego zaprzeczają dowody doręczania mu innej korespondencji procesowej w toku postępowania.

Na k. 55 (akta zawierają błędną numerację, mowa o drugiej w kolejności karcie akt zawierającej nr 55) znajduje się dowód doręczenia przesyłki „[K] zawiadomienie podejrzanego o terminie art. 366 kpk; termin”, która została odebrana osobiście przez oskarżonego po jej dwukrotnym awizowaniu. W ten sam sposób – po dwukrotnym awizowaniu – oskarżony odebrał odpis wyroku Sądu I instancji z uzasadnieniem (k. 115).Podsumowując, skarżący nie wykazał, aby postanowienie o odmowie przywrócenia terminu było błędne i zapadło z naruszeniem prawa, jak również, aby niedochowanie terminu nastąpiło z przyczyny od niego niezależnej.

Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, dlatego też należało utrzymać je w mocy.Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [J.J.] ‎