Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 42/17 Generato dall'IA

Supreme Court allows defendant's appeal to restore deadline for requesting judgment reasoning due to defense counsel's inaction.

Numero d'incarto III KZ 42/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's refusal to restore the deadline for the defendant to request the reasoning of the appellate judgment. The defense argued that the lower court failed to consider the defense counsel's absence at the judgment reading and the lack of communication between the defendant and counsel. The court held that the lower court prematurely dismissed the defendant's claim without verifying whether the defense counsel's failure to act was due to negligence or a mutual agreement, which is crucial when the defendant is represented.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 86 § 2 k.p.k.: The court must verify whether the defense counsel's failure to act constitutes an independent cause for the defendant; assuming the defendant must act independently despite having counsel violates the essence of the defense institution.

Parole chiave

Generato dall'IA
defense counsel inaction restoration of procedural deadline independent cause for delay representation by counsel appellate judgment reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 126 § 1 k.p.k.
Obrońca – ustanowiony przez skazanego w niniejszym incydentalnym postępowaniu - zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k.
Art. 86 § 2 k.p.k.
Z przepisu art. 86 § 2 k.p.k. wynika bowiem jedynie, że działania obrońcy nie wyłączają działań samego oskarżonego, nie zaś, że oskarżony jest zobligowany do działania zawsze samodzielnie i niezależnie od działań swego procesowego zastępcy.
art. 126 § 1 k.p.k
Obrońca – ustanowiony przez skazanego w niniejszym incydentalnym postępowaniu - zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k.
art. 86 § 2 k.p.k
Z przepisu art. 86 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 10 stycznia 2000 r., IV KKN 32/99
III KZ 31/15

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 42/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K.Ł.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 września 2017 r., zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 lipca 2017 r., VIII Ka (…) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem, Sąd Okręgowy w B. odmówił skazanemu K.

Ł. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2017 r., VIII Ka (…).Uzasadniając swoje stanowisko, Sąd Okręgowy stwierdził, iż skazany nie wykazał, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, uniemożliwiających mu dokonanie czynności procesowej, której dotyczy jego wniosek.Powyższe postanowienie zaskarżone zostało zażaleniem obrońcy skazanego. Obrońca – ustanowiony przez skazanego w niniejszym incydentalnym postępowaniu - zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisu art. 126 § 1 k.p.k. oraz błędne ustalenie, że skazany uchybił terminowi zawitemu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie z przyczyn od siebie zależnych, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku lub też o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W toku postępowania zażaleniowego obrońca złożył do akt pisemne oświadczenie skazanego, że nie wyrażał on zgody na nieskładanie przez obrońcę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie obrońcy skazanego okazało się o tyle zasadne, że jego wniesienie musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.Lektura uzasadnienia tego orzeczenia, pozwala stwierdzić, że orzekając w przedmiocie przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, Sąd Okręgowy nie miał w polu widzenia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności.

Powoduje to, iż przesądzenie o niezasadności wniosku skazanego było co najmniej przedwczesne. W realiach niniejszej sprawy uznanie przez Sąd Okręgowy, że podnoszone przez skazanego trudności w komunikacji z obrońcą nie mogą usprawiedliwiać bezczynności skazanego nie stanowi argumentacji pozwalającej zdezawuować zasadność wniosku skazanego, powołującego się na odmówienie mu przez obrońcę przekazania informacji o stanie sprawy.Nie oznacza to oczywiście że skazany wykazał, aby istniały obiektywne przeszkody, które uniemożliwiłyby mu osobisty udział w rozprawie odwoławczej, powzięcie informacji o treści wydanego przez Sąd odwoławczy wyroku i złożenie samemu wniosku o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia.

Bez wątpienia, gdyby oskarżony występował w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu bez obrońcy, powyższe uzasadniałoby odmowę przywrócenia mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Tak jednak nie jest. Nie można przecież pomijać zupełnie tego, że oskarżony korzystał z pomocy wyznaczonego z urzędu obrońcy, co zgodnie z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie Sądu Najwyższego może mieć wpływ na ocenę jego sytuacji. Przyjmuje się bowiem, że zawinione niedotrzymanie terminu zawitego przez obrońcę jest przyczyną niezależną od oskarżonego, uzasadniającą przywrócenie mu tego terminu.

Podkreśla się również, że nieuprawnionym jest zakładanie, że oskarżony niejako nie licząc na dokonanie odpowiednich czynności procesowych przez swego obrońcę, powinien je podejmować sam z zachowaniem stosownych terminów. Z przepisu art. 86 § 2 k.p.k. wynika bowiem jedynie, że działania obrońcy nie wyłączają działań samego oskarżonego, nie zaś, że oskarżony jest zobligowany do działania zawsze samodzielnie i niezależnie od działań swego procesowego zastępcy. Stanowisko przeciwne byłoby sprzeczne z istotą instytucji obrońcy, opierającej się na zaufaniu osoby reprezentowanej do jej procesowego przedstawiciela (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2015 r., III KZ 31/15, LEX nr 1734691 i z dnia 10 stycznia 2000 r., IV KKN 32/99, LEX nr 39913).Jakkolwiek wyznaczony oskarżonemu obrońca z urzędu nie był zobligowany do podejmowania działań po prawomocnym zakończeniu postępowania, to był uprawniony do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że Sąd odwoławczy orzekał na skutek złożonej przez niego apelacji, a obrońca nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku i przedstawieniu przez Sąd odwoławczy ustnych motywów rozstrzygnięcia.W tej sytuacji, bez zapoznania się ze stanowiskiem obrońcy z urzędu i wyjaśnienia tego, czy niezłożenie przez obrońcę skazanego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było skutkiem jego zaniedbania, czy też wynikało z uzgodnionego z oskarżonym sposobu prowadzenia sprawy, nie można rozstrzygnąć, czy niedotrzymanie przez oskarżonego terminu do dokonania tej czynności było warunkowane przyczyną od niego niezależną.

Trudno byłoby przy rozważaniu powyższej kwestii pominąć fakt niestawiennictwa obrońcy oskarżonego na ostatniej rozprawie apelacyjnej w dniu 25 maja 2016 r., na której Sąd odwoławczy postanowił nie uwzględnić wniosku oskarżonego o zmianę obrońcy i którą zdecydował się poprowadzić pod jego nieobecność, uznając ją za nieobowiązkową z uwagi na „zajęcie stanowiska” na poprzednim terminie rozprawy.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.