Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry prison classification appeal as inadmissible under criminal procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against a ruling refusing his request to retry a prison classification decision. The prisoner argued the refusal was unjust and deprived him of defense rights before the prison commission, citing procedural errors. The court held that the institution for retrying proceedings does not apply to incidental proceedings regarding appeals against prison administration decisions, rendering the request inadmissible by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 429 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; The institution for retrying proceedings does not apply to incidental proceedings concerning appeals against prison administration decisions, making such requests inadmissible by law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 40/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie skazanego T. B. (B.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2021 r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt II AKo (…) o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt VI Kow (…), którym utrzymano w mocy decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w K. o przeklasyfikowaniu skazanego do podgrupy klasyfikacyjnej R-1/p p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem – na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. i art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. – odmówiono przyjęcia wniosku złożonego przez skazanego T. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt VI Kow (…), którym utrzymano w mocy decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w K. o przeklasyfikowaniu skazanego do podgrupy klasyfikacyjnej R-1/p – wobec uznania, że wniosek ten jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł T.
B.. W uzasadnieniu tego środka odwoławczego skarżący podniósł, że zaskarżone orzeczenie jest dla niego niesprawiedliwe i krzywdzące, ponieważ pozbawia go możliwości obrony i wykazania prawdy w sprawach toczących się przed Komisją Penitencjarną, przed którą – jak stwierdził – jest bezsilny. Poza powyższym wskazał na uchybienia, które jego zdaniem zaistniały w postępowaniu przed Komisją Penitencjarną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Należy w pełni podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że instytucja wznowienia postępowania, którą regulują przepisy rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego, nie ma zastosowania do postępowania incydentalnego prowadzonego w trybie art. 7 k.k.w., którego przedmiotem jest rozpoznanie środka odwoławczego od decyzji organu postępowania wykonawczego. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 3 października 2018 r., III KZ 34/18, LEX nr 2570467; 11 września 2008 r., IV KZ 62/08, OSNwSK 2008, nr 1, poz. 1823).
Argumentacja przedstawiona w zaskarżonym zarządzeniu jest wyczerpująca, zaś skarżący we wniesionym środku odwoławczym nie wskazał i nie wykazał, aby w tej materii doszło do naruszenia jakichkolwiek przepisów prawa bądź też uchybień w sferze ustaleń faktycznych. Same subiektywne odczucia żalącego, że zaskarżone zarządzenie jest dla niego krzywdzące i niesprawiedliwe, nie jest argumentem wystarczającym do podważenia prawidłowości tego zarządzenia. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.