Supreme Court dismissed appeal against refusal of retrial due to lack of new facts or evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld its earlier decision refusing the defendant's request for a retrial on grounds of obvious unfoundedness. The defendant argued that the death of the victim resulted from medical negligence and claimed eligibility for conditional release, but these arguments were already examined in previous proceedings. The court rejected the appeal because the defendant failed to present new facts or evidence that would justify reopening the case under the Criminal Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if the circumstances cited were already the subject of previous proceedings or do not constitute new facts or evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 38/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Barbara SkoczkowskaSSN Jarosław Matras w sprawie A. P.skazanego za czyn z art. 148 § 1 k.k. i in.,po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnejw dniu 16 września 2021 r.,zażalenia skazanegona postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2021 r., III KO 42/21, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2021 r., III KO 42/21, Sąd Najwyższy odmówił – na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. – przyjęcia wniosku A. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt II AKa [...], wobec jego oczywistej bezzasadności i zwolnił jednocześnie skazanego od kosztów sądowych postępowania wznowieniowego, którymi obciążył Skarb Państwa. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Najwyższy wskazał, że przedstawione w treści wniosku o wznowienie okoliczności nie wypełniły przesłanek o których mowa w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., ponieważ stanowiły już przedmiot badania przez Sąd Najwyższy w sprawach zainicjowanych złożonymi wcześniej przez skazanego wnioskami o wznowienie postępowania (sygn. akt:
III KO 78/16 i III KO 32/18). Ponadto, jak dalej uargumentował Sąd Najwyższy, opisane przez skazanego okoliczności nie stanowią nowych faktów lub dowodów w myśl przywołanego wcześniej przepisu. Skazany A. P. z zachowaniem terminu ustawowego zaskarżył wskazane wyżej postanowienie. W uzasadnieniu swojego zażalenia po raz kolejny podniósł, że śmierć pokrzywdzonego w sprawie, w której został skazany prawomocnym wyrokiem, stanowi wynik nieprawidłowego postępowania ratowników medycznych, którzy podjęli próbę reanimowania pokrzywdzonego.
Nadto skarżący zwrócił uwagę, że spełnił warunki do zastosowania wobec niego instytucji warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia z powodów wskazanych w jego treści, ponieważ skarżący we wniesionym środku odwoławczym nie przedstawił żadnych argumentów, które pozwoliłyby na uznanie, że zaskarżona decyzja procesowa Sądu Najwyższego jest błędna, została wydana z naruszeniem prawa, czy też w jej treści zignorowano argumentację skazanego przedstawioną w uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania.W zażaleniu została jedynie powtórzona i rozwinięta ta sama argumentacja, którą przenalizowano zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w ramach wcześniejszych postępowań w Sądzie Najwyższym zainicjowanych przez skazanego.
Jak już wskazywano skazanemu w uprzednio wydanych postanowieniach, brak podstaw, by dokonywać w trakcie postępowania o wznowienie postępowania ponownej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie, a do tego w rzeczywistości sprowadza się jego postulat ponownej oceny opinii biegłych co do przyczyn zgonu pokrzywdzonego.Mając zatem na względzie wyłącznie subiektywne przekonanie skazanego o nieprawidłowości w zakresie oceny materiału dowodowego dokonanej przez sądy obu instancji oraz o wadach dokonanych na jego podstawie ustaleń faktycznych powtórzyć jedynie należy, że nie mogą one stanowić podstawy do wznowienia postępowania podobnie jak zawarte w zażaleniu dywagacje A.
P. odnośnie osoby R. J. i R. P., będące przedmiotem analizy Sądu Najwyższego w ramach postępowania zainicjowanego kasacją obrońcy skazanego, która oddalona została jako oczywiście bezzasadna postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r., III KK 31/15.Warunki bowiem wznowienia postępowania karnego zostały dokładnie opisane w ustawie karnoprocesowej, a okoliczności wskazywane przez skarżącego, do których odwołuje się w treści swoich pism, żadnej z tych przesłanek wznowieniowych nie wypełniają. W szczególności nie wskazuje on, aby w sprawie ujawniły się jakieś nowe dowody lub fakty, których nie mógł przedstawić w toku postępowań przed sądami obu instancji, a w konsekwencji nieznanych tym właśnie sądom rozpoznającym sprawę.Wnioskodawca w uzasadnieniu swego zażalenia podniósł również, że spełnia on przesłanki do zastosowania instytucji warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, który to argument w istocie swej nie przedstawia żadnej wartości w kontekście rozpoznawania zażalenia na zaskarżone postanowienie.
Na marginesie czynionych w tej części rozważań dodać jedynie trzeba, że wniosek o warunkowe zwolnienie z odbywania reszty kary pozbawienia wolności winien zostać złożony do sądu penitencjarnego właściwego dla miejsca osadzenia skazanego, a wszystkie warunki niezbędne do orzeczenia o zastosowaniu tego środka probacyjnego podlegają każdorazowo ocenie właśnie tego Sądu a nie sądu wznowieniowego.Wobec powyższego, że nie budzi wątpliwości trafność postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2021 r., którego prawidłowości argumentacja zawarta w zażaleniu w żadnym stopniu nie podważyła, należało orzec jak w części dyspozytywnej.