Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 36/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept defense lawyer's motion to retry due to missing fee payment.

Numero d'incarto III KZ 36/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order refusing to accept a motion for retrial filed by a defense lawyer on behalf of the defendant. Although the defendant had requested a court-appointed lawyer, the lawyer submitted the retrial motion without including a request for fee exemption, and the defendant failed to pay the required fee or apply for exemption within the strict seven-day deadline. The court ruled that the appellate court correctly identified the procedural defect and that it was not the court's role to proactively investigate the defendant's potential interest in fee exemption when the party remained inactive.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 120 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 3 k.p.k.; Art. 121 § 1 k.p.k.: A procedural defect rendering a document inadmissible must be cured by the party or their representative; failure to pay a required fee or request exemption within the statutory period results in the inadmissibility of the motion.

Parole chiave

Generato dall'IA
motion for retrial fee exemption procedural defect court-appointed lawyer inadmissibility of motion statutory deadline cure of defect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 120 § 2 k.p.k.
Art. 120 § 3 k.p.k.
Art. 121 § 1 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 36/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie M. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2016 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt II AKo 278/15, w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku obrońcy z urzędu o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt V Ka 559/14, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt II K 456/11, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2015 r. do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wpłynął osobisty wniosek M. S. o wznowienie postępowania. W związku z wezwaniem go do uzupełnienia braku formalnego jego pisma poprzez sporządzenie go i podpisanie przez obrońcę, wnioskodawca wystąpił o ustanowienie mu obrońcy z urzędu, którego mu wyznaczono. Obrońca z urzędu sporządził i podpisał wniosek o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2016 r. wezwano skazanego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku fiskalnego wniosku o wznowienie postępowania pod rygorem odmowy jego przyjęcia poprzez dołączenie dowodu uiszczenia opłaty od tegoż wniosku w kwocie 150 zł.

Pomimo tego M. S. w zakreślonym mu terminie powyższego braku nie uzupełnił. Dlatego też, wskazanym wcześniej zarządzeniem z dnia 24 marca 2016 r., odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego przez obrońcę z urzędu.Na zarządzenie to zażalenie w terminie złożył wnioskodawca. Wskazał w nim, że Sąd Apelacyjny nie wezwał go do uiszczenia opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, a gdyby takie wezwanie do niego zostało skierowane, to złożyłby wniosek o zwolnienie go od niej, gdyż spełnia prawem przewidziane kryteria takiej decyzji.

W konkluzji wniósł on o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Do zażalenia M. S. dołączył również wniosek o zwolnienie go od uiszczenia opłaty. Również w piśmie, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 3 czerwca 2016 r., wnioskodawca wskazywał, że nie poinformowano go o obowiązku uiszczenia owej opłaty.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Nie może ono zostać uwzględnione, gdyż prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Wskazywano już wcześniej, że po złożeniu przez M.

S. wniosku o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, co nastąpiło po wniesieniu osobistego wniosku o wznowienie postępowania i w związku z wezwaniem go do jego uzupełnienia poprzez sporządzenie go i podpisanie przez obrońcę, taki obrońca z urzędu został wnioskodawcy ustanowiony. Następnie obrońca z urzędu skierował do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sporządzony przez siebie wniosek o wznowienie postępowania. Nie zawarł on w nim wniosku o zwolnienie wnioskodawcy od uiszczenia opłaty od tego wniosku. Notabene również M. S. takiego wniosku wówczas nie sformułował.

W związku z powyższym w pełni prawidłowo wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braku fiskalnego wniosku o wznowienie postępowania pod rygorem odmowy jego przyjęcia poprzez dołączenie dowodu uiszczenia stosownej opłaty. Powyższego braku skazany w zakreślonym mu terminie nie uzupełnił. Mając zatem na uwadze przytoczone tu okoliczności, zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jest prawidłowe w następstwie uznania, że pismo to dotknięte jest brakiem, który uniemożliwia nadanie mu biegu (art. 120 § 2 k.p.k.).Obecnie w zażaleniu skarżący kwestionuje prawidłowość postępowania Sądu Apelacyjnego, wskazując, że nie doręczono mu wezwania do uzupełnienia braku wniosku o wznowienie postępowania poprzez uiszczenie stosownej opłaty.

Analiza zaś materiałów tej sprawy dowodzi, że powoływane wcześniej zarządzenie z dnia 21 stycznia 2016 r., którym wezwano skazanego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania pod rygorem odmowy jego przyjęcia poprzez dołączenie dowodu uiszczenia opłaty, zostało mu jednak doręczone w Areszcie Śledczym w B. w dniu 26 stycznia 2016 r., co tenże potwierdził własnoręcznym podpisem. Pomimo tego aż do wydania po dłuższym czasie, gdyż dopiero w dniu 24 marca 2016 r., skarżonego obecnie zarządzenia, M.

S. nie wniósł opłaty od wniosku o wznowienie ani nie złożył żadnego wniosku o zwolnienie go od niej. W tej sytuacji wydane w dniu 24 marca 2016 r. zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania było zgodne z prawem. Nie było bowiem rolą Sądu Apelacyjnego ustalanie, czy wnioskodawca byłby ewentualnie zainteresowany złożeniem wniosku o zwolnienie go od omawianej opłaty, jeżeli sam nie wykazuje żadnej aktywności w tym przedmiocie, a wskazano już przy tym, że stosowne wezwanie – wbrew twierdzeniom zażalenia – doręczono mu osobiście.

Nie było też zadaniem Sądu Apelacyjnego zwalnianie strony z urzędu od obowiązku wnoszenia wymaganej od pisma procesowego opłaty. Tym samym i obecny wniosek o zwolnienie od opłaty nie może okazać się skuteczny, jako wniesiony po wyznaczonym na to terminie.Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.