Supreme Court dismissed appeal against denial of time extension for submitting appeal reasoning due to missed deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the District Court's decision to deny the defendant an extension of time to submit a request for the written reasoning of the judgment. The defendant argued that prison administration hindered his correspondence and he lacked legal knowledge, but the court found no evidence of an unavoidable obstacle. The court ruled that mere ignorance of the law or passive inactivity does not constitute a valid reason for missing a statutory deadline under the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 126 k.p.k.; Art. 126 ust. 1 k.p.k.: A party's failure to act within the prescribed time limit is excusable only if caused by an objective circumstance beyond their control, not by lack of legal knowledge or negligence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 34/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie K. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2020 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt VI Ka (…) o odmowie przywrócenia terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt VI Ka (…) p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIEPostanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 lutego 2020 r. (sygn. akt VI Ka (…)) odmówiono K.
W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 listopada 2019 r. (sygn. akt VI Ka (…)). Na powyższe postanowienie skazany wniósł zażalenie, podnosząc w nim, iż gdy był skazany w 2014 r. wyrok sądu doręczono mu, a administracja Zakładu Karnego, w którym przebywa utrudnia korespondencję z sądami. Stąd nie wie, dlaczego nie doręczono mu wyroku tym razem. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Z akt sprawy wynika, iż (wówczas) oskarżony nie wnosił o jego doprowadzenie na rozprawę apelacyjną oraz był pouczony o sposobie doręczania orzeczeń i składania wniosków.
Wniosek jego autorstwa o sporządzenie i doręczenie na piśmie uzasadnienia wyroku nie został przyjęty z uwagi na niezachowanie terminu. Na to zarządzenie, które zostało doręczone mu 16 grudnia 2019 r. nie złożył już zażalenia. Wniósł za to wniosek w trybie art. 126 k.p.k. Zasadnie Sąd Okręgowy, negatywnie rozpoznając tenże wniosek zrekapitulował okoliczności sprawy i wskazał wyraźnie, że formalnie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg od daty otrzymania przez skazanego informacji o przyczynach nieuwzględnienia jego pierwotnego wniosku o doręczenie wyroku.
Wtedy można byłoby ewentualnie twierdzić (czego Sąd Najwyższy nie przesądza), że zaistniała obiektywna przyczyna uniemożliwiająca K. W. złożenie stosownego wniosku w terminie. Jednak sam skazany był pasywny przez miesiąc i wniosek o przywrócenie tego terminu złożył dopiero w dniu 15 stycznia 2020 r. podając w nim, jako uzasadnienie swoich poczynań brak dostatecznej wiedzy o prawie.Niestety ten argument nie może zostać uznany za skuteczny, gdy chodzi o zakwestionowanie stanowiska Sądu Okręgowego zaprezentowanego w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26 lutego 2020 r.
Uznać należy, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego jest zasadna i jako taka zasługuje na aprobatę. Z kolei skarżący nie wykazał w żaden sposób niezawinionego niedotrzymania terminu zawitego. W orzecznictwie konsekwentnie wskazuje się, że w art. 126 k.p.k. chodzi o przyczynę, której strona nie mogła usunąć i przez to stało się niemożliwie dokonanie czynności w terminie. Przedmiotem oceny winno być to, czy strona dochowała należytej staranności, by dokonać czynności w terminie (tak m.in.
SN w postanowieniu z dnia 18 września 2013 r., V KZ 66/13). Podobnie Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że nie są niezależną od strony przyczyną usprawiedliwiającą brak złożenia stosownego wniosku w terminie takie okoliczności jak niski stan świadomości prawnej lub nieznajomość prawa (post. SN z 19 grudnia 2006 r., II KZ 27/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 2495; post. SN z 9 marca 2007 r., V KZ 9/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 596), czy też upośledzenie umysłowe strony (post. SN z 25 lutego 2009 r., I KZP 36/08, Biul. PK 2009, Nr 3, s. 7-8).Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.