Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept prisoner's personal retrial request due to lack of lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the prisoner's personal request for a retrial. The prisoner had submitted a personal petition, but the appointed defense lawyer determined no grounds existed for a retrial and refused to draft a formal request. The court ruled that under Polish criminal procedure law, such requests must be formally drafted and signed by a lawyer, and the prisoner's failure to comply with this formal requirement justified the refusal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.: A request for retrial filed by a convicted person must be drafted and signed by a lawyer; failure to meet this formal requirement justifies the court's refusal to accept the personal petition.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 34/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie M. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2016 r., zażalenia skazanej na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 5 maja 2016 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W dniu 16 lutego 2016 r. do Sądu Apelacyjnego w Lublinie wpłynęło pismo M. P. będące jej osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt XI Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 31 sierpnia 2007 r., sygn. akt II K 229/06.Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie na podstawie art. 80a k.p.k. i art. 545 § 2 k.p.k. wyznaczył M.
P. obrońcę z urzędu w celu zbadania podstaw i ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania lub złożenia oświadczenia przewidzianego w art. 84 § 3 k.p.k.Opinią z dnia 4 kwietnia 2016 r., adw. P. D., zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k., poinformował Sąd o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt XI Ka 1176/07, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 31 sierpnia 2007 r., sygn. akt II K 229/06.W następstwie powyższego Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie w dniu 8 kwietnia 2016 r. wezwał skazaną do uzupełnienia braku formalnego jej wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru.Skazana tego braku nie usunęła i wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego oraz podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego nie złożyła.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2016 r. zwróciła się jedynie o wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu, gdyż nie zgadzała się z opinią dotychczasowego obrońcy o braku podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. W związku z tym Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie zarządzeniem z dnia 5 maja 2016 r. na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistego wniosku skazanej o wznowienie postępowania.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła M.
P., w którym oświadczyła, że została niewinnie skazana oraz wniosła o ponowne zbadanie sprawy podnosząc, że w sprawie ujawniły się nowe fakty i dowody nieznane przedtem sądowi w postaci listu do redakcji gazety „[…]”, którego anonimowy autor przyznał się do popełnienia przypisanego jej czynu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Poza sporem jest, że unormowanie zawarte art. 545 § 2 k.p.k. wymaga, by wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, był sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.
Oznacza to, że o złożeniu wniosku o wznowienie postępowania nie decyduje wyłącznie wola skazanego, ale ustanowiony lub wyznaczony adwokat, bądź radca prawny, który badając akta stwierdza istnienie lub brak podstaw do sporządzenia takiego wniosku.Ustanowiony w sprawie obrońca z urzędu – adw. P. D., nie znalazł podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienia postępowania w sprawie skazanej (pisemna opinia k. 16-23). W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 120 k.p.k., zasadnie wezwano skazaną do usunięcia braku formalnego jej osobistego wniosku w terminie 7 dni przez złożenie takiego wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata, bądź radcę prawnego, pod rygorem odmowy jego przyjęcia.Skazana M.
P., po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia podanego wyżej braku formalnego (k. 29), braku tego w zakreślonym terminie nie uzupełniła. W tej sytuacji zaskarżonym zarządzeniem słusznie odmówiono przyjęcia jej osobistego wniosku o wznowienie postępowania. Zauważyć przy tym należy, że dotychczasowe rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanej o wznowienie postępowania nie zamyka jej procesowych możliwości dalszego ubiegania się o wznowienie postępowania, o ile spełnione zostaną formalne wymagania przewidziane w Kodeksie postępowania karnego, przy czym należy zastrzec, że co do zasady przepisy te (art. 84 § 3 k.p.k.) nie dają podstaw do wyznaczania z urzędu kolejnych obrońców.Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.