Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 29/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed retrial request citing lack of statutory grounds and invalidity of torture claims.

Numero d'incarto III KZ 29/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a ruling refusing a retrial request, deeming it entirely unfounded. The applicant argued that he was ill, tortured during interrogation, and lacked a defense lawyer, citing Article 31 § 1 of the Criminal Code. The court rejected these claims because the lower courts had already established his full criminal responsibility and because a retrial requires a final conviction for torture, which was absent here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 541 § 1 k.p.k.; Art. 541 § 2 k.p.k.; Art. 31 § 1 k.k.: A retrial is an extraordinary remedy strictly limited by statute and cannot be used to re-evaluate expert opinions on sanity or to challenge procedural conduct absent a final conviction for the alleged misconduct.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request criminal procedure code mental capacity torture allegations final conviction requirement extraordinary remedy Supreme Court ruling complessità della procedura

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 k.p.k.
Art. 540a k.p.k.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art.
Art. 540b k.p.k.
540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art.
Art. 542 § 3 k.p.k.
540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Na tę kwestię zwracano skarżącemu już wcześniej uwagę wzywając do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania.
Art. 31 § 1 k.k.
wobec uznania, że jest on oczywiście bezzasadny.W zażaleniu na to rozstrzygnięcie wnioskodawca kolejny raz sygnalizował, że w jego sprawie wystąpiły przesłanki z art. 31 § 1 k.k.
Art. 541 § 1 k.p.k.
W takiej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub owo orzeczenie stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (art. 541 § 2 k.p.k.).
Art. 541 § 2 k.p.k.
W takiej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub owo orzeczenie stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (art. 541 § 2 k.p.k.).
art. 31 § 1 k.k
wobec uznania, że jest on oczywiście bezzasadny.W zażaleniu na to rozstrzygnięcie wnioskodawca kolejny raz sygnalizował, że w jego sprawie wystąpiły przesłanki z art. 31 § 1 k.k.
art. 540 k.p.k
art. 542 § 3 k.p.k
540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Przemysław Kalinowski‎SSN Rafał Malarski w sprawie K. S.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 sierpnia 2021 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt III KO 110/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku wnioskodawcy o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II AKa [...], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt XIV K [...], postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez K. S. wobec uznania, że jest on oczywiście bezzasadny.W zażaleniu na to rozstrzygnięcie wnioskodawca kolejny raz sygnalizował, że w jego sprawie wystąpiły przesłanki z art. 31 § 1 k.k. Wskazał ponadto, że jako osoba „chora” nie powinien być przesłuchiwany bez udziału obrońcy, a przy tym nie miał swobody wypowiedzi w trakcie przesłuchania, jako że m.in. biciem wymuszano na nim treść wyjaśnień.

Wyraził wreszcie krytyczną ocenę działalności sądów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie to jest całkowicie bezzasadne i jako takie nie mogło podlegać uwzględnieniu.Wznowienie postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie, których katalog określają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Na tę kwestię zwracano skarżącemu już wcześniej uwagę wzywając do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu w pełni prawidłowo nie dopatrzył się tego rodzaju powodów do wznowienia postępowania.W zażaleniu jego autor kolejny raz zwraca uwagę na wystąpienie jakoby przesłanek określonych w art. 31 § 1 k.k. Rzecz jednak w tym, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Najwyższy podał już, iż Sądy orzekające w prawomocnie zakończonym procesie, odwołując się do opinii biegłych, przyjęły, że K. S. nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, zaś w czasie popełnienia przypisanego mu czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

Również w trakcie postępowania jego poczytalność nie budziła wątpliwości Sądów. Słusznie skonstatował wreszcie Sąd Najwyższy, że nie jest celem postępowania wznowieniowego po raz kolejny oceniać poprawność opinii biegłych w odniesieniu do poczytalności skazanego. Wskazać skarżącemu należy, że wniosek o wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, a nie instrument do kolejnego kwestionowania poczynionych w prawomocnym wyroku ustaleń.Co się zaś tyczy sygnalizowanego niedopuszczalnego jakoby wpływania na treść wypowiedzi skarżącego m.in. poprzez bicie go w trakcie przesłuchania, to postępowanie sądowe wznawia się, jeżeli w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia, przy czym czyn, o którym tu mowa musi zostać ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodów określonych w art. 541 § 1 k.p.k.

W takiej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub owo orzeczenie stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (art. 541 § 2 k.p.k.). Tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Dodatkowo podnieść trzeba, że wnioskodawcy ustanowiono już obrońcę z urzędu, który nie dostrzegł podstaw do wznowienia postępowania.Powyższe rozważania dobitnie wskazują, że wniesiony środek odwoławczy nie mógł spowodować wzruszenia zaskarżonej decyzji Sądu Najwyższego. W sprawie nie zachodziły podstawy do przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Skoro zatem kwestionowane rozstrzygnięcie jest zasadne, a wniesione zażalenie tej oceny zmienić nie może, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.Mając to wszystko na uwadze, orzeczono, jak na wstępie.