Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 28/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed defense appeal regarding inadmissibility of asset seizure appeal rejection by authorized judge.

Numero d'incarto III KZ 28/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order rejecting the defense attorney's request to retry the case due to procedural inadmissibility. The defense argued that an authorized judge lacked the authority to reject the appeal and that asset seizure orders are not final judgments subject to retrial. The court ruled that authorized judges can issue such orders under the Code of Criminal Procedure and that the specific procedural defect alleged did not justify reopening the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 93 § 2 k.p.k.: An authorized judge may issue orders rejecting appeals without requiring a president's signature, and such orders do not constitute final judgments subject to retrial under the specified grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
asset seizure order procedural inadmissibility authorized judge authority retrial of proceedings Code of Criminal Procedure riattivazione del procedimento impugnabilità della decisione di rinvio decisione di non sollevare obiezioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
z dnia 20 października 2017 r., w sprawie V Ds […]/14, w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.
Obrońca w tej sytuacji wniósł na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. i art.
art. 542 § 1 k.p.k.
i art. 542 § 1 k.p.k. o wznowienie tego postępowania.
art. 545 § 1 k.p.k.
odmówił na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
art. 429 k.p.k.
z art. 429 k.p.k. przyjęcia przedmiotowego wniosku z uwagi na jego niedopuszczalność z mocy prawa.Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca podejrzanego M.M., który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. poprzez wydanie zaskarżonego zarządzenia przez sędziego Sądu Apelacyjnego w […].
art. 93 § 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 93 § 2 k.p.k., w kwestiach niewymagających postanowienia prezes sądu, przewodniczący wydziału, przewodniczący składu orzekającego albo upoważniony sędzia wydają zarządzenia.
art. 291 § 4 k.p.k.
art. 294 § 1 k.p.k.
(lub zabezpieczenie może upaść – art. 294 § 1 k.p.k.).
art. 742 § 1 k.p.c.
Natomiast w przypadku zakończenia postępowania karnego, postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na poczet roszczeń wynikających z treści prawomocnego wyroku może ulec zmianie lub uchyleniu w stadium postępowania wykonawczego, stosownie do treści art. 742 § 1 k.p.c. w zw.
art. 292 § 1 k.p.k.
z art. 292 § 1 k.p.k.Na koniec tych rozważań należy odnieść się do zarzutu z pkt a) zażalenia, który jest oczywiście bezzasadny z następujących przyczyn:Rzeczywiście przepis art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 15 kwietnia 2010 r., III KZ 31/10
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 31 sierpnia 2006 r., IV KZ 34/06
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 15 czerwca 2005 r., II KZ 23/05
III KZ 87/14
Supreme Court dismissed appeal against refusal to retry case due to final judgment not being a final criminal decision.
III KZ 31/10
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 kwietnia 2010 r., III KZ 31/10, Lex Nr 843531; z dnia 31 sierpnia 2006 r., IV KZ 34/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz.
IV KZ 34/06
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 kwietnia 2010 r., III KZ 31/10, Lex Nr 843531; z dnia 31 sierpnia 2006 r., IV KZ 34/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz.
II KZ 23/05
1657; z dnia 15 czerwca 2005 r., II KZ 23/05, Lex Nr 151698).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 28/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 sierpnia 2018 r. w sprawie M.M. zażalenia obrońcy podejrzanego na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt II AKo […]/18, o odmowie przyjęcia wniosku obrońcy podejrzanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 lutego 2018 r., II Kp […]/17, utrzymującym w mocy postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w O. z dnia 20 października 2017 r., w sprawie V Ds […]/14, w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEW Prokuraturze Okręgowej w O. prowadzone jest postępowanie przygotowawcze w sprawie V Ds […]/14 przeciwko M.M. i innym podejrzanym o popełnienie czynów wyczerpujących między innymi dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.i w zw. z art. 12 k.k. Postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. prokurator zabezpieczył na mieniu tego podejrzanego grożącą mu karę grzywny, poprzez dokonanie zabezpieczenia majątkowego i zajęcie pieniędzy. Po rozpoznaniu zażalenia obrońcy podejrzanego, Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. orzeczenie to utrzymał w mocy.

Obrońca w tej sytuacji wniósł na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. i art. 542 § 1 k.p.k. o wznowienie tego postępowania. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2018 r., upoważniony sędzia Sądu Apelacyjnego […]. odmówił na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 k.p.k. przyjęcia przedmiotowego wniosku z uwagi na jego niedopuszczalność z mocy prawa.Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca podejrzanego M.M., który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

a) naruszenie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. poprzez wydanie zaskarżonego zarządzenia przez sędziego Sądu Apelacyjnego w […]. bez powołania się na stosowne upoważnienie w sytuacji, gdy z art. 429 § 1 k.p.k. wynika, iż zarządzenie w przedmiocie odmowy przyjęcia środka odwoławczego wydaje prezes właściwego sądu;b) naruszenie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. poprzez niezasadne przyjęcie, iż przedmiotem wznowienia może być wyłącznie postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu rozstrzygającym kwestię odpowiedzialności karnej w sytuacji, gdy dorobek judykatury wskazuje na możliwość wznawiania autonomicznych postępowań sądowych zakończonych postanowieniami, których wydanie nie wiązało się z przesądzeniem kwestii odpowiedzialności karnej.W konkluzji obrońca wniósł o o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługiwało na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.

Sędzia Sądu Apelacyjnego w […]. słusznie odmówił przyjęcia wniosku obrońcy o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zabezpieczenia majątkowego, gdyż wniosek taki jest prawnie niedopuszczalny i nie dotyczy orzeczenia sądu, o jakim mowa w art. 540 § 1 k.p.k. Wniosek o wznowienie postępowania nie może dotyczyć wszelkich prawomocnych orzeczeń sądowych, ale tylko takich, które rozstrzygają w przedmiocie odpowiedzialności karnej albo w inny sposób rozstrzygają o istocie procesu. Postępowanie wznowieniowe nie dotyczy wszystkich kwestii incydentalnych, chociażby istotnych dla oskarżonego, jakie mogą być rozpatrywane w toku postępowania karnego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KO 12/18, Lex Nr 2499822; z dnia 10 lipca 2013 r., IV KO 41/13, Lex Nr 1331371; z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex Nr 346765).

Postanowienie w przedmiocie odmowy uchylenia zabezpieczenia majątkowego jest orzeczeniem o charakterze incydentalnym, nie rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej podejrzanego i nie może być wzruszone w trybie wznowieniowym na podstawie art. 540 § 1 k.p.k., ani też w trybie art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., czy art. 542 § 3 k.p.k. W zaskarżonym zarządzeniu zwrócono też uwagę, że przewidziana w rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego instytucja wznowienia postępowania dotyczy tylko postępowania sądowego. Należy zatem podkreślić, że orzeczenie sądu zapadłe w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora o zabezpieczeniu majątkowym, nie zostało wydane w toku "postępowania sądowego" - w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., skoro stanowi czynność, którą sąd podejmuje nie w toczącym się postępowaniu sądowym, lecz w postępowaniu przygotowawczym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2014 r., III KZ 87/14, OSNKW 2015, z. 4, poz. 32).

Niczego w tym zakresie nie zmienia powołanie się przez obrońcę w zażaleniu na wskazane tam stanowiska Sądu Najwyższego oraz doktrynę, gdyż zupełnie inna jest ich wymowa od sugerowanej, nadto wskazane judykaty zostały wydane w odmiennych stanach prawnych.Sąd Najwyższy orzekając w przedmiocie niniejszego zażalenia nie mógł oceniać tych argumentów podniesionych w środku odwoławczym, które dotyczyły bezpodstawności – zdaniem obrońcy – stawianych podejrzanemu zarzutów oraz braku podstaw do wydania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym.

Przedmiotem rozpoznania mogły być tylko i wyłącznie względy formalne, a więc ocena, czy wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie był prawnie dopuszczalny, czy też nie, lecz nie merytoryczna zasadność tego wniosku.Nie wdając się w szersze rozważania w tym względzie, gdyż jest to zbędne, należy dodatkowo zauważyć, że postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na poczet ewentualnych przyszłych roszczeń nie stwarza trwałej sytuacji prawnej, skoro może być uchylone w całości lub w części w przypadku zaistnienia okoliczności z art. 291 § 4 k.p.k. (lub zabezpieczenie może upaść – art. 294 § 1 k.p.k.).

Natomiast w przypadku zakończenia postępowania karnego, postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na poczet roszczeń wynikających z treści prawomocnego wyroku może ulec zmianie lub uchyleniu w stadium postępowania wykonawczego, stosownie do treści art. 742 § 1 k.p.c. w zw. z art. 292 § 1 k.p.k.Na koniec tych rozważań należy odnieść się do zarzutu z pkt a) zażalenia, który jest oczywiście bezzasadny z następujących przyczyn:Rzeczywiście przepis art. 429 § 1 k.p.k. stanowi, że prezes sądu pierwszej instancji odmawia przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

Jednak wbrew stanowisku wyrażonemu w środku odwoławczym, nie oznacza to, że tylko prezes sądu jest upoważniony do podejmowania tego rodzaju decyzji procesowych. Zgodnie z art. 93 § 2 k.p.k., w kwestiach niewymagających postanowienia prezes sądu, przewodniczący wydziału, przewodniczący składu orzekającego albo upoważniony sędzia wydają zarządzenia. W przedmiotowej sprawie zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez takiego upoważnionego sędziego. W aktach sprawy znajduje się zarówno zarządzenie przewodniczącego wydziału o przydzieleniu niniejszej sprawy do referatu sędziego, jak i „raport z losowania” dotyczący przydziału (k. 1 i 3 akt II AKo […]/18).

A zatem przepis art. 93 § 2 k.p.k. pozwala na przyjęcie, że podmioty w nim wymienione mogą się nawzajem zastępować w wykonywaniu kompetencji polegającej na wydawaniu zarządzeń w określonych kwestiach. Z kolei kwestia nawet ewentualnego niezamieszczania w aktach upoważnień dla sędziów nie może stanowić oparcia dla zarzutu, z uwagi na to, że Kodeks postępowania karnego nie przewiduje konieczności doręczania stronom aktu upoważnienia sędziego do wydawania zarządzeń. Jest to zagadnienie ze sfery wewnątrzorganizacyjnej sądów, z której wynikają jedynie konsekwencje proceduralne.

Strona nie może powoływać się na niedoręczenie jej aktu dającego tej osobie upoważnienie do rozstrzygania w określonych kwestiach, ani żądać udostępnienia jej takowego. Tym bardziej upoważniony sędzia nie ma obowiązku wskazywania w wydanym przez siebie orzeczeniu, iż został do tego upoważniony (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 kwietnia 2010 r., III KZ 31/10, Lex Nr 843531; z dnia 31 sierpnia 2006 r., IV KZ 34/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 1657; z dnia 15 czerwca 2005 r., II KZ 23/05, Lex Nr 151698). W niniejszym przypadku nie można zatem twierdzić, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez osobę do tego nieuprawnioną, konkluzja zaś, iż doszło do rażącego naruszenia art. 429 § 1 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k., jest tym bardziej nieuprawniona.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. ał