Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry proceedings for delay complaint, citing lack of legal basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's order refusing the applicant's request to retry the proceedings regarding a delay complaint. The applicant argued that the refusal violated procedural rights and that the missing judge's name in the copy was a fatal error. The court rejected these claims, ruling that retry procedures do not apply to delay complaints and that the omission of the judge's name in the copy did not affect the decision's validity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAUstawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; przepisy o wznowieniu postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie skargi na przewlekłość.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 28/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2015 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z 12 grudnia 2014 r., w sprawie V S […], postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku A.B. o wznowienie postępowania we wskazanej sprawie, stwierdzając, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania w sprawie ze skargi na przewlekłość, złożonej w postępowaniu karnym na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
W uzasadnieniu zarządzenia przytoczono argumentację zawartą w uzasadnieniach postanowień Sądu Najwyższego: z dnia 7 maja 2007 r., V KZ 24/07 (LEX nr 270987) oraz z dnia 8 października 2014 r., III KZ 65/14 (niepublikowane). Powyższe zarządzenie wnioskodawca – A. B. – zaskarżył w całości, zarzucając naruszenie szeregu norm prawa procesowego, m.in. z art. 429 k.p.k., art. 430 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k. oraz niesprecyzowanych przepisów powołanej wyżej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Wskazał również, że w doręczonym mu odpisie zarządzenia brak oznaczenia sędziego (sędziów), który je wydał.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesione zażalenie nie jest zasadne.Sąd Najwyższy podtrzymuje pogląd prawny wyrażony w judykatach powołanych w zaskarżonym zarządzeniu, a także w postanowieniu z dnia 9 lipca 2013 r., II KZ 23/13, LEX nr 1331283 (podobnie w postanowieniu z dnia 26 marca 2010 r., VI KZ 21/10, niepublikowane), że przepisów o wznowieniu postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie skargi na przewlekłość w sprawie karnej, tak zresztą jak i w sprawie cywilnej (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2005 r., III SPZP 1/05, OSNP 2005, z.19, poz. 321).
Wnioskodawca konsekwentnie nie przyjmuje do wiadomości argumentacji przedstawionej we wcześniejszych postanowieniach Sądu Najwyższego, które zapadały m.in. w stosunku do niego w sprawach pokrewnych (dotyczy to również powołanego w zaskarżonym zarządzeniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., III KZ 65/14, wydanego w następstwie rozpoznania zażalenia właśnie A. B.), a mianowicie, że nowelizacja ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.
U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 61, poz. 498) nie dotyczyła instytucji wznowienia postępowania. Ponieważ skarżący nie przedstawia żadnej dodatkowej argumentacji podważającej przedstawiony i zaaprobowany w orzecznictwie pogląd prawny, jego zarzuty uznać należy za pozbawione jakiejkolwiek racji merytorycznej.Zakładanego przez autora zażalenia skutku (uchylenia zaskarżonego zarządzenia) nie mogło wywołać również niezamieszczenie w odpisie mu doręczonym oznaczenia sędziego, który to zarządzenie wydał.
W przedmiotowej sprawie zarządzenie, którego oryginał znajduje się w aktach sprawy, spełnia wszelkie wymagania określone przepisem art. 94 § 1 i 2 k.p.k., zawiera bowiem prawidłową podstawę prawną, treść rozstrzygnięcia wraz z wyczerpującym uzasadnieniem oraz oznaczenie osoby wydającej (Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […].) i jest przez SSA D. W. podpisane. Jeżeli więc nawet przesłanie odpisu, bez wskazania wynikającego z art. 94 § 1 pkt 1 k.p.k., potraktować jako niedopatrzenie, to pozostaje ono bez wymaganego przepisem art. 438 pkt 2 k.p.k. wpływu na treść zarządzenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2006 r., V KZ 38/06, R-OSNKW 2006, poz. 1807).Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak we wstępie. l.n