Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial due to obvious lack of merit and procedural flaws.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a prior order refusing a retrial request based on obvious lack of merit. The defendant argued police misconduct and coercion during the trial, but the court found no rational basis for these claims given the lack of a final conviction against the officers and the defendant's failure to present new evidence. Consequently, the court upheld the lower decision to reject the retrial request under the relevant procedural code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; A retrial request is formally rejected if its content reveals an obvious lack of merit, meaning it offers no rational grounds for substantive examination.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 23/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Andrzej Stępka w sprawie P. R. skazanego z art. 148 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 maja 2022 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt III KO 13/22 o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa […], wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k. postanowił:utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
P. R. złożył osobisty wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II K […], którym został skazany za popełnienie 5 przestępstw, w tym za czyn z art. 148 § 1 k.k., za który została mu wymierzona kara 15 lat pozbawienia wolności. Sąd wymierzył również karę łączną 18 lat pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt III KO 13/22 odmówił, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., przyjęcia wniosku P. R. o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany.
Z treści tego środka odwoławczego wynika, że nie zgadza się on z treścią tego postanowienia i jego zdaniem postępowanie w sprawie było prowadzone nieprawidłowo, był on zastraszany, bity i wywierano na niego presję, aby przyznał się do dokonania zabójstwa. Nadto skarżący w zażaleniu wskazał, że w trakcie postępowania przed Sądem Okręgowym doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie wniesione przez skazanego P. R. nie jest zasadne.Zgodnie z treścią art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści.
W przypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, którą należy rozumieć jako nie dającą żadnych racjonalnych podstaw do merytorycznego badania warunków wznowienia, odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków formalnych. Z takim stanem rzeczy mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy odniósł się do wszystkich argumentów podniesionych przez skazanego we wniosku. Prawidłowo zauważył, że wskazywanie przez skazanego, iż w trakcie postępowania przygotowawczego został pobity przez policjantów nie może stanowić przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy poddał bardzo szczegółowej analizie wszystkie okoliczności z tym związane i słusznie stwierdził, że wniosek jest oczywiście bezzasadny, co uprawniało do odmowy jego przyjęcia w oparciu o przepis art. 545 § 3 k.p.k. Przypomnieć należy, na co zwrócił Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu, że w trakcie postępowania prowadzonego w tej sprawie orzekające Sądy miały tę okoliczność na uwadze, a nadto fakt popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy Policji nie został stwierdzony prawomocnym wyrokiem skazującym, co wymagane jest treścią art. 541 § 1 k.p.k.
Twierdzeń tych skazanych we wniesionym zażaleniu skutecznie nie podważył, gdyż załączony do zażalenia odpis postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. II Kp […], a dotyczący wyznaczenia P. R. pełnomocnika z urzędu, jedynie wskazuje, że w Prokuraturze Rejonowej w W. prowadzone jest postępowanie sprawdzające z jego zawiadomienia w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych w związku z prowadzeniem postępowania przygotowawczego o czyn z art. 148 § 1 k.k.Analiza zaskarżonego postanowienia w kontekście wniosku o wznowienie oraz akt sprawy jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy słusznie uznał, że w sprawie brak jest również przesłanek z art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. wskazujących na konieczność wznowienia postępowania.
Podnoszone obecnie przez skarżącego w zażaleniu argumenty są tylko i wyłącznie powieleniem podstaw zawartych w złożonym wniosku i ponownie w nieuprawniony sposób zmierzają do negacji wartości przeprowadzonych w sprawie dowodów, ocenionych już przez orzekające w sprawie sądy. Ponownie skazany, nie przedstawiając żadnych nowych dowodów, przedstawia własną wersją zdarzenia, przekonując, że nie chciał popełnić przestępstwa zabójstwa, doszło do niego bez planowania, w sposób nagły i w efekcie kłótni, co powinno spowodować łagodniejszą ocenę jego czynu.
Należy natomiast wskazać skazanemu, że w postępowaniu wznowieniowym Sąd Najwyższy nie jest w stanie kontrolować poprawności ustaleń faktycznych ani też przyjętej w wyroku kwalifikacji prawnej przypisanych skazanemu czynów.Nie ma również racji skarżący twierdząc, że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., gdyż wyznaczony P. R. obrońca z urzędu był na wszystkich terminach rozprawy prowadzonej w Sądzie Okręgowym w K., natomiast jego udział na ogłoszeniu wyroku nie był obowiązkowy.
Obrońca był także na rozprawie apelacyjnej.Z tych też względów, Sąd Najwyższy uznał zaskarżone postanowienie za w pełni zasadne i utrzymał je w mocy. a.s.