Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to meet mandatory lawyer signature requirement under Polish Criminal Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal because the mandatory requirement for a lawyer to draft and sign the appeal was not fulfilled. Although an appointed defense attorney provided an opinion against filing the appeal, the defendant failed to have a chosen lawyer prepare the document within the statutory deadline. The court ruled that without this specific procedural step, the appeal was formally inadmissible regardless of its substantive merits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 530 § 3 k.p.k.; Art. 526 § 2 k.p.k.: A cassation appeal is inadmissible if it has not been drafted and signed by a chosen lawyer, as this statutory requirement constitutes a mandatory condition for admissibility.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 23/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie J. U., skazanego z art. 157 § 2 k.k., art. 190a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 31 maja 2021 r.,zażalenia wniesionego przez skazanego na zarządzenie przewodniczącego VI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w E. z dnia 18 marca 2021 r., sygn. VI Ka (…), odmawiające przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w E.z dnia 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI Ka (…), z uwagi na niezrealizowanie wymogu sporządzenia i podpisania przez adwokata lub radcę prawnego, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia kasacji skazanego, wniesionej od wskazanego powyżej wyroku z uwagi na to, że nie został zrealizowany wymóg tzw. przymusu adwokackiego, a zatem środek zaskarżenia nie został sporządzony i podpisany przez podmiot profesjonalny. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2020 r. został skazanemu wyznaczony obrońca z urzędu, którego zadaniem było zweryfikowanie podstaw do sporządzenia nadzwyczajnego środka zaskarżenia i jego wniesienie lub sporządzenie opinii o braku przesłanek do wniesienia kasacji.
Wyznaczony obrońca wywiązał się z tej powinności. W dniu 7 stycznia 2021 r. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. Z kolei w dniu 22 stycznia 2021 r. przewodnicząca wydziału zarządziła doręczenie skazanemu przedmiotowej opinii wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia kasacji przez obrońcę z wyboru, w terminie 30 dni od doręczenia zarządzenia. Jednocześnie pouczono skazanego, że bezskuteczny upływ tego terminu „będzie podstawą do zakończenia sprawy” (k. 847). Zarządzenie to skazany odebrał w dniu 10 lutego 2021 r., zaś w dniu 10 marca 2021 r. złożył osobistą kasację, której przyjęcia odmówiono w obliczu braku realizacji niezbędnego wymogu ustawowego.Na to zarządzenie skazany wniósł zażalenie, jednak nie zasługiwało ono na uwzględnienie.
Jak wynika z przedstawionej powyżej sekwencji podejmowanych w sprawie czynności procesowych kasacja skazanego mogłaby być formalnie dopuszczalna jedynie wówczas, gdyby zachowany został ustawowy wymóg, o którym skazany został pouczony w treści odebranego w dniu 10 lutego 2021 r. (k. 863) zarządzenia. Wymóg ten dotyczy sporządzenia i podpisania kasacji przez obrońcę z wyboru (art. 526 § 2 k.p.k.). Wyznaczony obrońca z urzędu spełnił przedłożył bowiem Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. Nie było tym samym podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, czego skarżący jeszcze przed sporządzeniem opinii przez wyznaczonego obrońcę się domagał.
Żądanie to słusznie spotkało się z decyzją odmowną (k. 828-829). W związku z tym, że tzw. przymus adwokacki nie został w niniejszym przypadku zachowany, kasacja nie mogła być przyjęta. W konsekwencji przewodnicząca wydziału, wydając zaskarżone zarządzenie, postąpiła prawidłowo. Obligowała ją bowiem do tego treść powołanych na wstępie przepisów. Skarżący skutecznie nie podważył zasadności wydania tego zarządzenia, koncentrując się w środku odwoławczym jedynie na okolicznościach nie mających znaczenia dla decyzji dotyczącej odmowy przyjęcia kasacji.W tym stanie rzeczy orzeczono zatem jak w dyspozytywnej części postanowienia.