Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 20/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for late filing due to prison cell conditions and formal defects.

Numero d'incarto III KZ 20/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to accept a request for retrial. The appellant argued that delays in filing the appeal were caused by frequent prison cell changes and overcrowding, which prevented proper legal representation. The court found the appeal untimely and noted that formal defects in the retrial request did not permanently bar the appellant from submitting a properly drafted future request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 400 § 1 k.p.k.; Art. 401 § 1 k.p.k.: An appeal filed after the statutory deadline is inadmissible unless the delay is proven to be caused by the opposing party's miscalculation of the time limit.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline inadmissible appeal prison conditions formal defects request for retrial time limit calculation admissibility criteria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 400 § 1 k.p.k.
Art. 401 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 20/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie W. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu dniu 22 maja 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt … 192/13) o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2014 r. (sygn. akt … 192/13) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 września 2008 r. (sygn. akt … 559/09) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny (sygn. akt … 192/13) nie uwzględnił wniosku W. M. o wyznaczenie kolejnego obrońcy w urzędu celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 września 2008 r. (sygn. akt … 559/09).Kolejnymi pismami (z dnia 7 stycznia oraz 20 stycznia 2014 r.) skazany ponownie wniósł wniosek o wznowienie postępowania. Z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych tego pisma, tj. sporządzenia i podpisania go przez adwokata, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. (sygn. akt … 192/13) odmówił przyjęcia tego wniosku.

W. M. został równocześnie pouczony o siedmiodniowym terminie na złożenie ewentualnego zażalenia od tego zarządzenia. Skazany zażalenie takie wniósł dopiero 14 marca 2014 r. W związku z tym, Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 20 marca 2014 r. (sygn. akt … 192/13) odmówił przyjęcia zażalenia skazanego, z uwagi na wniesienie tego zażalenia po terminie. Skazany został równocześnie pouczony o 7- dniowym terminie na złożenie zażalenia od tego zarządzenia. W. M. wniósł zażalenie pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r.

W zażaleniu tym wskazywał, że uchybienie terminowi wniesienia zażalenia na odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania spowodowane było kilkukrotnymi zmianami celi mieszkalnej w zakładzie karnym w miesiącu marcu i brakiem możliwości skoncentrowania się oraz rzetelnego sporządzenia pism procesowych z uwagi na warunki panujące w sześcioosobowej celi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że W. M. rzeczywiście uchybił siedmiodniowemu terminowi na wniesienie zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania.

Z tej przyczyny zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego było zasadne. Brak także wykazania w zażaleniach skazanego naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem stosownego zarządzenia. Podkreślić wypada, że jedynym powodem takiego postąpienia byłoby wykazanie, że podmiot odmawiający przyjęcia zażalenia dopuścił się błędnego obliczenia terminu zawitego i z tego powodu zarządzenie jest błędne. Takiego zarzutu nie można dopatrzyć się w pismach skazanego, ani nie wynika on z chronologii pism w sprawie. Podkreślić wypada, że odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie z uwagi na braki formalne nie zamyka skazanemu drogi do ponownego złożenia takiego wniosku, byleby spełniał on przewidziane prawem warunki, w szczególności został sporządzony i podpisany przez adwokata.Wobec powyższego należało orzec, jak w sentencji.