Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 2/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request due to failure to comply with mandatory lawyer signature requirement under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto III KZ 2/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order rejecting the retrial request because the applicant failed to correct a formal defect within the statutory deadline. Although the applicant argued that the lack of a lawyer's signature violated his right to defense, the court emphasized that the mandatory lawyer requirement is a binding obligation for procedural organs. Consequently, the court ruled that the applicant's failure to remedy the defect necessitated the rejection of the request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.: The mandatory requirement for a lawyer's signature on a retrial request is binding; failure to comply within the set term precludes the court from examining the request on its merits.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature retrial request rejection formal defect correction procedural obligation Criminal Procedure Code right to defense adwokat

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 2 k.p.k.
Stąd też zaistnienie w sprawie określonej sytuacji faktycznej implikowało koniecznością zastosowania tych regulacji.Nie ulega wszak wątpliwości, że przepis art. 545 § 2 k.p.k. wprowadza tzw.
Art. 120 § 2 k.p.k.
N., „albowiem zachodzą okoliczności z art. 120 § 2 k.p.k.- wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie”.Zażalenie na to zarządzenie wniósł R.
art. 120 § 2 k.p.k
N., „albowiem zachodzą okoliczności z art. 120 § 2 k.p.k.- wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie”.Zażalenie na to zarządzenie wniósł R.
art. 545 § 2 k.p.k
Stąd też zaistnienie w sprawie określonej sytuacji faktycznej implikowało koniecznością zastosowania tych regulacji.Nie ulega wszak wątpliwości, że przepis art. 545 § 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 2/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z wniosku R. N. o wznowienie postępowania w sprawie VIII K …/09 Sądu Rejonowego w T. zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 kwietnia 2010 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2013 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEWskazanym powyżej zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania we wskazanej na wstępie sprawie, sporządzonego przez R. N., „albowiem zachodzą okoliczności z art. 120 § 2 k.p.k.- wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata, nie uzupełnił tego braku w zakreślonym terminie”.Zażalenie na to zarządzenie wniósł R. N.Podniósł w nim okoliczności, które – w jego ocenie – dowodziły „sfałszowania” procesu w którym przypisano mu sprawstwo przedmiotowych przestępstw.Nadto wyrażał pogląd, że „brak podpisu adwokata pod wnioskiem, który wyjątkowo czytelnie sporządziłem, nie powinien pozbawiać go prawa do obrony oraz dochodzenia swoich praw”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.Podane w nim okoliczności – z racji swojego charakteru – żadną miarą nie mogą dowodzić błędności zaskarżonego zarządzenia.

Zostało ono bowiem wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy procesowej karnej (wskazanymi w jego podstawie prawnej). Ich przestrzeganie jest obowiązkiem organów procesowych, a nie jedynie prawem. Stąd też zaistnienie w sprawie określonej sytuacji faktycznej implikowało koniecznością zastosowania tych regulacji.Nie ulega wszak wątpliwości, że przepis art. 545 § 2 k.p.k. wprowadza tzw. przymus adwokacki dla czynności sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Nakaz tan oznacza, iż tylko wniosek respektujący ów wymóg, może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania.

Wnioskodawca był świadomy tych uwarunkowań prawnych.Był dwukrotnie wzywany do usunięcia tego braku formalnego sporządzonego przez siebie wniosku o wznowienie (k. 7, 88, 91), ale w zakreślonym terminie tegoż braku nie usunął. Nadto – na jego wniosek- został mu wyznaczony obrońca z urzędu (k.

21) dla (ewentualnego) dokonania wspomnianej czynności procesowej, który jednak nie znalazł ku temu żadnych podstaw. Swoje stanowisko szeroko uzasadnił w sporządzonej opinii (k. 82-85), której odpis przesłał wnioskodawcy.W tej sytuacji brak jest jakichkolwiek podstaw do podważenia zasadności zaskarżonego zarządzenia. Skoro wnioskodawca nie usunął braku formalnego wniosku, który uniemożliwiał jego merytoryczne rozpoznanie, to konieczne było wydanie zaskarżonego zarządzenia.Z tych to względów postanowiono jak wyżej.