Supreme Court dismissed prisoner's request to retry foreign judgment execution due to procedural defects and lack of domestic jurisdiction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against the refusal to accept his personal request for a retrial of a foreign conviction. The prisoner failed to submit a formal request through his lawyer within the statutory deadline and raised substantive arguments challenging the British court's decision. The court ruled that the domestic proceedings only concern the enforceability of the foreign judgment, not a re-examination of the criminal facts or evidence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 437 § 1 k.p.k.; art. 530 § 3 k.p.k.; art. 545 § 1 k.p.k.; art. 120 § 2 k.p.k.; art. 16 § 2 k.p.k.: A request for retrial of a foreign judgment execution is inadmissible if not formally submitted by counsel within the legal term, and domestic courts cannot re-examine the substantive criminal facts of the foreign proceeding.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 18/20 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie P. Z. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 maja 2020 r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt III KO 105/19 odmawiające przyjęcia osobistego wniosku P. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 maja 2019 r., sygn. II AKz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. II Kop (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. II Kop (…), orzekł o wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kary dożywotniego pozbawienia wolności orzeczonej wobec P. Z. wyrokiem Sądu Koronnego w C. z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt (…) Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 maja 2019 r., sygn. II AKz (…) – po rozpoznaniu zażalenia skazanego.Obecnie, P. Z. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie wskazując na liczne – w jego przekonaniu – błędy postępowania przeprowadzonego przez organy śledcze i Sąd orzekający w jego sprawie w Wielkiej Brytanii.Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2019 r.
Przewodniczący Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego wyznaczył P. Z. obrońcę z urzędu w celu zbadania sprawy i sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, ewentualnie przedstawienia opinii o braku podstaw do wystąpienia z takim wnioskiem.Wobec złożenia takiej negatywnej opinii przez wyznaczonego obrońcę, zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2019 r. wezwano P. Z. do usunięcia braków wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie i podpisanie stosownego wniosku przez obrońcę z wyboru w terminie 7 dni - pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.
Zarządzenie to zostało doręczone P. Z. w dniu 9 stycznia 2020 r.Ponieważ przedmiotowy brak formalny nie został usunięty w ustawowym terminie, zarządzeniem upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt III KO 105/19 odmówiono przyjęcia osobistego wniosku P. Z. o wznowienie postępowania.Wyżej opisane zarządzenie zaskarżył P. Z. . W obszernym zażaleniu skazany ponownie wskazał na szereg argumentów świadczących, w jego przekonaniu, o nietrafności skazania przez Sąd Koronny w C. oraz na uchybienia w działalności brytyjskich organów ścigania, które stanowią obecnie przedmiot rozpoznania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.
Nadto przywołał stanowisko wyznaczonego mu przez Sąd Najwyższy obrońcy z urzędu, który nie znalazł podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. W podsumowaniu zażalenia skarżący wyraził niepogodzenie się z zapadłym wobec niego prawomocnym wyrokiem Sądu brytyjskiego zwracając się o pomoc oraz „wydanie wytycznych prawnych” odnośnie możliwości wzruszenia orzeczenia skazującego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego podlegało utrzymaniu w mocy. Skarżący nie podniósł w zażaleniu żadnych argumentów świadczących o nietrafności zaskarżonego zarządzenia.
Bezspornie również nie uzupełnił w ustawowym terminie braku formalnego osobistego wniosku o wznowienie postępowania, polegającego na sporządzeniu i podpisaniu go przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Zasadnie zatem zarządzono uznanie pisma za bezskuteczne i odmówiono przyjęcia wniosku (art. 120 § 2 zd. drugie k.p.k.).Kierując się dyspozycją art. 16 § 2 k.p.k. skarżącemu należy wyjaśnić, iż przedmiotem procedowania przed Sądami polskimi nie było rozpoznanie ciążącego na nim zarzutu i okoliczności popełnienia czynu, a wyłącznie kwestia dopuszczalności wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu brytyjskiego.
Sąd krajowy nie przeprowadza ponownego postępowania rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej oskarżonego, w tym – ponownego postępowania dowodowego, pozostając w tym zakresie związany ustaleniami zawartymi w wyroku sądu państwa obcego. Rolą sądu krajowego procedującego w trybie przepisów rozdziału 66 k.p.k. jest natomiast dostosowanie orzeczenia sądu państwa obcego do warunków polskich, tak by wykonanie prawomocnie orzeczonej kary nastąpiło zgodnie z obowiązującym w Polsce porządkiem prawnym. W takim stanie rzeczy, uwzględniając podniesioną w zażaleniu argumentację kwestionującą podstawę faktyczną wyroku Sądu Koronnego w C. , skazany mógłby więc, teoretycznie, dążyć do podważenia prawomocności tego wyroku.
Działania w tym zakresie mogą jednak zostać podjęte wyłącznie w trybie i na podstawie regulacji prawnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii, w tym – w kontekście wyników postępowań zainicjowanych przez skazanego przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.