Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal due to missed deadline, citing no valid excuse for delay.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to accept a cassation filed after the statutory deadline. The appellant argued that a mental health crisis following a negative second-instance ruling prevented timely filing, but the court found this claim implausible given the appellant's prior knowledge of the verdict. The court ruled that the appellant failed to provide any circumstances justifying the delay, thereby upholding the lower court's decision to reject the late submission.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k.: A cassation filed after the expiration of the thirty-day period is inadmissible unless the appellant proves circumstances beyond their control that prevented timely filing.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 17/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie P. N. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2017 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R. z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt V Ka (…) o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEW dniu 30 sierpnia 2016 r. do Sądu Okręgowego w R. wpłynął wniosek P. N. (złożony w administracji Aresztu Śledczego w G. w dniu 25 sierpnia 2016 r.) o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K (…), wraz z uzasadnieniem.
Orzeczenie Sądu odwoławczego wraz z pisemnymi motywami oraz pouczeniem o zasadach wniesienia kasacji zostało doręczone skazanemu w dniu 22 września 2016 r. W dniu 24 października 2016 r. P. N. złożył w administracji Aresztu Śledczego pismo zatytułowane „Wniosek”, które w oparciu o przepis art. 118 § 1 i 2 k.p.k. potraktowane zostało jako kasacja.Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. V Ka […], Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji osobistej skazanego, jako złożonej po terminie.Zażalenie na to zarządzenie odebrane w dniu 10 października 2016 r., złożył w dniu 17 października 2016 r. (adnotacja administracji Aresztu Śledczego) P. N..
Niedotrzymanie terminu uzasadniał załamaniem się po negatywnym dla niego rozstrzygnięciu Sądu drugiej instancji podnosząc jednocześnie argumenty, które w jego ocenie obligowały sąd ad quem do uchylenia wyroku sądu meriti i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego na uwzględnienie nie zasługuje.W sprawie tej oczywistym jest, że określony w art. 524 § 1 k.p.k. termin 30-dniowy do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w R. upływał w dniu 22 października 2016 r., o czym skazany był w sposób właściwy pouczony przy doręczaniu mu orzeczenia Sądu odwoławczego wraz ze sporządzonym na jego osobisty wniosek uzasadnieniem.
Niedotrzymanie wskazanego wyżej terminu obligowało więc prezesa sądu (w tym wypadku przewodniczącego wydziału – art. 93 § 2 k.p.k.) do wydania decyzji w oparciu o powołane w zarządzeniu przepisy art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.W złożonym zażaleniu skarżący nie wskazał na żadne tego rodzaju okoliczności, które poprawność wydanego w powyższym przedmiocie zarządzenia mogłyby podważyć. Nie stanowi w szczególności takiej okoliczności podnoszona przez skarżącego jego kondycja psychiczna związana z negatywnym rozstrzygnięciem instancji ad quem, bowiem o treści wydanego w jego sprawie wyroku Sądu drugiej instancji wiedział on już w dniu 23 sierpnia 2016 r. będąc obecny na jego ogłoszeniu, a następnie składając w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia.
Tym samym twierdzenie, że taki stan utrzymywał się również po dwóch miesiącach od daty uzyskania jednoznacznej wiadomości o zapadłym rozstrzygnięciu, uznać należy za niczym nieuprawdopodobnioną supozycję. Mając na uwadze powyższe oraz brak podstaw do orzekania w zakresie szerszym z urzędu postanowiono jak na wstępie. Od postanowienia niniejszego środek odwoławczy nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.). l.n