Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 13/23 Generato dall'IA

Supreme Court excludes judge from case due to prior ruling on identical procedural violation claims.

Numero d'incarto III KZ 13/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted a judge's request to be excluded from a case involving a prisoner's appeal against a previous refusal to retry proceedings. The judge had previously ruled on the same procedural violation claims in a separate cassation case, concluding they were unfounded. The court determined that this prior involvement created an appearance of bias, violating the principle of impartiality required by law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; A judge must be excluded from a new proceeding if they have previously ruled on the same procedural violation claims in a related case, as this creates an objective doubt regarding their impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality judge recusal procedural violation appearance of bias cassation proceedings appeal against refusal art. 41 k.p.k. ritiro dell'istanza giudiziaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 41 § 1 k.p.k.
i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 2 czerwca 2023 r.,‎żądania o wyłączenie od udziału w sprawie III KZ 13/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego od udziału ‎w sprawie o sygn.
art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
Zaznaczył, że jeden z zarzutów kasacji obrońcy nawiązywał do kwestii zaistnienia w sprawie uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., co w kontekście wyniku postępowania kasacyjnego oznacza, że nie stwierdzono wystąpienia wskazanego uchybienia.
art. 536 k.p.k.
Z uwagi na treść art. 536 k.p.k. nie stwierdzono również innych uchybień wymienionych w art.
art. 13 § 1 k.k
Ś.,‎skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 41 § 1 k.p.k
i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 2 czerwca 2023 r.,‎żądania o wyłączenie od udziału w sprawie III KZ 13/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k
Zaznaczył, że jeden z zarzutów kasacji obrońcy nawiązywał do kwestii zaistnienia w sprawie uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., co w kontekście wyniku postępowania kasacyjnego oznacza, że nie stwierdzono wystąpienia wskazanego uchybienia.
art. 536 k.p.k
Z uwagi na treść art. 536 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
nie stwierdzono również innych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 13/23 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie M. Ś.,‎skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 2 czerwca 2023 r.,‎żądania o wyłączenie od udziału w sprawie III KZ 13/23, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego od udziału ‎w sprawie o sygn. III KZ 13/23.

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie skazanego M. Ś. (datowane na dzień 16 lutego 2023 r.) na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2023 r. (sygn. III KO 106/22), którym odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. II AKa 42/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. II K 31/17, wobec jego oczywistej bezzasadności.

Skazany wnosi o „rozpoznanie zgłoszonych zarzutów w sposób dogłębny i obiektywny”, utrzymując jak we wniosku, że w sprawie zaistniały uchybienia wymienione w art. 439 § 1 pkt 8-10 k.p.k., dające podstawę do wznowienia postępowania z urzędu. Zażalenie skazanego — po jego zarejestrowaniu w dniu 24 lutego 2023 r. pod sygn. III KZ 13/23 i stwierdzeniu, że spełnia ono wymogi formalne — zostało przydzielone do referatu sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego.W dniu 26 maja 2023 r. Sędzia przydzielony złożył oświadczenie, w którym powołując się na okoliczność orzekania w sprawie o sygn.

IV KK 600/21, w której postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2022 r. oddalono m. in. kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. Ś. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. II AKa 42/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. II K 31/17, jako oczywiście bezzasadną, wniósł o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. III KZ 13/23. Zaznaczył, że jeden z zarzutów kasacji obrońcy nawiązywał do kwestii zaistnienia w sprawie uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., co w kontekście wyniku postępowania kasacyjnego oznacza, że nie stwierdzono wystąpienia wskazanego uchybienia.

Z uwagi na treść art. 536 k.p.k. nie stwierdzono również innych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Żądanie wyłączenia od udziału w sprawie o sygn. III KZ 13/23 złożone przez sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego zasługiwało na uwzględnienie.Sędzia orzekał już uprzednio w przedmiocie kasacji m.in. obrońcy skazanego M. Ś. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. II AKa 42/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn.

II K 31/17 (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. IV KK 600/21). Jeden z zarzutów kasacyjnych sformułowanych przez obrońcę skazanego, po rozpoznaniu których doszło do wydania rozstrzygnięcia w sprawie IV KK 600/21 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, nawiązywał do kwestii zaistnienia w sprawie uchybienia wskazanego w treści przepisu art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. W oświadczeniu złożonym przez Sędziego podnosi się obecnie, że był on przedmiotem rozważań składu orzekającego w sprawie o sygn.

IV KK 600/21, obok innych uchybień wskazanych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k.  cyt.: „(…) jeden z zarzutów kasacji nawiązywał do kwestii zaistnienia w sprawie uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt IV KK 600/21, oddalił tę kasację jako oczywiście bezzasadną (oddalił także kasację wniesioną przez Prokuratora Generalnego), co oznacza że nie stwierdził wspomnianego uchybienia. Z uwagi na treść art. 536 k.p.k. należy przyjąć, że nie stwierdził również innych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.”.

Obecnie Autor wniosku o wyłączenie został przydzielony (sprawa o sygn. III KZ 13/23) do rozpoznania zażalenia skazanego M. Ś. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2023 r. (sygn. III KO 106/22), którym odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. II AKa 42/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. II K 31/17 wobec jego oczywistej bezzasadności.

Analiza uzasadnienia tego rozstrzygnięcia dowodzi, że uznając oczywistą bezzasadność wniosku skazanego M. Ś. Sąd Najwyższy dostrzegł w zaskarżonym aktualnie (tj. w sprawie o sygn. III KZ 13/23) postanowieniu z dnia 1 lutego 2023 r. (w związku z treścią wniosku o wznowienie postępowania) kwestię dopuszczalności wznowienia postępowania z powodów, o których mowa w pkt. 8-10 przepisu art. 439 § 1 k.p.k. wskazując, że „M. Ś. wskazał, że sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia, albowiem zaistniały bezwzględne przyczyny odwoławcze określone w art. 439 § 1 pkt 8, 9, 10 k.p.k.”, w dalszej części uzasadnienia postanowienia stwierdzono, że „pismo skazanego M.

Ś. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania ujęte w art. 540 § 1-3 k.p.k.” Skazany M. Ś. (wnosząc zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2023 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na jego oczywistą bezzasadność) usiłuje zatem poddać ocenie Sądu Najwyższego — z punktu widzenia istnienia ewentualnych podstaw do wznowienia postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z urzędu — m. in. te same okoliczności, które były już analizowane i stały się przedmiotem oceny dokonanej przez Sąd Najwyższy orzekający w składzie trzyosobowym z udziałem sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego w postępowaniu kasacyjnym, w którym badana była kwestia zmaterializowania się w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020r., uchybień opisanych w treści przepisu art. 439 § 1 (pkt 10) k.p.k.

Procesowe ustosunkowanie się do zażalenia M. Ś. na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego (abstrahując od tego, jakie rozstrzygnięcie miałoby zapaść w niniejszej sprawie po rozpoznaniu zażalenia skazanego) mogłoby więc w zewnętrznym odbiorze wywołać wątpliwość co do możliwości zachowania bezstronności przez sędziego rozpoznającego sprawę (zażalenie). Wszak Sędzia przydzielony obecnie do rozpoznania sprawy III KZ 13/23 uprzednio (por. postanowienie Sądu Najwyższego sygn.

IV KK 600/21) w sposób procesowy wypowiedział się już w sposób wyraźny na temat braku istnienia podstaw do artykułowania twierdzeń o naruszeniu przepisów art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. (a z uwagi na treść art. 536 k.p.k. również innych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.), ponownie powołanych we wniosku o wznowienie postępowania złożonym przez skazanego M. Ś. Aktualnie — zważywszy na złożenie środka odwoławczego od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2023 r. (sygn. III KO 106/22), którym odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego, Sędzia składający wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie musiałby ponownie (na tle tożsamego układu procesowego i faktycznego) odnieść się do tych samych zagadnień.

W oczach tzw. przeciętnego i racjonalnego obserwatora mogłoby to zatem prowadzić do powstania uzasadnionego przekonania o braku istnienia warunków stwarzających możliwość zachowania obiektywizmu przez sędziego, który w niniejszym układzie procesowym znajduje się w sytuacji, w której wypowiedział się już w sposób kategoryczny o uchybieniu będącym przedmiotem obecnie wniesionego zażalenia (w kierunku ustalenia, że do uchybienia tego nie doszło), a obecnie ponownie musiałby się odnieść do tych samych zagadnień prawnych.Sumując należało więc uznać, że przydzielenie Sędziego SN Zbigniewa Puszkarskiego do rozpoznania zażalenia skazanego M.

Ś. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2023 r. skutkuje zmaterializowaniem się okoliczności, o której mowa w przepisie art. 41 § 1 k.p.k. — to zaś uzasadniało uwzględnienie złożonego przez Sędziego żądania wyłączenia od udziału w sprawie prowadzonej pod sygn. III KZ 13/23. AG