Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 11/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility due to improper legal basis citation by appellate court.

Numero d'incarto III KZ 11/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal regarding the inadmissibility of a retrial request. The appellate court incorrectly cited Article 545 § 1 of the Code of Criminal Procedure as the sole basis for rejecting the request, while the applicant argued for a different legal ground. The court ruled that because the appellate court's decision lacked the specific negative procedural prerequisite required for absolute inadmissibility, the request was inadmissible by operation of law, making the appeal itself inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.: An appeal against a decision to leave a retrial request without consideration is inadmissible if the decision was issued by a court other than the court of first instance, as such a remedy is restricted to decisions by the court of first instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissibility by operation of law retrial request rejection appellate court decision procedural prerequisite negative procedural prerequisite Code of Criminal Procedure remedy restriction procedura di annullamento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 1 k.p.k.
Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E.
Art. 430 § 1 k.p.k.
Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Odpowiednie stosowanie tego przepisu na mocy art.
Art. 463 § 1 k.p.k.
z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
Art. 547 § 1 k.p.k.
ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn.
Art. 429 § 1 k.p.k.
oznacza, że pomimo przyjęcia wniosku i skierowania do rozpoznania, sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia określone w art. 429 § 1 k.p.k. Trzeba jednak podkreślić, że recypowanie tylko § 1 art.
art. 545 § 1 k.p.k
Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E.
art. 463 § 1 k.p.k
z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
art. 430 § 1 k.p.k
Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KZ 3/03
26.02.2003 r., II KZ 3/03, LEX nr 75363).W zaistniałej sytuacji, w myśl art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 11/22 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie z wniosku E. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 czerwca 2022 r. zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKo […]w przedmiocie „pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy prawa” p o s t a n o w i ł zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

E. M. wniosła o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt XIV K […]. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w […] – przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia „art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.” – postanowił „pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”. Zażalenie na to postanowienie wniosła wnioskodawczyni E. M..

Zarządzeniem upoważnionego sędziego z dnia 7 lutego 2022 r. – wobec stwierdzenia, że ww. zażalenie na „zarządzenie Sędziego Okręgowego w K. del. do II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] SSO T. G. z dnia 13 stycznia 2022 roku” odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania. Punktem wyjścia do rozważań uzasadniających tę konkluzję jest ustalenie trybu, w jakim przedmiotowe postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2022 r. zostało wydane.

W jego podstawie prawnej ograniczono się do wskazania przepisu odsyłającego, tj. art. 545 § 1 k.p.k., a także przywołano negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., choć stan powagi rzeczy osądzonej tworzą jedynie orzeczenia merytoryczne, natomiast orzeczenia formalne tylko wówczas, gdy oparte są na ujemnej przesłance procesowej o charakterze bezwzględnym, a zatem takiej, która nie może zostać usunięta. Sama zaś część dyspozytywna postanowienia – z punktu widzenia możliwych do zastosowania przepisów – została sformułowana w sposób wykazujący na braki, gdyż Sąd Apelacyjny postanowił „pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”.

Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Odpowiednie stosowanie tego przepisu na mocy art. 545 § 1 k.p.k. oznacza, że pomimo przyjęcia wniosku i skierowania do rozpoznania, sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia określone w art. 429 § 1 k.p.k. Trzeba jednak podkreślić, że recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn. gdy to postanowienie wydał sąd okręgowy.

W odniesieniu do sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego taki środek zaskarżenia nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dn. 26.02.2003 r., II KZ 3/03, LEX nr 75363).W zaistniałej sytuacji, w myśl art. 430 § 1 k.p.k., należało zażalenia pozostawić bez rozpoznania, albowiem w niniejszej sprawie jest ono niedopuszczalne z mocy ustawy. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. a.s.