Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept personal motion for retrial due to mandatory lawyer signature requirement.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the applicant's personal motion for retrial. The applicant failed to submit a properly drafted and signed motion by a lawyer within the statutory deadline after being formally summoned. The court ruled that the mandatory lawyer signature requirement under the Criminal Procedure Code renders a personally drafted motion legally ineffective.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k.; If a motion for retrial is not filed by a prosecutor, it must be drafted and signed by a lawyer or attorney-at-law, making a personally drafted motion legally ineffective.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 1/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 19 lutego 2015 r., w sprawie J. W. zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […], z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
W dniu 24 lipca 2014 r. J.W. wystąpił z osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 października 2008 r., o sygn. akt II Ko […], dotyczącej odszkodowania. Jednocześnie wystąpił o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie. W dniu 9 września 2014 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […], wyznaczono wnioskodawcy na podstawie art. 81 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1 k.p.k. pełnomocnika z urzędu w osobie adw.
G. U., celem ewentualnego sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postępowania lub złożenia opinii o braku podstaw do złożenia takiego wniosku. W dniu 14 listopada 2014 r. pełnomocnik złożyła w Sądzie Apelacyjnym w […] opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie w/w postępowania, przesyłając zarazem jej odpis do wiadomości wnioskodawcy (k. 23 – 25).Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. J. W. został wezwany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni formalnego braku wniosku o wznowienie postępowania, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata albo radcę prawnego, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania (k. 26).
To wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 21 listopada 2014 r. (k. 33), jednakże wnioskodawca nie usunął w zakreślonym terminie powyższego braku formalnego, lecz nadesłał kolejne pismo (data wpływu do Sądu 16 grudnia 2014 r., k. 35 - 36), w którym ponownie wystąpił o wznowienie postępowania oraz wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W międzyczasie, wobec nieusunięcia braku formalnego, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […], z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt II AKo […], odmówiono na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art.429 § 1 k.p.k. i art. 545 § 1 k.p.k., przyjęcia osobistego wniosku J.
W. o wznowienie w/w postępowania (k. 34). Odpis zarządzenia doręczono osobiście wnioskodawcy w dniu 19 grudnia 2014 r. (k. 38), a w dniu 30 grudnia 2014 r., J. W. złożył w ustawowym terminie zażalenie na to zarządzenie. W tym środku odwoławczym ponownie zwrócił się do Sądu o wskazanie adwokata, który sporządziłby w jego imieniu wniosek o wznowienie postępowania (k. 39). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie wnioskodawcy J. W. nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 545 § 2 k.p.k. stwierdza jednoznacznie, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.
W doktrynie oraz orzecznictwie obowiązek ten określany jest powszechnie jako przymus adwokacki, chodzi bowiem o to, by przedmiotowy wniosek opracował podmiot fachowy. Użyte w tym przepisie sformułowanie „powinien” jest równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu w nim zawartego. A zatem złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez samego wnioskodawcę (skazanego, ukaranego), jest czynnością prawnie bezskuteczną. (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1153; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 września 2012 r., III KZ 67/12, Lex Nr 1220908; z dnia 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12, Lex Nr 1228644; z dnia 30 września 1996 r., V KZ 47/96, OSNKW 1996, Nr 11 – 12, poz. 88).W tej sytuacji, w przedmiotowej sprawie J.
W. nie był uprawniony do sporządzenia osobiście wniosku o wznowienie postępowania. Brak formalny wniosku polegający na niesporządzeniu i jego niepodpisaniu przez adwokata mógł być usunięty przez niego tylko poprzez osobiste ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego z wyboru, gdyż został prawidłowo do tego wezwany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Należy zauważyć, iż wezwanie do usunięcia braku formalnego z dnia 17 listopada 2014 r. zawiera wyczerpujące pouczenie w tym zakresie wraz z konsekwencjami prawnymi nieusunięcia tego braku, w tym także o treści art. 84 § 3 k.p.k. (k. 26).
Należy przypomnieć, iż przepis ten stanowi, że obrońca (albo pełnomocnik) wyznaczony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym lub w postępowaniu o wznowienie postępowania, powinien sporządzić i podpisać kasację lub wniosek o wznowienie postępowania albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji lub wniosku o wznowienie postępowania. Z tego właśnie uprawnienia skorzystała wyznaczona w niniejszej sprawie z urzędu na pełnomocnika – adwokat G. U., skoro nie znalazła prawnych podstaw przewidzianych w art. 540 (i następne) kodeksu postępowania karnego, do złożenia wniosku.Ponieważ w przedmiotowej sprawie J.
W. mimo wezwania nie usunął braku formalnego, wydanie zaskarżonego zarządzenia stało się konieczne. Zarządzenie to jest w pełni zasadne i jako takie należało utrzymać w mocy.