Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 8/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense appeal against appellate court's cassation ruling overturning acquittal.

Numero d'incarto III KS 8/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the Regional Court's cassation ruling that overturned a first-instance acquittal. The defense argued the appellate court violated procedural rules by re-examining facts without meeting statutory grounds for cassation. The court ruled that the appellate court's detailed reasoning regarding the defendant's mental state and the arbitrary nature of the first-instance decision constituted a valid 'absolute cause for appeal' under the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 454 k.p.k.: A cassation ruling overturning a first-instance acquittal is valid if the appellate court explicitly identifies specific statutory grounds for cassation, such as the arbitrary nature of the first-instance decision regarding the defendant's mental state, thereby establishing a clear absolute cause for appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation ruling absolute cause for appeal arbitrary decision mental state assessment overturning acquittal procedural grounds code of criminal procedure false dichiarazioni senza giuramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 2 k.p.k.
Powyższy wyrok został zaskarżony w całości skargą przez obrońcę oskarżonego, który zarzucił „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. i art.
art. 439 § 1 k.p.k.
Przepis ten zawiera przesłanki uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art.
art. 454 k.p.k.
i art. 454 k.p.k. poprzez ich zastosowanie i w konsekwencji uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w E., podczas gdy nie zostały wypełnione przesłanki przewidziane w art.
art. 539a § 3 k.p.k.
Z powiązania treści tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw.
art. 539e § 2 k.p.k.
akt VIII K (…) na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
art. 233 § 6 k.k
G., oskarżonego z art. 233 § 6 k.k.
art. 233 § 1 k.k
z art. 233 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w E.
art. 437 § 2 k.p.k
Powyższy wyrok został zaskarżony w całości skargą przez obrońcę oskarżonego, który zarzucił „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k.
art. 454 k.p.k
439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k
do uchylenia orzeczenia Sądu I instancji, bowiem nie wskazano okoliczności wskazanych w art. 454 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 8/20 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek Pietruszyński po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 maja 2020 r., w sprawie R. G., oskarżonego z art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. skargi obrońcy oskarżonego, na wyrok Sądu Okręgowego w E. z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt VI Ka (…), uchylający wyrok Sądu Rejonowego w E.z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt VIII K (…) na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.

1. oddala skargę;

2. obciąża oskarżonego R. G. kosztami sądowymi postępowania skargowego. UZASADNIENIER. G. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt VIII K (...), uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Apelację od wyroku Sądu I instancji wniósł prokurator Prokuratury Rejonowej w E., który zaskarżając powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucił „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dowolną ich interpretację w następstwie czego doszło do wadliwej oceny materiału dowodowego i niewłaściwego wnioskowania o faktach, co doprowadziło do niesłusznego uznania, że bark jest wystarczających dowodów pozwalających na przypisanie oskarżonemu R.

G. winy umyślnej przy założeniu oświadczenia w dniu 27 lutego 2018 r. przed lekarzem M. C. podczas, gdy prawidłowa analiza logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego wskazuje w sposób jednoznaczny, iż oskarżony dopuścił się popełniania przestępstwa określonego w art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k.”.Sąd Okręgowy w E., wyrokiem z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt VI Ka (…), uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądu Rejonowego w E. do ponownego rozpoznania. Powyższy wyrok został zaskarżony w całości skargą przez obrońcę oskarżonego, który zarzucił „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. i art. 454 k.p.k. poprzez ich zastosowanie i w konsekwencji uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w E., podczas gdy nie zostały wypełnione przesłanki przewidziane w art. 437 § 2 k.p.k. do uchylenia orzeczenia Sądu I instancji, bowiem nie wskazano okoliczności wskazanych w art. 454 § 1 k.p.k. skutkujących koniecznością wydania wyroku skazującego”.

Obrońca wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w E. do ponownego rozpoznania. Prokurator Prokuratury Rejonowej w E. w pisemnej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga obrońcy R. G. nie jest zasadna, gdyż skarżący nie wykazał, aby wydanie, na etapie postępowania odwoławczego, orzeczenia kasatoryjnego naruszyło art. 437 k.p.k. Przepis ten zawiera przesłanki uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

Z powiązania treści tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego lub też konieczne jest przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960).

Te uregulowania wskazują więc jednoznacznie, że aby Sąd Najwyższy mógł ustosunkować się do podniesionych w skardze zarzutów, uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego winno być tak sformułowane, aby wynikało z niego jednoznacznie, która z przesłanek określonych w art. 437 § 2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Treść uzasadnienia Sądu Okręgowego w E. wyraźnie wskazuje, jakimi powodami kierował się ten Sąd wydając zaskarżone skargą orzeczenie.

Uznając apelację prokuratora za zasadną, wskazał i szczegółowo omówił szereg aspektów sprawy całkowicie pominiętych przez Sąd I instancji w jego rozważaniach, a które mają znaczenie w sprawie szczególnie w kontekście poczynionych ustaleń w sferze procesów myślowych i przeżyć psychicznych oskarżonych, przez co poczynione ustalenia odnośnie strony podmiotowej zachowania oskarżonego, nawet w świetle jego wyjaśnień, mają charakter dowolny. Sąd też podkreślił, że decyzja o uniewinnieniu oskarżonego od popełnienia czynu z art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k., była więc przedwczesna, co też trafnie zauważył prokurator w złożonej odpowiedzi na skargę.

Oczywistym jest więc, że przy takim stanowisku Sądu odwoławczego, w układzie procesowym jaki wystąpił w przedmiotowej sprawie, Sąd ten nie miał możliwości wydania innego orzeczenia niż kasatoryjne, bowiem na przeszkodzie temu stał zakaz wynikający z art. 454 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.