Supreme Court dismisses appeal for retrial, ruling partial evidence review suffices without full new trial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to remand the case for a full retrial. The defense argued that the lower court failed to properly evaluate evidence regarding embezzlement of borrowed funds, while the prosecutor contested factual findings. The court ruled that the appellate court's order for a complete new trial was excessive because the first-instance court had not violated procedural rules requiring such a measure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 454 k.p.k.: A remand for a complete new trial is only justified when the first-instance court's procedural violations rendered the entire proceedings unreliable, not merely when a partial re-evaluation of evidence is needed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KS 57/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczProtokolant Katarzyna Gajewska w sprawie S. L., oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. i in.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 października 2022 r. skargi obrońcy na wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2022 r., sygn. akt II A Ka 311/21, 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;
2. zarządza zwrot na rzecz oskarżonego wniesionej opłaty od skargi w kwocie 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2021 r., w sprawie VI K 160/02, Sąd Okręgowy w Krakowie uznał oskarżonego S. L. – w ramach zarzucanego mu przez prokuratora przestępstwa z art. 286 § 1k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.- za winnego tego, że w okresie od dnia 1 listopada 2009 r. do 10 sierpnia 2021 r. w K. przywłaszczył sobie powierzone mu mienie w znacznej wartości w kwocie 204.500,00 zł stanowiące własność B. S., a po jego śmierci jego następców prawnych, to jest występku z art. art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i za to na mocy art. 294 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł.
Na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego S. L. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Na mocy art. 72 § 2 kk zobowiązał oskarżonego w terminie jednego roku od daty uprawomocnienia się wyroku do naprawienia szkody wyrządzonej opisanym powyżej przestępstwem poprzez wpłatę kwoty 204.500,00 zł na rzecz następców prawnych pokrzywdzonego: jego żony M.S. oraz dzieci: K. S. i I. B. Na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązał oskarżonego do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co pół roku.
Sąd orzekł również o kosztach postępowania. Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie został zaskarżony apelacjami wniesionymi przez obrońcę oskarżonego oraz przez prokuratora. Obrońca zaskarżył ten wyrok w całości na korzyść oskarżonego i podniósł zarzuty: naruszenia art. 7 kpk, błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów prawa materialnego. Prokurator również zaskarżył wymieniony wyrok w całości i sformułował zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Wyrokiem z dnia 25 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie II AKa 311/21, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Jako powód uchylenia wyroku podał konieczność ponownego przeprowadzenia całego postępowania dowodowego z uwagi na niedokonanie oceny całości materiału dowodowego i przyjęcie błędnego poglądu prawnego co do możliwości dokonania przestępstwa przywłaszczenia w odniesieniu do pieniędzy pożyczonych. Wskazując co w ponownym postępowaniu powinno zostać dokonane, wymienił konieczność wezwania siostry oskarżonego i jej przesłuchania na okoliczność sytuacji finansowej spółki S., przesłuchanie świadka B. P. w celu odczytania mu jego zeznań złożonych w sprawie cywilnej i wyjaśnienie rozbieżności w jego zeznaniach.
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd dokonać miał analizy całości zebranego materiału dowodowego, w tym dowodów wskazujących na sytuację majątkową spółka S. Obrońca oskarżonego wniósł skargę na powyższy wyrok i zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 437 § 2 zd. 2 kpk poprzez niezasadne stwierdzenie, iż w sprawie zachodziła potrzeba ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, co w rezultacie doprowadziło do uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy nawet zgodnie z wskazaniami Sądu Apelacyjnego de facto konieczne było przeprowadzenie jedynie trzech czynności – przesłuchania w charakterze świadka A.
L., odczytania świadkowi B. P. jego zeznań złożonych w postepowaniu cywilnym i wezwania świadka do wyjaśnienia rozbieżności oraz analizy sytuacji finansowej oskarżonego i spółki S.– a nie całego przewodu sądowego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania oraz o zwrot opłaty od skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga wniesiona przez obrońcę oskarżonego jest zasadna. Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.Sąd Apelacyjny w Krakowie jako podstawę uchylenia wyroku Sądu I instancji wskazał na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, ale z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku już nie wynika aż taka potrzeba.
Sąd wymienił bowiem dwie konkretne (określone wyżej) czynności dowodowe, które powinien przeprowadzić Sąd I instancji. Tym samym, w badanej sprawie nie zaistniały zatem tego rodzaju uchybienia Sądu I instancji, które wymagałyby ponowienia także pozostałych wcześniej przeprowadzonych czynności. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018 r., I KZP 3/19 (OSNKW 2019/6/31), podkreślono, że: „Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, o której mowa w art. 437 § 2 zdanie drugie in fine k.p.k., jako powód uchylenia przez sąd odwoławczy zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zachodzi wówczas, gdy orzekający sąd pierwszej instancji naruszył przepisy prawa procesowego, co skutkowało, w realiach sprawy, nierzetelnością prowadzonego postępowania sądowego, uzasadniającą potrzebę powtórzenia (przeprowadzenia na nowo) wszystkich czynności procesowych składających się na przewód sądowy w sądzie pierwszej instancji.” Nie ma wątpliwości, że w badanej sprawie nie zaistniała taka sytuacja.
Sąd odwoławczy nie stwierdził bowiem takiego naruszenia przepisów procesowych, które uzasadniałoby potrzebę powtórzenia już dokonanych przez ten sąd czynności. W uzasadnieniu wyroku Sądu II instancji znaleźć można również stwierdzenie dotyczące potrzeby ponownej analizę zebranego materiału dowodowego. Zgodzić należy się z tą wyrażoną przez Sąd oceną dokonania takiej czynności, ale nie sposób też przy tym nie zauważyć, iż uprawnienia w tym zakresie posiada także Sąd odwoławczy. Nadto taka potrzeba nie uzasadnia jeszcze konieczności ponownego przeprowadzenia całego przewodu sądowego i tym samym nie usprawiedliwia wydania wyroku uchylającego orzeczenie Sądu I instancji.
Należy także zauważyć, że jako powód uchylenia wyroku Sądu I instancji Sąd Apelacyjny również wskazał przyjęcie przez Sąd Okręgowy błędnego poglądu prawnego co do możliwości dokonania przestępstwa przywłaszczenia w odniesieniu do pieniędzy pożyczonych. Przeprowadzenie wszak odmiennej oceny prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu – w zaistniałym układzie procesowym - także mieści się w zakresie uprawnień sądu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. [as]