Supreme Court dismissed appeal against appellate court's acquittal based on ne peius principle and procedural review standards.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by defendants Z.K. and A.K. against the Regional Court's decision to acquit them. The appellate court overturned the first-instance verdict because the lower court's assessment of the defendant's conduct violated the principle of ne peius, which prohibits increasing the severity of punishment. The Supreme Court ruled that its role is limited to verifying if the appellate court correctly applied the ne peius principle rather than conducting a full retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437§2 k.p.k.; Art. 454 k.p.k.: The Supreme Court reviewing an appeal against an appellate court's decision must verify whether the appellate court correctly applied the principle of ne peius or other statutory grounds for quashing a first-instance verdict, without conducting a full retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
III KS 42/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 października 2024r. w sprawie Z.K. i A.K. oskarżonych z art. 286§1 k.k. i in. skargi obrońcy wskazanych oskarżonych na wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2024r., sygn. akt III Ka 828/23, częściowo uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Ropczycach z dnia 11 lipca 2023r., sygn. akt II K 188/22, na podstawie art. 539e§2 k.p.k. postanowił:
1) oddalić skargę, 2) kosztami postępowania skargowego obciążyć oskarżonych Z.K. i A.K. w częściach równych. WB.
UZASADNIENIE
Skarga oskarżonego nie jest zasadna.Zgodnie z treścią art. 437§2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.Powiązanie tego przepisu z treścią art. 539a§3 k.p.k., w którym wymieniono podstawy tego środka zaskarżenia, jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. lub też konieczne jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego (vide: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018r., sygn. akt I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017r., sygn. akt IV KS 6/16).
Z powyższego wynika również, że uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego winno jednoznacznie wskazywać, która z przesłanek określonych w art. 437§2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Z uzasadnienia zaskarżonego skargą wyroku jednoznacznie wynika, że Sąd Okręgowy podzielił argumentację zaprezentowaną w apelacji Prokuratury.W ocenie Sądu Odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza słuszności przyjęcia przez Sąd I instancji, że oskarżeni Z. i A.
K. nie dopuścili się zarzuconych im czynów. Stąd podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku była zasada ne peius wyrażona w art. 454 k.p.k. Sąd ten jednoznacznie wskazał, że: „dokonana przez sąd rejonowy ocena całościowej postawy procesowej M.K. jest nieprawidłowa, sprzeczna z art. 7 k.p.k., a przez to nie może zostać zaakceptowana”. Sąd Okręgowy przyznał też (część 4.1 uzasadnienia wyroku), że w jego ocenie, gdyby dokonać rzetelnej oceny wyjaśnień M.K. z postępowania przygotowawczego to mogłyby one stanowić podstawę do uznania winy wskazanych wyżej oskarżonych.
Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę w postępowaniu skargowym nie jest sądem III instancji. Stąd jego rolą nie jest przedstawienie własnych ocen w sprawie a jedynie badanie, czy zaistniały warunki do wydania przez sąd odwoławczy wyroku kasatoryjnego. Sąd ten takie argumenty niewątpliwie przedstawił, co przemawia za prawidłowością jego rozstrzygnięcia.Brak natomiast stanowczego i rzetelnego uzasadnienia uchylenia wyroku również w części dotyczącej S. i P. T.. Wszak ich sytuacja procesowa nie jest determinowana regułą ne peius i możliwe byłoby wydanie co do nich ewentualnego wyroku reformatoryjnego.
W tej części uzasadnienie Sądu Odwoławczego w najmniejszym stopniu nie spełnia standardu ustawowego. W tym zakresie jednak od wyroku nie została złożona skarga.W świetle powyższego skarga nie została uznana za zasadną.Z przytoczonych wyżej względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. WB.[ms]