Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 22/24 Generato dall'IA

Defense appeal dismissed as inadmissible; transfer to retrial does not trigger new appeal rights under old law.

Numero d'incarto III KS 22/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to transfer the case for retrial. The defense argued that the new appeal procedure violated constitutional rights, but the court found the appeal inadmissible because the underlying case was initiated before July 1, 2015. Consequently, the old version of the relevant criminal procedure code applied, which did not permit such appeals against retrials.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.; Skarga na kasatoryjny wyrok sądu odwoławczego w sprawach zainicjowanych przed 1 lipca 2015 r. jest niedopuszczalna, gdyż przepisy nie gwarantowały takiej kontroli w tamtym okresie.

Parole chiave

Generato dall'IA
skarga kasatoryjna przekazanie do ponownego rozpoznania art. 437 k.p.k. zasada retroaktywności postępowanie karnie niedopuszczalność skargi odpowiednik czasowy oltraggio alla corte

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
akt II K 184/17 i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.
Istotna jest tu uwaga, że w postępowaniu odwoławczym, które zakończone zostało wyrokiem stanowiącym przedmiot skargi obrońcy, zastosowanie ma nadal przepis art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., a to z uwagi na regułę określoną w art.
art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r.
w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., a to z uwagi na regułę określoną w art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U.
art. 439 par. 2 k.p.k.
art. 439 par. 1 pkt 1 k.p.k.
art. 230 § 1 k.k
oskarżonego o czyn z art. 230 § 1 k.k.
art. 27 k.p.k
akt II K 184/17 i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 27 k.p.k.
art. 4 § 1 k.k
akt II K 184/17, stosując art. 4 § 1 k.k.:1.na zasadzie art.
art. 414 § 1 k.p.k
4 § 1 k.k.:1.na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r., IV Ka 1212/16
wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r., IV Ka 1212/16).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, nr 10, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2018 r., IV KZ 9/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2021 r., IV KS 53/21
IV KZ 39/16
Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal against cassation judgment due to lack of statutory basis for pre-2015 cases.
II KZ 45/16
Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal in cases where indictment was filed before July 1, 2015. The court clarifies that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. The defense's argument regarding the correct date was rejected. The court ruled that the new appeal procedure applies only to cases where the indictment was filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court.
IV KZ 9/18
Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility of cassation appeal for cases filed before July 1, 2015.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KS 22/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie T. S. oskarżonego o czyn z art. 230 § 1 k.k. i in. w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 maja 2024 r. w przedmiocie skargi obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 1524/23 uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 184/17 i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 437 z późn. zm.) p o s t a n o w i ł:1. pozostawić skargę bez rozpoznania;

2. obciążyć T. S. kosztami postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Myślenicach wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 184/17, stosując art. 4 § 1 k.k.:1.na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. uniewinnił oskarżonego T. S. od popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;2.na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdził, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa. Sąd Okręgowy w Krakowie – po rozpoznaniu apelacji prokuratora – wyrokiem z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 1524/23, uchylił ww. wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Od ww. wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie obrońca T. S. wniósł skargę w trybie art. 539a § 1 k.p.k., zaskarżając to orzeczenie w całości. Skarżący zarzucił:1.obrazę przepisu art. 9 oraz art. 178 pkt 1 i art. 179 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 19 ust. 1 i art. 2 TUE oraz art. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady /UE/2016/343 z dnia 9.11.2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym /Dz. Urz. UE L z 2016 r. nr 65 s.1/ - poprzez wydanie zaskarżonego wyroku w składzie orzekającym:1.z udziałem sędzi E.K. delegowanej do Sądu Okręgowego w Krakowie z Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie oraz2.z udziałem sędziego R.L., co do którego wniosek obrońcy o jego wyłączenie nie został uwzględniony postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie, sygn.

IV Ko 148/23 - wydanym przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie – M.K., delegowaną do sądu II instancji – „art 439 par 2 kpk”;3.obrazę art. 41 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez wydanie zaskarżonego wyroku z udziałem sędziego R.L., co do którego istnieje okoliczność, która może wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszym postępowaniu – „art 439 par 1 pkt 1 kpk”.Podnosząc powyższe, obrońca wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku w całości”.

Skarga ta została przyjęta zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt IV WSU 2/24, i wraz z aktami sprawy przekazano ją Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy – i ta konstatacja implikowała wydanie postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpoznania.W przedmiotowej sprawie akt oskarżenia został wniesiony do sądu w dniu 5 stycznia 2009 r. (k.887-889, t.V), natomiast przepisy rozdziału 55a Kodeksu postępowania karnego, traktujące o skardze na wyrok sądu odwoławczego, stosuje się do spraw, w których postępowanie jurysdykcyjne zostało zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym do sądu po dniu 30 czerwca 2015 r.

Wynika to jednoznacznie z treści art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 437 z późn. zm.). Stanowisko to zostało wyrażone i następnie podtrzymane w licznych judykatach Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, z. 10, poz. 70; z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16; z dnia 20 grudnia 2016 r., II KZ 45/16; z dnia 6 marca 2017 r., V KS 2/17; z dnia 21 kwietnia 2017 r., VI KS 1/17; z dnia 26 lipca 2017 r., VI KS 4/17; z dnia 22 lutego 2019 r., III KS 3/19).

Irrelewantna pozostaje przy tym okoliczność, że wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 4 kwietnia 2023 r. jest kolejnym orzeczeniem pierwszoinstancyjnym wydanym w niniejszej sprawie, co stanowi konsekwencję uchylenia wcześniejszego wyroku sądu a quo przez sąd odwoławczy i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (zob. wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r., IV Ka 1212/16). Istotna jest tu uwaga, że w postępowaniu odwoławczym, które zakończone zostało wyrokiem stanowiącym przedmiot skargi obrońcy, zastosowanie ma nadal przepis art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., a to z uwagi na regułę określoną w art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1247 z późn. zm.).

Na mocy tego przepisu w sprawach, w których przed 1 lipca 2015 r. wniesiono do sądu akt oskarżenia, rzeczony art. 437 § 2 k.p.k. należy stosować w brzmieniu dotychczasowym – a więc niezawierającym wprowadzonych później ograniczeń co do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (por. obecnie obowiązujący art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k.) – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Instytucja skargi na kasatoryjny wyrok sądu odwoławczego ma gwarantować przestrzeganie wspomnianych ograniczeń. Skarga ta została bowiem przewidziana jako element wspierający nowy, apelacyjno-reformatoryjny model orzekania przez sądy odwoławcze, związany z nowym brzmieniem art. 437 § 2 k.p.k. (obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r.), który jedynie w ściśle określonych przypadkach pozwala sądowi odwoławczemu na uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarga na taki wyrok sądu odwoławczego uprawnia więc strony postępowania karnego do zainicjowania kontroli prawidłowości uchylenia się przez sąd odwoławczy od reformatoryjnego rozstrzygnięcia w postępowaniu apelacyjnym. Przed nowelizacją art. 437 k.p.k. funkcjonowanie takiej skargi nie miałoby racji bytu, albowiem przepis ten do dnia 30 czerwca 2015 r. nie zawierał żadnych skonkretyzowanych ograniczeń uchylenia wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Funkcjonowanie skargi w ówczesnych warunkach było więc wykluczone (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, nr 10, poz. 70).Stąd też uchylenie po dniu 1 lipca 2015 r. przez sąd odwoławczy wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – w sprawach zainicjowanych aktem oskarżenia przed dniem 1 lipca 2015 r.

– nie stwarza możliwości wniesienia skargi w trybie art. 539a § 1 k.p.k. od kolejnego kasatoryjnego orzeczenia sądu odwoławczego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 marca 2018 r., IV KZ 9/18, LEX nr 2499868). Konkludując, wniesiona przez obrońcę skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co w konsekwencji wywołało konieczność pozostawienia jej bez rozpoznania. Jako podstawę niniejszego rozstrzygnięcia należało przyjąć przepisy art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 przywołanej wyżej ustawy z dnia 11 marca 2016 r. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 dnia 2021 r., IV KS 53/21, LEX nr 3322045).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [PGW][ms]‎