Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 12/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against cassation ruling for lack of absolute grounds under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto III KS 12/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the district court's cassation ruling, ordering the costs to be borne by the accused. The defense argued the lower court made a factual error in evidence assessment, but the Supreme Court held that cassation proceedings only review absolute grounds for appeal or procedural defects, not the correctness of factual findings. Consequently, the court found no basis to overturn the cassation decision which upheld the first-instance judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 454 k.p.k. The Supreme Court in cassation proceedings examines only absolute grounds for appeal or procedural violations, not the factual correctness of the lower court's evidence assessment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal absolute grounds procedural defect evidence assessment ne peius principle criminal procedure code factual review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 2 k.p.k.
UZASADNIENIESkarga obrońcy oskarżonego nie jest zasadna.Zgodnie z treścią art. 437§2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k.
uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art.
art. 454 k.p.k.
439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości.Powiązanie tego przepisu z treścią art.
art. 539a § 3 k.p.k.
art. 539e § 2 k.p.k.
akt VIII K (…) na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. postanowił:
art. 200§1 k.k
oskarżonego o czyn z art. 200§1 k.k.
art. 437§2 k.p.k
UZASADNIENIESkarga obrońcy oskarżonego nie jest zasadna.Zgodnie z treścią art. 437§2 k.p.k.
art. 439§1 k.p.k
uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art.
art. 454 k.p.k
439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 grudnia 2020r., w sprawie A. G. oskarżonego o czyn z art. 200§1 k.k. skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 30 stycznia 2020r., sygn. akt IX Ka (…), uchylający wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 21 marca 2019r., sygn. akt VIII K (…) na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. postanowił:

1) oddalić skargę, 2) kosztami postępowania skargowego obciążyć oskarżonego. UZASADNIENIESkarga obrońcy oskarżonego nie jest zasadna.Zgodnie z treścią art. 437§2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości.Powiązanie tego przepisu z treścią art. 539a§3 k.p.k., w którym wymieniono podstawy tego środka zaskarżenia, jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. lub też konieczne jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego (vide: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018r., sygn. akt I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017r., sygn. akt IV KS 6/16).

Z powyższego wynika również, że uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego winno jednoznacznie wskazywać, która z przesłanek określonych w art. 437§2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Z uzasadnienia zaskarżonego skargą wyroku jednoznacznie wynika, że Sąd Okręgowy w całości podzielił argumentację zaprezentowaną w apelacjach prokuratora i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej (pkt 3.1 uzasadnienia wyroku).W takiej sytuacji oczywistym jest, że nie ma możliwości ani zmiany wyroku – wobec ograniczeń wynikających z reguły ne peius – ani jego utrzymania w mocy – skoro nie podziela się zapatrywań sądu I instancji.

Jak wskazano to już wyżej, postępowanie skargowe ma na celu kontrolę orzeczenia kasatoryjnego, ale jedynie formalną – stwierdzającą wystąpieniem przesłanek wymienionych w art. 437§2 k.p.k. W ramach tego postępowania nie można natomiast analizować prawidłowości wnioskowań i ocen dokonanych przez sąd odwoławczy, które doprowadziły go do konstatacji o zasadności apelacji. Tymczasem obrona w swej skardze w istocie nie kwestionuje owej sfery formalnej, podnosi natomiast, że Sąd Odwoławczy dokonał „błędnej oceny materiału dowodowego”.

Nie jest to jednak materia, która może być badana przez Sąd Najwyższy w postępowaniu skargowym. W świetle powyższego skarga nie mogła być uznana za zasadną. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.