Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 95/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept a request for retrial due to lack of grounds.

Numero d'incarto III KO 95/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a ruling refusing to accept a request for retrial. The applicant argued procedural violations but failed to provide any arguments challenging the decision's correctness. The court held that a retrial is impossible when the prior proceedings ended with a final judgment denying the request for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial cannot be accepted if the proceedings have already concluded with a final judgment denying the request for retrial or finding no grounds for it.

Parole chiave

Generato dall'IA
request for retrial final judgment procedural exhaustion Supreme Court criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 1 k.p.k.
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 545 § 1 w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k., kwestionując również zasadność przywołanych dla jego uzasadnienia judykatów Sądu Najwyższego.
Art. 429 § 1 k.p.k.
530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia tego wniosku jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
Art. 540 a k.p.k.
W wywiedzionym zażaleniu wnioskodawca zarzucił wskazanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa procesowego a to: art. 540 a i b, art.
Art. 541 k.p.k.
540 a i b, art. 541 i art.
Art. 540 k.p.k.
Należy podkreślić, że przepisy art. 540 k.p.k. i art.
Art. 542 § 3 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia tego wniosku jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
art. 530 § 2 k.p.k
z art. 530 § 2 k.p.k., kwestionując również zasadność przywołanych dla jego uzasadnienia judykatów Sądu Najwyższego.
art. 540 k.p.k
Należy podkreślić, że przepisy art. 540 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 20 maja 2010 r., OSNKW 2010/8/73

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 95/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie A. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 października 2014 r., utrzymującym w mocy zarządzenie sędziego V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 września 2014 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 stycznia 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III KO 95/15, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEA. B. w dniu 19 października 2014 r. skierował do Sądu Najwyższego osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 października 2014 r., utrzymującym w mocy zarządzenie sędziego V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 września 2014 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia tego wniosku jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

W wywiedzionym zażaleniu wnioskodawca zarzucił wskazanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa procesowego a to: art. 540 a i b, art. 541 i art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., kwestionując również zasadność przywołanych dla jego uzasadnienia judykatów Sądu Najwyższego. Powołując się na powyższe skarżący wniósł on o uchylenie tegoż zarządzenia, celem dalszego procedowania w przedmiocie wniosku o wznowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, bowiem nie przedstawia żadnych argumentów, które podważałyby trafność kwestionowanej decyzji.

Słusznie uznano w zaskarżonym zarządzeniu że nie jest możliwe wznowienie postępowania wznowieniowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem o oddaleniu wniosku strony albo o braku podstaw do wznowienia postępowania z inicjatywy strony lub z urzędu. Trafnie przyjęto, że dotyczy to również objętego wnioskiem o wznowienie postanowienia Sądu Apelacyjnego, które wprawdzie odnotowało formalne przeszkody prowadzenia postępowania wznowieniowego zainicjowanego przez A. B., jednak spowodowało prawomocne zakończenie tego postępowania. Należy podkreślić, że przepisy art. 540 k.p.k. i art. 542 § 3 k.p.k. precyzujące jakie postępowania podlegają wznowieniu, obejmują swym zakresem postępowania sądowe w przedmiocie procesu, a zatem tyczące odpowiedzialności prawnej oskarżonego lub obwinionego, w tym dopuszczalności procedowania w tej materii, a także postępowania sądowe odnoszące się do odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu niesłusznego pozbawienia wolności, ewentualnie te postępowania uboczne, które nie są związane z zasadniczym nurtem procesu ale mają charakter autonomiczny.

Natomiast w postępowaniu wznowieniowym rozstrzygany jest problem istnienia podstaw do samego wznowienia procesu podniesionych we wniosku skierowanym do prawomocnego orzeczenia, w którym kwestia odpowiedzialności prawnej została już rozstrzygnięta (zob. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 20 maja 2010 r., OSNKW 2010/8/73). W związku z tym nie budzi zastrzeżeń zarówno merytoryczna zasadność decyzji podjętej w zaskarżonym zarządzeniu, która nie narusza żadnego z przepisów prawa procesowego wskazanych w zażaleniu, jak i trafność powołanych dla jego uzasadnienia orzeczeń Sądu Najwyższego, które wbrew stanowisku skarżącego w dalszym ciągu zachowują swoją aktualność.

Uwzględniając te wszystkie uwagi Sąd Najwyższy zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.