Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 7/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept criminal retrial request due to formal defect failure.

Numero d'incarto III KO 7/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the Chief Judge's order rejecting the defendant's request for a criminal retrial. The defendant failed to correct a formal defect in the request by submitting it through a professional intermediary as required by law. The court determined that this procedural failure precluded the retrial request from being accepted, regardless of the defense counsel's opinion on its merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 120 § 1 k.p.k.; § 2 in fine art. 120 k.p.k.: A request for retrial must be submitted by a professional intermediary; failure to comply with this formal requirement results in the request being inadmissible and cannot be cured by subsequent action.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal retrial request formal defect professional intermediary procedural inadmissibility Supreme Court appeal criminal procedure code defect correction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 545 § 1 k.p.k.
akt II AKa 52/11, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
art. 530 § 3 k.p.k.
z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 120 § 1 k.p.k.
braku formalnego, do czego został zobligowany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. zarządzeniem z 10 czerwca 2015r.
§ 2 in fine art. 120 k.p.k.
braku formalnego, do czego został zobligowany w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
akt II AKa 52/11, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 3 k.p.k
art. 120 § 1 k.p.k
braku formalnego, do czego został zobligowany w trybie art. 120 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 7/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 sierpnia 2015r.‎zażalenia W. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2015r., sygn. akt III KO 7/15, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego z dnia 14 stycznia 2015r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 10 listopada 2011r., sygn. akt II AKa 52/11, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania karnego w sprawie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wobec faktu, że skazany pouczony o obowiązku sporządzenia i wniesienia tego pisma przez podmiot profesjonalny i wezwany do uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie nie zrealizował tego wymogu. W zażaleniu W. P. zaprezentował argumentację, w której podważał rzetelność znajdującej się w aktach sprawy opinii o braku podstaw do wznowienia postępowania sporządzonej przez obrońcę z urzędu.

Wytykając braki tego pisma procesowego, skarżący podjął również polemikę z jego wnioskiem końcowym.Zarzuty kierowane pod adresem opinii adw. P. K. nie pozostały niedostrzeżone, czego dowodem jest pismo skierowane do obrońcy z urzędu (k.

66) oraz przedstawione w odpowiedzi stanowisko (k. 69). Zastrzeżenia skazanego nie znalazły jednak w sprawie potwierdzenia. Konsekwencją ustaleń w tym przedmiocie było wydanie zarządzenia z dnia 10 czerwca 2015r. (k. 71-73). W jego uzasadnieniu zawarty został obszerny wywód objaśniający podstawy nieuwzględnienia wniosku o wyznaczenie z urzędu kolejnego obrońcy akcentujący, że subiektywne oceny skazanego nie mogą być podstawą takiego żądania ani też nie dezawuują samej opinii. Obecnie nie ma potrzeby ponownego przytaczania tej argumentacji, zwłaszcza że dla oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia powyższe okoliczności pozostają irrelewantne.

Kluczowym i zarazem bezspornym pozostaje natomiast fakt nieuzupełnienia przez W. P. braku formalnego, do czego został zobligowany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. zarządzeniem z 10 czerwca 2015r. (k. 74). Niewywiązanie się z tego obowiązku implikowało konsekwencje określone w § 2 in fine powyższego przepisu, dlatego też zaskarżone zarządzenie nie mogło zostać uchylone lub też – jak domaga się tego skarżący – zmienione. Nadmienić należy, że odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania nie zamyka drogi do skutecznego ponownego złożenia takiego pisma procesowego.

Przy spełnieniu wymogów formalno-prawnych skazany może to uczynić w każdym czasie.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie. l.n