Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 56/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against dismissal of retrial request due to formal defect, ruling defendant's will irrelevant.

Numero d'incarto III KO 56/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the Chief Judge's decision to declare the defendant's retrial request ineffective due to a formal omission. Although the defense counsel failed to file the request as instructed, the court found the defendant had been properly informed of this requirement and the deadline. The court ruled that the right to legal aid does not obligate counsel to act against the defendant's explicit wishes when no statutory grounds exist.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 437 § 1 k.p.k.; art. 545 § 1 k.p.k.; art. 530 § 3 k.p.k.: The right to effective legal aid does not require defense counsel to fulfill the defendant's personal wishes if no statutory grounds for extraordinary remedies exist.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request formal defect legal aid defense counsel defendant's will ineffective request Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 k.p.k.
o uznaniu wniosku skazanego za bezskuteczny na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw.
art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 3 k.p.k.
z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
art. 530 § 2 k.p.k.
W konkluzji wniósł o uchylenie tego zarządzenia i ustanowienie nowego adwokata z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie może zostać uwzględnione, choć stosownie do treści art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
art. 5345 § 1 k.p.k.
z art. 5345 § 1 k.p.k. nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania (także w trybie art.
art. 120 § 2 k.p.k.
nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania (także w trybie art. 120 § 2 k.p.k.) winno prowadzić do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku wznowienie postępowania, a nie do uznania go za bezskuteczny.
art. 84 § 3 k.p.k.
Jeśli więc wyznaczony w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k. obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, to brak jest podstaw prawnych, aby wyznaczać skazanemu kolejnego obrońcę, tylko dlatego, że decyzja taka nie spełnia oczekiwań skazanego (por.
art. 540 k.p.k.
Podstawy te wskazane są w treści art. 540 k.p.k. oraz art.
art. 540a k.p.k.
art. 540b k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2008 r., II KZ 43/08
V KZ 57/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z.
II KZ 43/08
Supreme Court dismissed appeal against refusal to renew proceedings due to formal defect in defense counsel's opinion.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 56/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie z wniosku skazanego A. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 kwietnia 2012 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 20 listopada 2013 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2013 r. o uznaniu wniosku skazanego za bezskuteczny na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 §1 k.p.k. i w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 30 września 2013 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego uznał za bezskuteczny wniosek skazanego o wznowienie postepowania, albowiem skazany nie uzupełnił braku formalnego wniosku (k. 35 akt SN). W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł zarzut naruszenia przepisów Konstytucji oraz błędnych ustaleń faktycznych, wskazując w tym ostatnim przypadku, że obrońca z urzędu postąpił niezgodnie z jego wolą nie sporządzając wniosku o wznowienie postępowania. W konkluzji wniósł o uchylenie tego zarządzenia i ustanowienie nowego adwokata z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie może zostać uwzględnione, choć stosownie do treści art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 5345 § 1 k.p.k. nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania (także w trybie art. 120 § 2 k.p.k.) winno prowadzić do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku wznowienie postępowania, a nie do uznania go za bezskuteczny.

Okoliczność ta nie ma jednak jakiegokolwiek znaczenia dla toku dalszego postępowania oraz skuteczności złożonego zażalenia. Analiza akt sprawy nie pozostawia bowiem wątpliwości, że zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wydane zostało po tym, jak w sposób zgodny z przepisami prawa procesowego oraz wypracowanymi przez orzecznictwo Sądu Najwyższego standardami postępowania, poinformowano wnioskodawcę o tym, iż wyznaczony z urzędu obrońca nie złożył wniosku o wznowienie postępowania, i wskazano mu, że wniosek taki może zostać wniesiony tylko przez adwokata ustanowionego przez wnioskodawcę (pismo k. 28 oraz dowód doręczenia k. 33).

W zakreślonym terminie brak formalny nie został uzupełniony, co musiało skutkować odmową przyjęcia wniosku. Argumenty wskazane w zażaleniu są zupełnie chybione. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem już po uprawomocnieniu się postępowania karnego i może być wszczęte tylko wówczas, gdy stosowny wniosek (będący środkiem zaskarżenia) zostanie sporządzony przez adwokata (lub w określonej sytuacji przez radcę prawnego). Sporządzenie takiego wniosku nie jest zależne od woli skazanego, ale od tego, czy w realiach sprawy istnieją ustawowe podstawy do sporządzenia takiego wniosku.

Podstawy te wskazane są w treści art. 540 k.p.k. oraz art. 540 a i b k.p.k. i w żadnej z nich nie wymienia się ”woli skazanego”. Trzeba więc stanowczo podkreślić, że prawo do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu wznowieniowym lub kasacyjnym nie należy utożsamiać z obowiązkiem spełnienia oczekiwań skazanego w oderwaniu od określonego stanu faktycznego i prawnego, ale z rzetelnym i starannym wykonywaniem swych obowiązków - w zakresie określonym decyzją sądu - zgodnie z posiadaną wiedzą i kwalifikacjami oraz przy przestrzeganiu obwarowań ustawowych określających możliwość wniesienia jednego z tych nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

Jeśli więc wyznaczony w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k. obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, to brak jest podstaw prawnych, aby wyznaczać skazanemu kolejnego obrońcę, tylko dlatego, że decyzja taka nie spełnia oczekiwań skazanego (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82; z dnia 10 września 2008 r., II KZ 43/08, OSNKW 2008, z. 10, poz.

86) Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu.