Supreme Court dismisses retrial request as new evidence lacks high probability of changing the verdict.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's request for a retrial based on newly discovered statements from two witnesses. The court found that the defendant's guilt was established by substantial evidence, including DNA, text messages, and financial transfers, which outweighed the uncorroborated claims of the new witnesses. Consequently, the court ruled that the new evidence did not meet the high probability threshold required to overturn the final conviction.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 540 § 1 pkt 2 lit. a) k.p.k.; Art. 547 § 1 k.p.k.; A request for retrial based on new evidence is admissible only if there is a high probability that a different verdict would result, which was not established here as the original evidence remained conclusive.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KO 42/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)SSN Marek Pietruszyński w sprawie A. Ż. skazanego z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron w dniu 4 lipca 2019 r.,wniosku obrońcy o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 3 kwietnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt XVI K (…), p o s t a n o w i ł 1) oddalić wniosek o wznowienie postępowania karnego;
2) obciążyć skazanego kosztami postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIEObrońca z wyboru A. Ż. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z 3 października 2018 r. utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z 25 kwietnia 2018 r., którym przypisano skazanemu popełnienie dwóch przestępstw określonych w art. 62 ust. 1 i 2 oraz art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzono mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Jako podstawę wniosku jego autor powołał art. 540 § 1 pkt 2 lit.
a) k.p.k., stwierdzając, że po wydaniu prawomocnego orzeczenia ujawniły się nowe dowody, to jest pisemne oświadczenia J. U. i M. K. , w których poinformowali, iż w czasie pobytu w zakładzie karnym słyszeli wypowiedzi współskazanego M. K. o bezpodstawnym pomówieniu A. Ż.Prokurator Prokuratury Krajowej ocenił wniosek o wznowienie procesu jako niezasadny i zażądał jego oddalenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy o wznowienie postępowania karnego okazał się bezzasadny.Sugestię wnioskodawcy, jakoby o uznaniu A.
Ż. za winnego zadecydował w niemałym stopniu fakt jego uprzedniej karalności, należało uznać za gołosłowną.Wbrew stanowisku obrońcy, o winie A. Ż. zadecydowały nie tylko wyjaśnienia M. K., których ocena nie podlegała weryfikacji w ramach postępowania wznowieniowego, ale również inne wyjątkowo szeroko i wnikliwie rozważone dowody, potwierdzające w całej rozciągłości wersję oskarżyciela publicznego. W sposób zwięzły – bo Sądy obu instancji zagadnienia te wyczerpująco i wszechstronnie omówiły – wskazać należało na kilka okoliczności, w świetle których pomówienia M.
K. jawiły się jako ewidentnie przekonujące. Po pierwsze – na kilku przedmiotach zabezpieczonych podczas przeszukania domu w P. przy ul. M. ujawniono materiał genetyczny pochodzący od A. Ż. Po drugie – 10 sierpnia 2016 r. M. K. napisał do skazanego SMS o treści jednoznacznie wskazującej na kryminalną zmowę obydwu mężczyzn. Po trzecie – A. Ż. przekazał w sierpniu 2016 r. za pośrednictwem konta bankowego B. S. na rachunek bankowy ojca M. K. łącznie 25 000 zł. Po czwarte – skazany kontaktował się z siostrą A. Ż. - M. Ż.
W.Uwzględniając treść zaoferowanych przez autora wniosku tzw. dowodów swobodnych w postaci pisemnych oświadczeń J. U. i M. K. opatrzonych datami 12 i 17 marca 2019 r. – skądinąd rozbieżnych co do wysokości kwot, na które M. K. miał rzekomo oszukać skazanego – nie sposób było przyjąć, że wiarygodnie podważają one dokonane w toku procesu karnego ustalenia faktyczne. Zatem siłą rzeczy nie mogło być mowy o tym, że zachodzi wysokie, graniczące z pewnością prawdopodobieństwo, iż po wznowieniu postępowania zapadłoby orzeczenie odmienne od poprzedniego, uwalniające A.
Ż. od winy. Z tej racji postulat przesłuchania autorów owych dwóch pisemnych oświadczeń w charakterze świadków w trybie art. 546 k.p.k. nie zasługiwał na uwzględnienie; okoliczność, która miała być udowodniona, nie miała wszak znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia postępowania.W tym stanie rzeczy – przypominając, że M. K. nie był skonfliktowany z A. Ż. i nie miał żadnego powodu fałszywie go obciążać oraz że teza o łagodnym potraktowaniu w procesie M. K. w zamian za składanie niekorzystnych dla współskazanego relacji była jaskrawo chybiona (za ciąg dwóch przestępstw określonych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono mu w istocie surową karę 3 lat pozbawienia wolności) – Sądowi Najwyższemu nie pozostawało nic innego, jak tylko wniosek o wznowienie procesu oddalić (art 547 § 1 k.p.k.).
O kosztach postępowania wznowieniowego orzeczono po myśli art. 639 zd. 2 k.p.k.