Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 34/26 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to Tarnow due to private prosecutor's other lawsuits against Krakow judges affecting impartiality image.

Numero d'incarto III KO 34/26
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to the Court of Appeal in Tarnow. The private prosecutor had filed multiple civil lawsuits against judges in the Krakow district, raising concerns about the court's impartiality. The Court ruled that the external image of justice requires avoiding situations where an objective observer might doubt the fairness of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 § 1 k.p.k.; The court must transfer a case to another court if there are justified suspicions that an objective observer might doubt the impartiality of the proceedings, particularly when a party has continuous professional contact with the judges.

Parole chiave

Generato dall'IA
dobro wymiaru sprawiedliwości bezstronność orzekania wizerunek sądu przekazanie sprawy oskarżycielka prywatna sędzia jako strona art. 37 k.p.k. risoluzione del conflitto giurisdizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 § 1 k.p.k.
akt IV Kz 1246/25 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie.
art. 37 § 1 k.p.k
akt IV Kz 1246/25 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
art. 37 k.p.k
Sąd ten w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 19 grudnia 2025 r. sygn. akt IV KO 189/25
postanowienie SN z 18 grudnia 2025 r. sygn. akt III KO 184/25
postanowienie SN z 18 grudnia 2025 r. sygn. akt III KO 184/25).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w Krakowie jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.
postanowienie SN z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt II KO 61/24
postanowienie SN z 16 grudnia 2024 r. sygn. akt II KO 177/24
postanowienie SN z 29 stycznia 2025 r. sygn. akt III KO 166/24
postanowienie SN z 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV KO 36/10
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 34/26 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie z zażalenia oskarżycielki prywatnej na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z 23 października 2025 r. sygn. akt II K 1668/24/S, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 lutego 2026 r., wniosku Sądu Okręgowego w Krakowie z 26 stycznia 2026 r. sygn. akt IV Kz 1246/25 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Krakowie właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z 23 października 2025 r. sygn. akt II K 1668/24/S, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że oskarżycielka prywatna, na co sama wskazuje w swoich pismach procesowych, wytoczyła szereg spraw sądowych (cywilnych) przeciwko Sędziom okręgu krakowskiego, formułuje pod ich adresem różnego rodzaju zarzuty, co, abstrahując od ich trafności i wpływu na możliwość obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy, wskazuje, iż dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby niniejszą sprawę rozpoznał sąd niezaangażowany ‎w jakiekolwiek sprawy sądowe z jej udziałem (czy to cywilne, czy karne).

Rozpoznawanie tej sprawy przez sąd krakowski, w sytuacji toczenia się różnorodnych spraw z udziałem oskarżycielki prywatnej właśnie przed sądami okręgu krakowskiego, może w opinii obiektywnego obserwatora budzić wątpliwości z punktu widzenia wizerunku szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości. Chodzi wszak o wizerunek sądu jako organu niezależnego, w którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami. Dobro wymiaru sprawiedliwości postrzegać należy zarówno jako potrzebę zagwarantowania warunków bezstronności orzekania, jak i również utwierdzenia opinii społecznej w przekonaniu, że jedynymi względami mającymi wpływ na treść orzeczenia pozostają kryteria merytoryczne (tak SN w postanowieniu z 19 grudnia 2025 r. sygn. akt IV KO 189/25).

Istotna jest konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (zob. postanowienie SN z 18 grudnia 2025 r. sygn. akt III KO 184/25).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w Krakowie jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Sąd ten w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k.

Trzeba zauważyć, że zewnętrzny wizerunek funkcjonowania sądów wymaga, aby unikać wszelkich sytuacji mogących stwarzać zagrożenie formułowania racjonalnych opinii, iż nie tylko względy merytoryczne decydują o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Toteż należy uwzględnić wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., jeżeli zachodzą uzasadnione podejrzenia, że postronny, ale i obiektywny obserwator określonego postępowania sądowego mógłby powziąć wątpliwości co do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy.

Jeżeli stroną postępowania jest sędzia, pracownik sądu lub inna osoba, która ma ciągły bliski zawodowy, a także osobisty kontakt z sędziami - ten sąd nie powinien orzekać w sprawie. Stanowi to przejaw dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania, a z drugiej, wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami. Dobro wymiaru sprawiedliwości postrzegać należy zarówno jako potrzebę zagwarantowania warunków bezstronności orzekania, jak również utwierdzenia opinii społecznej w przekonaniu, że jedynymi względami mającymi wpływ na treść orzeczenia pozostają kryteria merytoryczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt II KO 61/24; z 16 grudnia 2024 r. sygn. akt II KO 177/24).

W ocenie Sądu Najwyższego w realiach niniejszej sprawy występują podstawy do zastosowania powyższej regulacji tak dla zapewnienia optymalnych warunków orzekania, jak i dla wykluczenia potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia o zasadności bądź niezasadności oskarżenia. Zaistniała sytuacja obliguje do sięgnięcia po wyjątkową instytucję, o jakiej mowa w art. 37 k.p.k., skoro postępowanie powinno toczyć się w warunkach, w których prawidłowość orzekania nie będzie wzbudzała, także w społecznym odczuciu, wątpliwości i zastrzeżeń co do bezstronności procedowania i rozstrzygania w danej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 29 stycznia 2025 r. sygn. akt III KO 166/24; z 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 715).

W rezultacie Sąd Najwyższy uznał, że w zaistniałej sytuacji powinno nastąpić przekazanie sprawy do Sądu Okręgowego w Tarnowie. [WB][a.ł] ‎