Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 25/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request for incidental compensation proceedings as procedurally inadmissible under Polish law.

Numero d'incarto III KO 25/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the applicant's request for a retrial inadmissible because it targeted an incidental compensation proceeding rather than a criminal judgment. The applicant sought compensation for unjust detention, but the lower court had only imposed a fine for disrupting court proceedings. The court ruled that retrial provisions apply only to final decisions on criminal liability, not to procedural fines or incidental matters.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible when it concerns a final decision in an incidental proceeding regarding procedural fines, as such decisions do not determine criminal liability.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request incidental proceedings procedural fine criminal liability inadmissible remedy compensation claim court order ritardo ingiustificato dell'azione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 429 § 1 k.p.k.
o ukaraniu karą porządkową, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. z a r z ą d z i ł odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
Art. 49 § 1 of the Act on the Organization of Common Courts
VI Ko (…) wskazani wnioskodawcy zostali ukarani – na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 540 § 1 k.p.k.
Tymczasem w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe jest orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej, a więc odpowiedzialności oskarżonego za zarzucany mu czyn.
art. 429 § 1 k.p.k
o ukaraniu karą porządkową, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 545 § 1 k.p.k
z art. 545 § 1 k.p.k., należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku.Dlatego zarządzono jak na wstępie.
art. 540 § 1 k.p.k
Tymczasem w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KZ 130/97
postanowienia SN z dnia: 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z.
IV KZ 16/03
10; 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03; 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07; 17 września 2008 r., IV KO 108/08).
IV KO 118/07
10; 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03; 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07; 17 września 2008 r., IV KO 108/08).
IV KO 108/08
Supreme Court dismisses retrial request regarding medical treatment order as it does not end criminal liability proceedings.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 25/22 ZARZĄDZENIE Dnia 15 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie W. S. w przedmiocie dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II AKz (…) utrzymującym w mocy zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 września 2021 r., sygn. VI Ko (…) o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r. o ukaraniu karą porządkową, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. z a r z ą d z i ł odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

UZASADNIENIE

W. S. i M. A. wystąpili ze wspólnym wnioskiem o zasądzenie zadośćuczynienia za niezasadne zatrzymanie. W toku rozprawy przez Sądem Okręgowym w K., postanowieniem tego Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. VI Ko (…) wskazani wnioskodawcy zostali ukarani – na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych – karami porządkowymi po 500 zł grzywny. W ustawowym terminie W. S. złożył zażalenie na to postanowienie, jednakże bez podpisu. Zarządzeniem tego Sądu z dnia 29 czerwca 2021 r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia tego braku formalnego pod rygorem odmowy przyjęcia zażalenia.

Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone wnioskodawcy w drodze zastępczej (dwukrotne awizowanie). Zarządzeniem Sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 września 2021 r., sygn. VI Ko (...) odmówiono przyjęcia wyżej wskazanego zażalenia. Na to zarządzenie zażalenie wniósł wnioskodawca. Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z dnia 27 października 2021 r., sygn. II AKz (…) utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Aktualnie W. S. z złożył wniosek o wznowienie prawomocnego postanowienia z dnia 27 października 2021 r, sygn. II AKz (…), z powodu potwierdzenia nieprawdy przez Sędziego Sądu Apelacyjnego w uzasadnieniu tego postanowienia, w przedmiocie dowodu przesyłki pocztowej, co wywarło niekorzystny, istotny wpływ na treść orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a jego zakres przedmiotowy z woli ustawodawcy jest – w porównaniu z innymi środkami odwoławczymi – niezwykle zawężony. Innymi słowy, nie każde postępowanie sądowe zakończone orzeczeniem mającym walor prawomocności, podlega wznowieniu. Ograniczenie to należy odnieść w szczególności do postępowań incydentalnych, toczących się „na marginesie” zasadniczego postępowania karnego, czy – jak to miało miejsce na kanwie niniejszej sprawy – postępowania o zadośćuczynienie prowadzonego w trybie przepisów rozdziału 58 kodeksu postępowania karnego.

Tymczasem w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe jest orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej, a więc odpowiedzialności oskarżonego za zarzucany mu czyn. Za takie orzeczenie nie może więc zostać uznane postanowienie sądu wydane na podstawie art. 49 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, gdyż jego przedmiotem nie jest kwestia odpowiedzialności karnej, a jedynie odpowiedzialność za naruszenie powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenie sądowi, innemu organowi postępowania lub osobom biorącym udział w sprawie.

Z tego powodu nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie na podstawie art. 540 § 1 k.p.k. postępowania sądowego zakończonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 49 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, na co wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia SN z dnia: 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1-2, poz. 10; 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03; 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07; 17 września 2008 r., IV KO 108/08). Skoro tak, to tym bardziej nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania zażaleniowego, toczącego się w przedmiocie wymierzonej kary porządkowej.

Z tego względu złożony przez W. S. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…), utrzymującym w mocy zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w K. o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o wymierzeniu tej kary, nie podlegał przyjęciu, albowiem jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. W tej sytuacji, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku.Dlatego zarządzono jak na wstępie.