Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 13/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses prisoner's request for retrial due to obvious lack of merit and prior counsel opinion.

Numero d'incarto III KO 13/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a ruling refusing his request for a retrial on the grounds of obvious lack of merit. The defendant argued that his appointed counsel failed to properly file the retrial application, yet the court noted that a previous official opinion had already determined this specific circumstance was insufficient for a retrial. Consequently, the court held that allowing a new retrial request based on the same facts would violate established legal principles regarding the appointment of additional counsel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 545 § 4 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if it is obviously unfounded, particularly when a previously appointed counsel has already assessed the same circumstances as lacking merit, preventing the court from appointing further counsel to pursue identical grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
obvious lack of merit retrial request appointed counsel opinion procedural exhaustion repeated representation integrazione insufficiente importanza del successo d'integrazione riabilitazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 3 k.p.k.
akt III KO 13/19, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.
Art. 545 § 4 k.p.k.
akt III KO 13/19, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
W wyroku tym zamieszczono również rozstrzygnięcia o częściowym umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 572 k.p.k
oraz art. 572 k.p.k.Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją przez obrońcę skazanego A.
art. 545 § 3 k.p.k
akt III KO 13/19, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 13/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)‎SSN Paweł Wiliński w sprawie A. W.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2019 r., sygn. akt III KO 13/19 o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K […] p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w G., wyrokiem łącznym z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K […], połączył orzeczone wobec skazanego A. W. kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i wymierzył na ich podstawie karę łączną 5 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł. W wyroku tym zamieszczono również rozstrzygnięcia o częściowym umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. oraz art. 572 k.p.k.Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją przez obrońcę skazanego A.

W. „w części dotyczącej wymiaru kary łącznej”, w której wniesiono o orzeczenie względem skazanego kary łącznej na zasadzie absorpcji. Po rozpoznaniu środka odwoławczego Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKa […] utrzymał zaskarżony wyrok łączny w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Wyrok Sądu Apelacyjnego w […] został zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt III KK 287/14 Sąd Najwyższy pozostawił nadzwyczajny środek zaskarżenia bez rozpoznania „albowiem w apelacji nie zaskarżono rozstrzygnięcia w tej części wyroku sądu I instancji, która obecnie jest ujęta jako zakres kasacji co oznacza, że nie było apelacji od tej części wyroku, którą skarży się obecnie w kasacji”.

Skazany A. W. pismami z dnia 18 października 2016 r. i 2 listopada 2016 r. wniósł o wznowienie postępowania dotyczącego wyroku łącznego wydanego przez Sąd Okręgowy w G. w sprawie o sygn. akt IV K […] wskazując, że na skutek wadliwego zaskarżenia tego orzeczenia przez obrońcę z urzędu został pozbawiony możliwości wywiedzenia kasacji. Osobnym wnioskiem, datowanym na dzień 18 października 2016 r., skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 3,4 i 15 akt III KO 90/16).

Obrońca z urzędu wyznaczona zgodnie z wnioskiem skazanego w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub wydania opinii o braku podstaw do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia, w toku postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym pod sygnaturą III KO 90/16, wydała opinię z dnia 27 stycznia 2017 r., w której stwierdziła brak podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania (k. 40 – 44 akt sprawy III KO 90/16). Skazany został poinformowany o treści stanowiska obrońcy i wezwany do uzupełnienia braków wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.

Skazany we wskazanym terminie przedmiotowego braku nie uzupełnił i w konsekwencji zarządzeniem z dnia 1 marca 2017 r. Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku. Od powyższego zarządzenia skazany nie wywiódł zażalenia.Pismami z dnia 8 października 2018 r. i 26 listopada 2018 r. skazany kolejny raz wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania „od wyroku łącznego, sygn. akt IV K […]”. W piśmie z dnia 8 października 2018 r. jako podstawę wznowienia skazany wskazał bliżej nieokreśloną ustawę amnestyjną, a w piśmie z dnia 26 listopada 2018 r. powołał się na fakt, że obrońca z urzędu, z której pomocy korzystał w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego działała na jego niekorzyść, a to z uwagi na fakt, że na skutek niezaskarżenia przez nią wyroku łącznego apelacją został pozbawiony możliwości wniesienia kasacji.

Odrębnym pismem, sporządzonym w dniu 26 listopada 2018 r. skarżący zwrócił się o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2019 r., sygn. akt III KO 13/19, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że podstawą uznania tego wniosku za oczywiście bezzasadny jest fakt, że opiera się on na tej samej okoliczności, która była badana w toku postępowania w sprawie o sygn. akt III KO 90/16.

Od powyższego postanowienia skazany wywiódł zażalenie, w którym kolejny raz eksponował fakt wadliwego wykonywania obowiązków przez obrońcę z urzędu, z której pomocy korzystał w toku postępowania o wydanie wyroku łącznego (sygn. akt IV K […]) toczącego się przed Sądem Okręgowym w G..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy stanowisko Sądu Najwyższego, odmawiające przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, było zdecydowanie trafne.

W pismach z dnia 8 października 2018 r. i 26 listopada 2018 r. poza eksponowaną i badaną już wcześniej okolicznością związaną z niewłaściwą reprezentacją w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, skazany nie podał jakichkolwiek innych faktów, które mogłyby choćby sugerować, że w przedmiotowym postępowaniu zaktualizowała się którakolwiek ze wskazanych w kodeksie postępowania karnego przesłanek wznowieniowych. W zaistniałym układzie procesowym kwestia prawidłowości realizacji przez obrońcę obowiązków w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego również nie mogła być uznana za skuteczną podstawę wznowieniową.

Przypomnieć bowiem należy, że w opinii wydanej w postępowaniu III KO 90/13 wyznaczony obrońca z urzędu uznał, że wskazana okoliczność nie może być podstawą do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, a skazany wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego braków tych nie uzupełnił, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z poglądem utrwalonym w judykaturze niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu w postępowaniu wznowieniowym z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy.

Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego przez nią efektu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2015 r., V KZ 50/15, LEX nr 1964190). Uznanie zatem, że skazany odwołując się wyłącznie do okoliczności, które już wcześniej zostały ocenione przez obrońcę z urzędu jako niedające podstaw do wznowienia postępowania może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania opartego na tych samych, już raz negatywnie ocenionych przez fachowego przedstawiciela procesowego okolicznościach, byłoby ewidentnym złamaniem wskazanej wyżej reguły.

W tym stanie rzeczy, zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego jako trafne należało utrzymać w mocy.