Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 128/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses ex officio retrial request based on alleged judge misconduct and lack of defense counsel.

Numero d'incarto III KO 128/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request for an ex officio retrial regarding alleged judicial misconduct and the need for a defense lawyer. The court held that a retrial under Article 542 § 3 of the Criminal Procedure Code is barred when the case has already been reviewed by the Supreme Court for similar grounds. Furthermore, the court found no evidence of an improperly constituted court panel and deemed the request for a defense lawyer without merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 3 k.p.c.; Art. 439 § 1 k.p.c.: An ex officio retrial is not permissible if the Supreme Court has already examined the case for the specific grounds of appeal listed in Article 439 § 1 of the Criminal Procedure Code, as the binding presumption precludes such a review.

Parole chiave

Generato dall'IA
ex officio retrial judicial misconduct improper court panel defense counsel appointment Criminal Procedure Code binding presumption Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 542 § 3 k.p.k.
III KK 570/23 (art. 542 § 3 k.p.k.);
art. 439 § 1 k.p.c.
o wznowienie z urzędu postępowania w oparciu o zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej wynikającej z treści art. 439 ‎§ 1 pkt 2 k.p.k.
art. 542 § 4 k.p.c.
III KK 570/23 (art. 542 § 3 k.p.k.);
art. 9 § 2 k.p.c.
zostało ono potraktowane jako wniosek w trybie art. 9 § 2 k.p.k.
art. 118 § 1 i § 2 k.p.k.
na podstawie art. 118 § 1 i § 2 k.p.k. zostało ono potraktowane jako wniosek w trybie art.
art. 542 § 3 k.p.k
III KK 570/23 (art. 542 § 3 k.p.k.);
art. 9 § 2 k.p.k
zostało ono potraktowane jako wniosek w trybie art. 9 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
wobec ewentualnego ujawnienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22
zarządzenie z 24 września 2024 r., sygn. III KO 131/24
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10
także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10
V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13
III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21
II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21).
uchwała SN z 30.09.1998 r., I KZP 13/98
uchwała SN z 30.09.1998 r., I KZP 13/98, OSNKW 1998/9-10, poz.
III KK 570/23
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for assault conviction without new evidence.
II KK 570/22
Supreme Court awards sworn translator fee based on Ministry Regulation for court documents translation.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 128/24 ZARZĄDZENIE Dnia 17 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek zarządził:

1. stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2023 r., sygn. III KK 570/23 (art. 542 § 3 k.p.k.);

2. stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 17 czerwca 2021 r., sygn. II AKa 114/20;

3. nie uwzględnić wniosku skazanego P. M. o wyznaczenie obrońcy z urzędu;

4. zakreślić sprawę jako załatwioną w inny sposób.

UZASADNIENIE

Pismem z 12 czerwca 2024 r. skazany P. M. zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości jak to ujął „o wznowienie postępowania w Sądzie Apelacyjnym ‎w Rzeszowie do sprawy sygn. akt II KK 570/22 Sądu Najwyższego”. W pkt. 2 pisma wniósł o unieważnienie „wyroku Sądu Najwyższego orzeczonego jednoosobowym składem sędziowskim w osobie SSN Marka Motuka” a także wydanie opinii co do zasadności wydanych wyroków orzeczonych przez tzw. „Neo Sędziów” i ich legalności pod względem prawnym. Pismo to zostało następnie przekazane Sądowi Najwyższemu za pośrednictwem Prokuratury Krajowej.

Kolejnym pismem skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu.Mając na uwadze treść przytoczonego pisma, jak i kolejnego, złożonego ‎3 stycznia 2025 r. na podstawie art. 118 § 1 i § 2 k.p.k. zostało ono potraktowane jako wniosek w trybie art. 9 § 2 k.p.k. o wznowienie z urzędu postępowania w oparciu o zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej wynikającej z treści art. 439 ‎§ 1 pkt 2 k.p.k. – tj. w oparciu o przepis art. 542 § 3 k.p.k.Mając tak zdekodowane stanowisko skazanego wskazać należy, że jego inicjatywa nie mogła przynieść oczekiwanego skutku, a mianowicie wznowienia postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2023 r., sygn.

III KK 570/23, jak i postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 17 czerwca 2021 r., sygn. II AKa 114/20.Odnosząc się do tak sformułowanego pisma w pierwszej kolejności przytoczyć należy pogląd prawny zawarty w postanowieniu Sądu Najwyższego z 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22, w którym skład 7 sędziów Sądu Najwyższego uznał, że nie jest dopuszczalne wznowienie z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ewentualnego ujawnienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej (szerzej również na ten temat wypowiedział się Sąd Najwyższy w zarządzeniu z 24 września 2024 r., sygn.

III KO 131/24, zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21). Podzielając zawarte w tych judykatach poglądy prawne, które oparte są na wieloletniej praktyce orzeczniczej – Sąd Najwyższy stwierdza brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu wymienionego na wstępie postępowania kasacyjnego z uwagi na podniesioną przez skazanego okoliczność tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (por. również zarządzenie z 19 listopada 2024 r., sygn.

I KO 108/24, oraz zarządzenie ‎z 1 lutego 2024 r., sygn. I KO 109/23).Warto już tak na marginesie wskazać, że skazany ani też jego obrońca na etapie postępowania kasacyjnego nie złożyli wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka ani też nie złożyli wniosku w trybie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym. Wznowienie postępowania kasacyjnego oparte wyłącznie na okoliczności wymienionej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zatem nie może służyć do swoistego testu niezawiłości sędziego, skoro służą temu celowi odmienne instytucje przewidziane prawem.

Co do pozostałych okoliczności podniesionych przez skazanego wskazać należy, że niedopuszczalne jest zgodnie z dyspozycją art. 542 ‎§ 4 k.p.k. wznowienie postępowania z powodu uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze wymienione w art. 439 § 1 k.p.k., jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji z uwagi na wiążące domniemanie, że sprawa została przez Sąd Najwyższy rozpoznana również z punktu widzenia ewentualnych uchybień z art. 439 § 1 k.p.k., co tym samym blokuje możliwość wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.

Na marginesie wskazać, jednakże należy, że nienależyta obsada sądu odwoławczego może wystąpić zarówno wówczas, gdy sąd orzekał w składzie nieznanym ustawie, jak i wtedy, gdy sąd orzekał w składzie wprawdzie znanym ustawie, ale nieprzewidzianym przez obowiązujące przepisy dla danego rodzaju spraw. Dotyczy to także sytuacji, gdy ustawa wyłącza możliwość orzekania przez sędziego w określonym w przepisach składzie osobowym. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się również, że nienależytą obsadę sądu stanowi rozpoznanie sprawy przez sędziego innego sądu, który nie miał prawidłowej delegacji do orzekania w tej sprawie w danym sądzie (zob.

D. Świecki (w:) B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II. Art. 425-673, wyd. VII, Warszawa 2024, art. 439 - wraz z przywołanym tam orzecznictwem i literaturą). Nadto w orzecznictwie uznano, że sądem nienależycie obsadzonym jest sąd, w którego skład wchodzi więcej niż dwóch ławników dodatkowych (por. uchwała SN z 30.09.1998 r., I KZP 13/98, OSNKW 1998/9-10, poz.

45. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie - nie jest dotknięty wadliwością spowodowaną nienależytą obsadą sądu. Skazany również nie wskazał na okoliczności, które w sposób niewątpliwy wskazywałyby na zaistnienie tegorodzajuuchybienia z wyjątkiem podania okoliczności związanych z odwołaniem sędziego z pełnionej funkcji prezesa sądu.Z uwagi na fakt, że wznowienie postępowania z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., może nastąpić tylko z urzędu, zaś inicjatywa strony może sprowadzać się jedynie do zasygnalizowania organowi procesowemu uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, w celu podjęcia przez ten organ działania z urzędu (art. 9 § 2 k.p.k.).

Stąd też, w przypadku uznania przez organ procesowy, że sygnalizowane przez stronę uchybienie w sposób oczywisty nie wystąpiło, jak również w sytuacji, gdy wznowienie takie nie jest prawnie dopuszczalne, wystarczy poinformować podmiot sygnalizujący o braku możliwości wznowienia postępowania z urzędu, względnie wydać w tym przedmiocie niezaskarżalne zarządzenie, co też uczyniono w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu byłoby zabiegiem bezprzedmiotowym. W związku z powyższym zarządzono jak w części wstępnej.

ł.nr.g. ‎