Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 127/15 Generato dall'IA

Supreme Court transfers appeal case to another court due to potential conflict of interest involving the prosecutor's spouse.

Numero d'incarto III KO 127/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the request to transfer the appeal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court argued that a judge hearing the appeal would be subordinate to the vice-president of the court, who is married to the prosecutor involved in the underlying investigation. The Supreme Court agreed that this familial relationship could undermine public confidence in the impartiality of the proceedings, justifying the transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The extraordinary delegation of jurisdiction to another court of equal rank is permitted only when specific circumstances threaten public confidence in the impartiality of the local court, necessitating a transfer to preserve the reputation of the justice system.

Parole chiave

Generato dall'IA
conflict of interest delegation of jurisdiction public confidence impartiality Code of Criminal Procedure family relationship procedural transfer

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 stycznia 2016r., inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w L.
art. 37 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 127/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia J. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 18 września 2015r. o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 stycznia 2016r., inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt III Kp […], postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zwoleniu.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w L. wystąpił z inicjatywą przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia J. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. z dnia 18 września 2015r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień oraz niedopełnienia obowiązków przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w L.. W pisemnych motywach wskazał, że funkcjonariuszem publicznym, którego dotyczyło zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, skutkujące odmową wszczęcia postępowania przygotowawczego, jest prokurator, która pozostaje w związku małżeńskim z wiceprezesem Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, wobec czego zachodzi sytuacja, w której dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby organem rozstrzygającym w kwestii prawidłowości tego orzeczenia pozostawał inny równorzędny sąd.

W sytuacji bowiem procedowania przez sąd właściwy, o zasadności bądź niezasadności zażalenia musiałby rozstrzygać sędzia podlegający służbowo wiceprezesowi, co mogłoby skutkować negatywnym odbiorem rozstrzygnięcia zarówno w odczuciu społecznym, jak i samego skarżącego, a takiego zagrożenia nie eliminuje fakt, że kompetencje wiceprezesa Sądu nie obejmują nadzoru orzeczniczego lecz administracyjny. Z tych względów dobro wymiaru sprawiedliwości postrzegane jako potrzeba właściwego kształtowania społecznego przekonania o bezstronności sądów przemawia za skorzystaniem w tej sprawie z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Inicjatywa Sądu występującego zasługiwała na uwzględnienie.Przepis art. 37 k.p.k. przewiduje właściwość delegacyjną o charakterze nadzwyczajnym, a ugruntowany jest pogląd, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie tego przepisu możliwe jest tylko wyjątkowo.

Decyzję taką uzasadniać mogą jedynie ważne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Należy je wiązać między innymi z wystąpieniem w realiach konkretnej sprawy takich okoliczności, które mogłyby determinować społeczne przekonanie, choćby mylne, o braku warunków do obiektywnego procedowania przez sąd właściwy miejscowo.Przedstawiona przez Sąd występujący argumentacja dostatecznie wykazała, że owe wyjątkowe względy w sposób realny zaistniały. Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa dotyczyło bowiem m.in. prokurator pozostającej w najbliższych relacjach rodzinnych z wiceprezesem Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia w tej sprawie.

Ten fakt, nawet przy uwzględnieniu kompetencji wiceprezesa, do których nadzór orzeczniczy nie należy, mimo wszystko może stanowić realną przesłankę do powstania w opinii publicznej wątpliwości co do wydania przez sędziego Sądu właściwego orzeczenia wyłącznie w oparciu o przesłanki merytoryczne. Rozpoznanie zatem wniesionego środka odwoławczego przez Sąd Rejonowy w L., w opisanych powyżej okolicznościach, mogłoby narażać wizerunek i prestiż wymiaru sprawiedliwości, czemu ma przeciwdziałać właśnie art. 37 k.p.k.Z tych też względów Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu – przy uwzględnieniu ekonomiki procesowej – Sądowi Rejonowemu w Z..l.n