Supreme Court allows transfer of case to another court due to judge-relative defendant and public impartiality concerns.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the lower court's request to transfer the case to a different district court. The victim alleged crimes committed by a defendant who is a close relative of several judges in the original court. The court ruled that transferring the case was necessary to prevent public doubts about the objectivity of the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Transfer of proceedings to another court is permissible when strong reasons related to the good administration of justice exist, specifically to avoid public perception of bias arising from familial ties between the defendant and judicial officials.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KO 126/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie zażaleń pokrzywdzonej E. M. i jej pełnomocnikana postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. PR … Ds. 13.2016 o umorzeniu śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2018 r. wniosku Sądu Okręgowego w R. z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. II Kp …/17, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r., Sąd Okręgowy w R. zwrócił się o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy zażalenia E. M.i jej pełnomocnika na postanowienie Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn.
PR … Ds. 13.2016 o umorzeniu śledztwa. Wniosek uzasadniono tym, że E.M. na status pokrzywdzonej w śledztwie dotyczącym rzekomego doprowadzenia jej namową do targnięcia się na życie, utrwalenia wizerunku nagiej E.M., a następnie rozpowszechnienia go w internecie bez jej zgody oraz naruszenia czynności narządów ciała E.M. na okres do 7 dni. Zdaniem skarżących domniemanym sprawcą przestępstw popełnionych na szkodę E.M. jest A. G., syn sędzi E. G., pełniącej funkcję Przewodniczącej Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w R. Nadto A.
G. jest wnukiem będących w stanie spoczynku sędziów A. G., wieloletniej Przewodniczącej Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w R., oraz sędziego K. G., wieloletniego Przewodniczącego Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w R. Wobec powyższych powiązań rodzinnych, a nadto zawartego w zażaleniu wniosku samej pokrzywdzonej o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi, Sąd Okręgowy w R. w trybie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Okręgowego jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.
Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do innego sądu okręgowego.
Wynika to z okoliczności sprawy, mianowicie bliskich powiązań rodzinnych łączących domniemanego sprawcę, tj. A. G., z wymienionymi wyżej przedstawicielami środowiska sędziowskiego r. sądów. W przedstawionych realiach sprawy, zarówno w ocenie samej pokrzywdzonej, jak i w odbiorze społecznym może powstać przekonanie (zapewne nieuzasadnione), że sprawa może nie zostać rozstrzygnięta w sposób obiektywny. Tymczasem w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się zasadnie, że dobrem wymiaru sprawiedliwości, stanowiącym przesłankę skorzystania z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. jest również, a może nawet przede wszystkim, potrzeba uniknięcia jakichkolwiek sugestii, że proces w danej sprawie mógłby być prowadzony w sposób nieobiektywny (por. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03, LEX nr 78821).
Przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu nie jest zatem wyrazem braku zaufania przez Sąd Najwyższy do bezstronności radomskich sędziów, ale ma na celu wykluczenie mogących powstać w opinii publicznej nieuzasadnionych wątpliwości w tej materii. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. kc