Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 111/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of statutory grounds and failure to prove legal violation.

Numero d'incarto III KO 111/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against a prior order refusing a retrial request. The appellant argued that international and EU law violations justified reopening the case regarding conditional early release, but failed to specify concrete legal breaches or connect them to statutory retrial grounds. The court ruled that without identifying specific statutory causes for retrial under the Criminal Procedure Code, the appeal was inadmissible and the lower decision was upheld.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 545 § 3 in fine k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k.; The court must reject an appeal against a refusal of retrial if the appellant fails to identify statutory grounds for retrial or to demonstrate a specific violation of law applicable to the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
wznowienie postępowania zażalenie na postanowienie brak podstaw wznowienia prawa międzynarodowego umowa międzynarodowa wzór postępowania karnego zwolnienie warunkowe revoca della sospensione condizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 545 § 3 in fine k.p.k.
z dnia 1 września 2017 r., w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 in fine k.p.k. w zw.
art. 437 § 1 k.p.k.
z art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 540 § 2 i 3 k.p.k.
Wskazał w uzasadnieniu tego orzeczenia, że wnioskodawca w żadnym punkcie swojego pisma nie podniósł jakiejkolwiek z kodeksowych przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w przepisach prawa, ani nie przedstawił argumentacji pozwalającej na jej rozważenie po myśli art. 540 § 2 i 3 k.p.k.
art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych
o umowach międzynarodowych (art. 2 pkt 3) w zw.
art. 26 i 27 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów
z art. 26 i 27 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r.
art. 437 § 1 k.p.k
art. 540 § 3 k.p.k
Wyciągnął też wniosek, że z naruszenia art. 540 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III KK 111/17
akt III KK 111/17, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 października 2017 r., sygn.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 111/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)‎SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 21 marca 2018 r. w sprawie A. K. zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt III KK 111/17, odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt III AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 1 września 2017 r., w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 in fine k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEPismem z dnia 8 listopada 2017 r. A. K. wystąpił o wznowienie opisanego na wstępie postępowania podnosząc, że konieczność udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności „jawi się w sposób oczywisty”. Wniósł także o dopuszczenie dowodów z dokumentów wskazanych we wniosku oraz o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym, przy czym nie sprecyzował treści tego pytania.Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt III KK 111/17, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Wskazał w uzasadnieniu tego orzeczenia, że wnioskodawca w żadnym punkcie swojego pisma nie podniósł jakiejkolwiek z kodeksowych przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w przepisach prawa, ani nie przedstawił argumentacji pozwalającej na jej rozważenie po myśli art. 540 § 2 i 3 k.p.k. Poprzestał natomiast na obszernym cytowaniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jak również Trybunału Konstytucyjnego – bez związku nawet z ogólnie zarysowanymi zastrzeżeniami do kończącego postępowanie postanowienia Sądu Apelacyjnego.Na to postanowienie zażalenie w ustawowym terminie wniósł skazany A.

K. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił w szczególności obrazę ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (art. 2 pkt 3) w zw. z art. 26 i 27 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 74, poz. 439). Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu niniejszego zażalenia – jednak ich nie przedstawił.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego A. K. nie zasługuje na uwzględnienie.Rozpoznając niniejsze zażalenie Sąd Najwyższy nie mógł badać zasadności podniesionych przez skazanego argumentów uzasadniających – jego zdaniem – wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkowym przedterminowym zwolnieniu.

Konieczne było ograniczenie się do podstaw zażaleniowych, określonych w Kodeksie postępowania karnego – których jednak skarżący w swoim piśmie nie wskazał.Podobnie, jak w samym wniosku o wznowienie postępowania, tak i w zażaleniu, skazany dokonał analizy przepisów prawa Unii Europejskiej i prawa międzynarodowego, jednak nie przedstawił konkluzji z niej wynikającej.Nie wspomniał chociażby, na czym miałoby konkretnie polegać naruszenie tych przepisów przez sądy procedujące w jego sprawie. Wskazał przy tym jedynie, że w obecnej chwili jest przetrzymywany ponad niezbędną potrzebę, co jest również niezgodne z art. 5 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Wyciągnął też wniosek, że z naruszenia art. 540 § 3 k.p.k. i art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej wynika skutek w postaci naruszenia art. 6 i art. 21 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 26 i 27 konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Na marginesie warto podnieść, że tak samo obszerną analizę powyższych przepisów prawa międzynarodowego, pozbawioną jednak konkluzji w postaci przeniesienia tychże przepisów na grunt niniejszej sprawy, skarżący przedstawił w samym wniosku o wznowienie postępowania, jak również we wniosku o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia (k. 2).

W obu tych środkach procesowych podniósł jedynie, że „jest przetrzymywany w jednostce penitencjarnej ponad niezbędną potrzebę”.Trudno jednak ustosunkować się do tak sformułowanych zarzutów zażalenia, skoro nie podniesiono w nim, na czym polegało naruszenie prawa przez procedujący jednoosobowy skład Sądu Najwyższego. Trafnie bowiem Sąd ten orzekając w sprawie stwierdził, że zagadnienia związane z obliczaniem okresu niezbędnego do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie nie mieszczą się w kręgu ustawowych podstaw wznowienia postępowania, lecz podlegają rozwiązaniom przewidzianym w prawie karnym wykonawczym.

Skarżący zaś, ani we wniosku o wznowienie postępowania, ani w zażaleniu, nie podniósł, by w jego sprawie wystąpiła jedna z przyczyn mogących stanowić podstawę do wznowienia postępowania na gruncie prawa karnego wykonawczego.W rezultacie, postanowienie Sądu Najwyższego należało ocenić jako w pełni zasadne i w konsekwencji utrzymać je w mocy. r.g.