Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 110/20 Generato dall'IA

Supreme Court orders state to pay lawyer for free legal aid opinion on appeal renewal grounds.

Numero d'incarto III KO 110/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the defense lawyer's request for payment of legal aid costs incurred while preparing an opinion on the lack of grounds for a renewal application. The court found that the appointed lawyer fulfilled statutory duties without receiving compensation, and the state must bear these expenses under the Advocates Act. Consequently, the court awarded 720 PLN plus VAT, aligning the fee with Constitutional Tribunal rulings against unequal pay for public versus private counsel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej: The state must pay appointed lawyers for public legal aid services, and fees must be set at levels consistent with Constitutional Tribunal jurisprudence prohibiting discrimination between public and private counsel.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal aid state payment advocates act public counsel Constitutional Tribunal renewal application court fees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz.
§ 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Natomiast wysokość tego wynagrodzenia regulują odpowiednio przepisy § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.
§ 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
K., przy uwzględnieniu § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
art. 81 § 1 k.p.k
sędzia Sądu Najwyższego wyznaczył na podstawie art. 81 § 1 k.p.k.
art. 84 § 3 k.p.k
i art. 84 § 3 k.p.k., skazanemu K.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. w sprawie SK 66/19

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 110/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie K. S. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 1 marca 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1651), p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. K., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i 60/100), za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, która to kwota obejmuje również 23% VAT.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2021 r. sędzia Sądu Najwyższego wyznaczył na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 78 § 1a k.p.k. i art. 84 § 3 k.p.k., skazanemu K. S. obrońcę z urzędu w osobie adwokata M. K. celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II AKa 196/14, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt XIV K 21/13, lub poinformowania Sądu Najwyższego, że nie stwierdzono podstaw do złożenia takiego wniosku.

W dniu 20 kwietnia 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo obrońcy informujące o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie w/w postępowania. Opinia ta nie zawierała wniosku o zasądzenie na rzecz obrońcy stosownego wynagrodzenia, a także oświadczenia, że koszty te nie zostały uiszczone przez skazanego ani w całości, ani w części. Taki wniosek, zawierający w/w oświadczenie, wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 22 lutego 2023 r.W ocenie Sądu Najwyższego wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie. Wyznaczony obrońca z urzędu wykonał nałożone na niego obowiązki i nie uzyskał wynagrodzenia za przeprowadzone czynności.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Natomiast wysokość tego wynagrodzenia regulują odpowiednio przepisy § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18 t.j.). Orzekając w przedmiocie wynagrodzenia obrońcy z urzędu uznał Sąd Najwyższy, że należało zasądzić na jego rzecz kwotę 720 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania - która to kwota została powiększona o 23% VAT.

Wynagrodzenie to uwzględnia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., w sprawie SK 66/19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 769), stwierdzający, skrótowo rzecz ujmując, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane z urzędu i zobowiązane do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, iż różnicowanie ich wynagrodzenia poprzez obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, jakie otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego uzasadnienia.

Z tych względów - podzielając stanowisko Trybunału - należało orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu K. S. z urzędu w postępowaniu wznowienionym przez adwokata M. K., przy uwzględnieniu § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.