Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKO 11/01 Generato dall'IA

Supreme Court rules that the County Labor Office lacks jurisdiction; the Mayor must determine pre-retirement benefit eligibility.

Numero d'incarto III KKO 11/01
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to resolve a jurisdictional dispute between the County Labor Office and the District Labor Court. The applicant sought a certificate regarding hazardous work conditions to qualify for a pre-retirement benefit, but the District Court incorrectly claimed it lacked authority. The court determined that the Mayor, not the Labor Office, holds the exclusive statutory power to evaluate eligibility and grant such benefits based on submitted documentation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37o ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu; Art. 37j ust. 1 pkt 2 i ust. 1a tej ustawy: The authority to determine and grant pre-retirement benefits belongs exclusively to the Mayor, who must evaluate the applicant's compliance with legal requirements upon submission of documentation.

Parole chiave

Generato dall'IA
pre-retirement benefit jurisdictional dispute County Labor Office Mayor authority hazardous work conditions administrative procedure competency resolution

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37o ust. 1 of the Act on Employment and Prevention of Unemployment
Prawo do zasiłku przedemerytalnego ustala i przyznaje starosta (art. 37o
Art. 37j ust. 1 pkt 2 of the Act on Employment and Prevention of Unemployment
prawem wymagania warunkujące przyznanie takiego zasiłku (art. 37j ust.
Art. 37j ust. 1a of the Act on Employment and Prevention of Unemployment
prawem wymagania warunkujące przyznanie takiego zasiłku (art. 37j ust.
Art. 37l ust. 1 of the Act on Employment and Prevention of Unemployment
(art. 37l. ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), „po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji”.
Art. 65 § 1 of the Code of Administrative Procedure
Nota bene, w rozpoznawanej sprawie, stosownie do dyspozycji art. 65 § 1
Art. 190 § 1 of the Code of Administrative Procedure
Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym na podstawie art. 190 § 1 KPA orzekło jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PZP 45794, OSNAPiUS 1995 nr 6, poz. 74

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 20 grudnia 2001 r.

III KKO 11/01

Prawo do zasiłku przedemerytalnego ustala i przyznaje starosta (art. 37o

ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) w wyniku postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek zainteresowanej osoby (art.

37l ust. 1 tej ustawy), w ramach którego - na podstawie przedłożonej dokumentacji - organ ten dokonuje także oceny, czy wnioskodawca spełnia przewidziane

prawem wymagania warunkujące przyznanie takiego zasiłku (art. 37j ust. 1 pkt

2 oraz art. 37j ust. 1a tej ustawy).

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel, przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości Janina

Dąbrowiecka, przedstawiciel Ministra Pracy i Polityki Społecznej Ewa Gałuszyńska.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2001 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Czesława C. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego o właściwość między Powiatowym

Urzędem Pracy w K. a Sądem Rejonowym-Sądem Pracy w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o pracy w warunkach szkodliwych

p o s t a n o w i ł:

u z n a ć, że właściwym dla rozstrzygnięcia wniosku Czesława C. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego jest Starosta K. (art. 37o w związku z art. 37j ust. 1

pkt 2 i ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.).

Uzasadnienie

Czesław C. zwrócił się do Kolegium Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym pismem z dnia 18 października 2001 r. (data wpływu: 23 października 2001 r.)

z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego w sprawie o

wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że w okresie od dnia 17 maja 1971 r. do

dnia 28 kwietnia 1987 r. pracował on jako dekarz-blacharz w warunkach szkodliwych

w nie istniejącym już obecnie Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w K. Do

swego wniosku zainteresowany załączył:

Po pierwsze - postanowienie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w K. z dnia 21

września 2001 r. [...], w którym Sąd ten postanowił „stwierdzić swą niewłaściwość do

rozpoznania sprawy i przekazać ją do rozpoznania Powiatowemu Urzędowi Pracy w

K.”, przy czym równocześnie w uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził w

szczególności, że: „Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 3. 11. 1994 r., I

PZP 45794, OSNAPiUS 1995 nr 6, poz. 74, pracownikowi nie przysługuje roszczenie

przeciwko zakładowi pracy o ustalenie wykonywania zatrudnienia w szczególnych

warunkach w celu uzyskania zasiłku dla bezrobotnych do czasu nabycia prawa do

emerytury.” „Przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego dla bezrobotnych

można dochodzić w trybie administracyjnym przed PUP na podstawie zgłoszonych

dowodów, nie wyłączając dowodów z zeznań świadków. Urząd Pracy dokona samodzielnej oceny pracy wykonywanej przez powoda w Przedsiębiorstwie Budownictwa

Komunalnego w K. W przypadku odmownej decyzji Urzędu Pracy, osobie ubiegającej się o zasiłek służy prawo odwołania się w drodze postępowania administracyjnego”.

Po drugie - pismo Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 10 października

2001 r. [...], podpisane przez zastępcę kierownika tego Urzędu, w którym „Powiatowy

Urząd Pracy w Kościerzynie informuje, że jest niewłaściwy do rozpatrzenia tej

sprawy. Zgodnie z art. 37j ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i

przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.),

okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach uwzględniane są po przedłożeniu odpowiedniego świadectwa wystawionego przez zakład pracy, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu”.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

Art. 37o. ust. 1 ustawy z dnia 14. 12. 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu

bezrobociu stanowi wyraźnie, że: „Prawo do zasiłków przedemerytalnych i świadczeń

przedemerytalnych ustala i przyznaje starosta, a wypłaca je powiatowy urząd pracy”.

Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie ustalenie tego, czy wnioskodawca - Czesław C. spełnia określone w art. 37j. ust. 1 pkt. 2 oraz art. 37j. ust. 1a. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagania prawne, które uzasadniają przyznanie mu zasiłku emerytalnego, w tym także ustalenie, czy spełnia on wymaganie

dotyczące „co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze”,

należy do Starosty K. w postępowaniu wszczętym na wniosek zainteresowanego

(art. 37l. ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu), „po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji”.

Nota bene, w rozpoznawanej sprawie, stosownie do dyspozycji art. 65 § 1

KPA, Powiatowy Urząd Pracy w Kościerzynie, do którego zwrócił się wnioskodawca

o załatwienie przedstawionej sprawy, obowiązany był niezwłocznie przekazać wniosek zainteresowanego - Czesława C. celem jego załatwienia do Starosty K. i równocześnie miał obowiązek zawiadomić o tym wnioskodawcę.

Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym na podstawie art. 190 § 1 KPA orzekło jak w sentencji.