Supreme Court quashes theft conviction due to lack of intent to permanently deprive property.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's conviction for theft against K.H., finding the appeal by the Public Prosecutor General obviously admissible. The lower court had convicted K.H. of stealing a bag and documents from I.N., but the Supreme Court noted the lack of written reasoning and the absence of evidence proving K.H. intended to permanently deprive the victim of the property. The court determined that K.H.'s actions, including voluntarily returning the bag to the police, demonstrated a lack of criminal intent required for theft.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 284 § 1 kk; Art. 275 § 1 kk; Art. 276 kk: The court quashed a theft conviction where the lower court failed to establish the specific intent to permanently deprive the owner of property, as the defendant's actions indicated a temporary taking rather than theft.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 96/01
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 września 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
Sędziowie:
Henryk Gradzik
SN Przemysław Kalinowski
Zygmunt Stefaniak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 7 września 2001 r.
sprawy K. H.
skazanej z art. 284 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
z powodu kasacji, na korzyść wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Rejonowego w Z.
z dnia 30 października 2000 r., sygn. II K (...)
uznając kasację za oczywiście zasadną w trybie art. 535 § 3 kpk uchyla
zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Z. do
ponownego rozpoznania
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 października 2000 r., sygn.
akt II K (...) K. H. została uznana za winną tego, że „w dniu 6 kwietnia 2000 r.
w B. dokonała przywłaszczenia torebki I. N. wraz z portfelem, kalkulatorem,
portmonetką z pieniędzmi w kwocie 120 zł o łącznej wartości 320 zł oraz
dokumentów z dowodem osobistym, paszportem, legitymacją studencką i
świadczeń zdrowotnych na szkodę I. N. oraz prawa jazdy jej nieżyjącego ojca S.
D. tj. przestępstwa z art. 284 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11
§ 2 kk i za to skazana została na karę 1 roku pozbawienia wolności z
warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby lat 3 (trzech),
grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu
wartości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych oraz 200 (dwieście)
złotych tytułem naprawienia szkody. Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej
instancji i nie sporządzono jego uzasadnienia.
Od orzeczenia tego kasację na korzyść złożył Prokurator Generalny
zarzucając, rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa
materialnego a polegające na błędnym przyjęciu, że zachowanie oskarżonej
wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 284 § 1, art. 275 § 1 i art. 276 kk i
dlatego też, wniósł o uchylenie tego zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.
W związku z powyższym Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna.
Brak pisemnego uzasadnienia utrudnia, lecz nie uniemożliwia dokonania
kontroli rozumowania Sądu, w aspekcie wymogów określonych przepisem art.
410 kpk – tj.: że „podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt
okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej”. Tymczasem z tych
ujawnionych okoliczności w najmniejszym stopniu nie wynika, by po stronie K.
H. zaistniał zamiar przywłaszczenia mienia I. N. Wręcz przeciwnie, szereg
okoliczności wskazuje na ewidentny brak takiego zamiaru, a to, że oskarżona
niezwłocznie powiadomiła właścicielkę i to, za pośrednictwem osoby trzeciej,
iż jest w posiadaniu jej torebki (którą ta przez roztargnienie zostawiła w
autobusie) i że rzecz tę, może odebrać w jej domu o godz. 20 oo, a ponadto, gdy
nie doszło do odbioru torebki, oskarżona sama dobrowolnie odniosła ją na
posterunek policji.
Z okoliczności tych, jak również z innych dowodów ujawnionych na rozprawie
nie wynika także zamiar oskarżonej przywłaszczenia znajdujących się w torebce
dokumentów, a tym bardziej, ich niszczenia, uszkodzenia, ukrycia, usunięcia ,
uczynienia bezużytecznymi.
W świetle powyższego, rację ma skarżący, że w istniejącym stanie brak
jest dostatecznego uzasadnienia dla przyjętej przez Sąd Rejonowy w Z.
kwalifikacji prawnej czynu oskarżonej z art. 284 § 1, z art. 275 § 1 oraz z art.
276 kk.
Dlatego też nie przesądzając żadnego ostatecznego merytorycznego
rozstrzygnięcia,
koniecznym
jest
wyjaśnienie
–
strony
podmiotowej
przypisanego oskarżonej czynu. Z tych względów należało orzec jak wyżej.