Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 588/00 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal for recidivism due to expiration of prior conviction's statute of limitations.

Numero d'incarto III KKN 588/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision regarding recidivism because the prior conviction had expired under the statute of limitations. The defendant had served a sentence for a theft that was later reclassified as a misdemeanor, and the prosecution argued the prior record should still count for recidivism. The court ruled that since the expiration of the limitation period for the prior conviction occurred before the new offense, the condition for recidivism could no longer be met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 64 § 1 KK; Art. 46 § 1 KW; A prior conviction ceases to serve as a basis for recidivism if the limitation period for the prior punishment expires before the new offense is committed.

Parole chiave

Generato dall'IA
recidivism statute of limitations expiration of conviction misdemeanor reclassification criminal appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 64 § 1 KK
z art. 64 § 1 KK z powodu kasacji,
Art. 46 § 1 KW
powyższego, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 46 § 1 KW w zw.
Art. 12 Ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń
art. 12 Ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r.
Art. 455 KPK
warunkach powrotu do przestępstwa i dokonać, na podstawie art. 455

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała z dnia 15 grudnia 1987 r., sygn. VI KZP 839/97

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 14 maja 2001 r.

III KKN 588/00

SN Andrzej Konopka (przewodniczący sprawozdawca)

SN Józef Dołhy

SN Przemysław Kalinowski

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2001 r. sprawy J. C.

oskarżonego z art. 291 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK z powodu kasacji,

wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego (...)

od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 24 czerwca 1999 r., sygn. akt

(...) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 23

grudnia 1998 r., sygn. akt (...) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę

przekazuje Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania w

postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w T., wyrokiem z dnia 23 grudnia 1998 r., sygn. akt (...)

uznał J. C. za winnego popełnienia czynu z art. 291 § 1 KK w zw. z art.

64 § 1 KK i za to na podstawie art. 291 § 1 KK wymierzył mu karę 8

(ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Zwolnił oskarżonego od

uiszczenia opłaty i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Od

powyższego

wyroku

oskarżony

wniósł

apelację

do

Sądu

Okręgowego w B. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 1999 r., sygn. akt (...)

Sąd Okręgowy w B., po rozpoznaniu sprawy, utrzymał zaskarżony wyrok

w mocy i zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych

postępowania odwoławczego.

Od wyroku Sądu Okręgowego w B. kasację wniósł Prokurator

Generalny, zarzucając mu rażące i mające wpływ na treść orzeczenia

naruszenie prawa materialnego - art. 64 § 1 KK polegające na

zastosowaniu tego przepisu do czynu przypisanego oskarżonemu mimo

braku przesłanek ku temu i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w

B. w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest zasadna i podlega uwzględnieniu.

Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 23 grudnia 1998 r., sygn. akt (...)

przyjął, że oskarżony J. C. popełnił zarzucany mu czyn w warunkach

powrotu do przestępstwa. Założenie powyższe Sąd uzasadnił tym, że

oskarżony w okresie od 6 września 1996 r. do 17 marca 1997 r. oraz od

13 kwietnia 1997 r. do 4 czerwca 1997 r. odbył karę pozbawienia

wolności orzeczoną przez Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 6 lutego

1996 r., sygn. akt (...) za czyn zakwalifikowany z art. 208 KK z 1969 r.,

polegający na dokonaniu, w sposób szczególnie zuchwały, kradzieży

czapki basebollowej wartości 15 zł.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 września 1998 r. nowych

kodyfikacji karnych czyn określony w art. 208 KK z 1969 r.

zakwalifikowany został, jako wykroczenie (art. 119 KW). J. C. zakończył

odbywanie kary pozbawienia wolności, za czyn o którym mowa wyżej, z

dniem 4 czerwca 1997 r. (k. 22 verte). Autor kasacji podnosi wobec

powyższego, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 46 § 1 KW w zw. z

art. 12 Ustawy z dnia 28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy - Kodeks

wykroczeń (Dz.U. z 1998 r. Nr 113, poz. 717) doszło z dniem 4 czerwca

1999 r. do zatarcia skazania. Przepisy powyższe normują zasady

obliczania terminów zatarcia ukarania za czyny przekwalifikowane w

wykroczenia, gdy do prawomocnego skazania za nie doszło, gdy jeszcze

były przestępstwami i nakazują terminy owe liczyć według przepisów

prawa wykroczeń, czyli art. 46 KW (por. T. Grzegorczyk „Nowela do

prawa wykroczeń - Komentarz”, Zakamycze 1999 r., str. 140), a na

podstawie tego przepisu ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat

od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary. Sąd

Okręgowy w B. po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez oskarżonego,

wydał wyrok w dniu 24 czerwca 1999 r., sygn. akt (...), a więc w dniu, w

którym nie istniała już okoliczność faktyczna, jaką było uprzednie

skazanie oskarżonego. Zgodnie zaś z ustalonym orzecznictwem Sądu

Najwyższego (por. m.in. uchwała z dnia 15 grudnia 1987 r., sygn. VI KZP

839/97, OSNKW z 1988 r., z. 4 - 3, poz. 19) poprzednie skazanie, nawet

wtedy, gdy kolejne przestępstwo zostało popełnione przed upływem

terminu przewidzianego dla zatarcia skazania, nie może uzasadniać

powrotności do przestępstwa, jeżeli w chwili orzekania uległo ono

zatarciu. Sąd Okręgowy w B. orzekając w przedmiotowej sprawie

powinien więc uwzględnić z urzędu fakt, że upłynął termin uzasadniający

zakwalifikowanie czynu z art. 291 § 1 KK, jako popełnionego w

warunkach powrotu do przestępstwa i dokonać, na podstawie art. 455

KPK, stosownej zmiany wyroku Sądu Rejonowego w zakresie kwalifikacji

prawnej czynu i przyjąć, że czyn, za który oskarżony skazany został

wyrokiem z dnia 28 grudnia 1998 r., sygn. akt (...) nie został popełniony w

warunkach recydywy. Uznanie ukarania za niebyłe oznacza, że nie wolno

wobec

osoby

niegdyś

ukaranej

wyciągnąć

żadnych

prawnych

konsekwencji zatartego ukarania (por. J. Wojciechowski „Kodeks

Wykroczeń - Komentarz, Orzecznictwo”, Warszawa 1999 r., str. 63).

Słusznie więc Prokurator Generalny podnosi w kasacji, iż Sąd Okręgowy

w B. utrzymując wyrokiem z dnia 24 czerwca 1999 r., sygn. akt (...),

wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 grudnia 1998 r., dopuścił się

rażącego naruszenia art. 64 § 1 KK.

Z powyższych względów należało orzec jak w części dyspozytywnej

niniejszego wyroku.