Supreme Court dismisses appeal claiming possession of alcohol without tax marks penalizes private use without quantity proof.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant, M. L. T., who was convicted of possessing unmarked alcohol and tobacco. The defense argued that the statute penalizes mere possession without specifying quantities, potentially criminalizing personal use like a wedding. The court rejected this, noting the defendant possessed hundreds of bottles and packs, which the lower courts correctly identified as inconsistent with normal personal needs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy; The provision criminalizing possession of goods without tax marks applies to quantities exceeding normal personal needs, and the absence of a specific quantity threshold in the text does not negate the requirement to assess the scale of possession against the defendant's actual circumstances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 465/98
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.
sprawy M. L. T.
skazanego z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu
wyrobów znakami skarbowymi akcyzy (Dz. U. Nr 127, poz. 584 ze zm.)
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.
z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. V Ka […]
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.
z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. IV K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego
M. L. T. kosztami sadowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W kasacji zarzucono obrazę art. 22 ustawy z 1993 r. wywodząc, że
penalizuje on samo posiadanie alkoholu bez oznaczenia znakami akcyzy w
ilościach wskazujących na przeznaczenie do działalności handlowej ale nie
precyzuje ilości tego alkoholu, który choć w znacznej ilości może być
przeznaczony na potrzeby własne.
Analizując ten zarzut Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skazanemu przypisano posiadanie 200 butelek spirytusu i 390 paczek
papierosów bez akcyzy. Zarzut wysunięty w kasacji analizował uprzednio sąd
odwoławczy trafnie wskazując, że gdyby rzeczywiście towar ten przeznaczony
na wesele i własne potrzeby oskarżonego oraz jego najbliższej rodziny to byłby
nabyty zgodnie z potrzebami, a te wedle ustaleń, nie kwestionowanych przez
strony wyglądałby inaczej. W doktrynie zaś podnoszono, iż przekonanie sądu o
przeznaczeniu towaru, o jakim mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z 1993 r., do
działalności handlowej może opierać właśnie m.in. na rodzaju towaru,
normalnych potrzebach sprawcy w tym zakresie i potrzebach w sferze
niezbędnego zaopatrzenia się w dany towar (zob. W.Radecki, M.Bojarski.
Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1998 , s. 440) w
istocie zatem uchybienie, o jakim mówi skarżący, nie miało tu w ogóle miejsca,
a kasacje tym samym uznać należy za oczywiście bezzasadną. Dlatego też
orzeczono jak na wstępie.
aw
f/jw