Criminal appeal dismissed because defendant's claim of legal error regarding intent was logically inconsistent with established facts.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's argument that the lower court erred in attributing specific intent under Article 148 of the Criminal Code. Although the defense claimed the defendant lacked awareness of exhausting the act's elements, the court found this assertion logically inconsistent with the proven circumstances where the defendant accepted such a situation. Consequently, the conviction for the crime of intentional injury was upheld, and the defendant was exempted from court costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 148 § 1 k.k. z 1969 r.; Art. 157 § 3 k.k. z 1969 r.: A cassation claim alleging a misapplication of the law regarding the specific intent required for a crime is inadmissible if the defendant's own arguments logically contradict the established facts demonstrating that intent.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 458/98
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.
sprawy P. N.
skazanego z art. 148 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 kwietnia 1999 r., sygn. Aka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w G.
z dnia 13 listopada 1997 r., sygn. IV K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia skazanego
P. N. od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego,
w tym od nieuiszczonej opłaty od kasacji.
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 148 § 1 d.kk przez przypisanie
skazanemu przestępstwa z tego przepisu zamiast z art. 157 § 3 d.kk. Skarga ta
mimo że zastrzega, iż nie kwestionuje ustaleń faktycznych w rzeczywistości
stanowi jednak polemikę z nimi prezentując odmienne wnioski, choć nie
zarzuca sądowi nielogiczności rozumowania i dowolności. Uprzednio zresztą w
skardze apelacyjnej w ogóle nie wysuwano zarzutu obrazy prawa materialnego
apelując jedynie odnośnie kary. Twierdzenie kasacji jakoby z prawidłowej
analizy dowodów „w żaden sposób nie można wyciągać wniosków, iż sprawca
czynu miał świadomość, że może wyczerpać znamiona czynu z art. 148 § 1 d.kk
oraz że akceptował tę sytuację” jest tylko niestety wersją obrony logicznie
bowiem wykazał, iż ustalone okoliczności sprawy pozwalają przypisać działanie
w zamiarze ewentualnym (vide k. 397 v.). W tym stanie rzeczy skarga ta jest w
oczywisty sposób bezzasadna i dlatego orzeczono jak na wstępie. Odnośnie
kosztów uwzględniono sytuację skazanego o jakiej mowa w postanowieniu
Sądu Apelacyjnego w […] z 9 czerwca 1998 r. (k. 477).
aw
f/jw