Criminal appeal dismissed because factual disputes cannot be raised under procedural violation claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, rejecting the appellant's attempt to challenge factual findings through procedural violations. The appellant argued that the lower courts relied solely on unfavorable evidence and failed to obtain a traffic expert opinion or question a witness, but the court noted these were justified by the witness's evasion and the expert's redundancy. The court ruled that since the appellant contested the factual determinations rather than the legal application, the procedural claims were inapplicable and the appeal was merely a polemic against the courts' evaluations.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 145 § 1, 2 kk; Art. 3 § 1-3, 357 d.kpk; Art. 155 § 1, 3 d.kpk; Art. 176 § 1 d.kpk; Art. 337 § 1 d.kpk: A claim of material law violation is admissible only if factual findings are not contested; if facts are challenged, procedural violations cannot be the basis of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 427/98
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.
sprawy K. S.
skazanej z art. 145 § 2 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G.
z dnia 20 marca 1998 r., sygn. Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 29 grudnia 1997 r., sygn. II K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazaną
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 145 § 1 i 2 kk, a nadto obrazę
art. 3 § 1-3 oraz 357 d.kpk przez oparcie wyroku tylko na dowodach
niekorzystnych oraz art. 155 § 1 i 3 w zw. z art. 176 § 1 d.kpk przez
nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego
i art. 337 § 1 d.kpk przez odczytanie jedynie dowodu z zeznań jednego
ze świadków pomimo braku ku temu przesłanek.
Analizując powyższe zarzuty zauważyć należy, że obraza prawa
materialnego może być podnoszona, o ile nie kwestionuje się ustaleń
faktycznych, tymczasem autor kasacji ustalenia te kwestionuje, ubierając zarzut
ich dotyczący w formę naruszenia przepisów proceduralnych. Sądy obu instancji
wyjaśniły dlaczego dowód z opinii biegłego w tej sprawie jest zbędny,
jak i dlaczego nie przesłuchano jednego ze świadków (ukrywał się i był ścigany
listem gończym w innej sprawie). Dokonano też oceny wszystkich
przeprowadzonych dowodów, a to że nie dano wiary niektórym z nich
nie oznacza
że
oparto
się
tylko
na
dowodach
niekorzystnych.
Kasacja przedstawia własne oceny, ignorując z kolei dowody niekorzystne
dla skazanej, w sytuacji gdy sądy nie ignorowały żadnego z dowodów
i przedstawiały argumenty odnośnie powodów uznania ich lub nieuznania
za wiarygodne (k. 143-144, 165-166). Rację ma zatem odpowiadający na tę
skargę prokurator wskazując, iż sprowadza się ona do polemiki z ustaleniami
sądów, a żadne ze wskazanych w niej uchybień w rzeczywistości nie nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał tę kasację za oczywiście
bezzasadną i dlatego orzekł jak na wstępie.
aw
f/ak