Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 390/01 Generato dall'IA

Supreme Court rules that a person in a towed vehicle steering it is a driver under the law.

Numero d'incarto III KKN 390/01
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision which had acquitted the defendant based on the argument that he was merely guiding a towed vehicle rather than driving it. The court established that the towed vehicle was in motion and the defendant, sitting behind the wheel, controlled its direction and speed to avoid collisions. Consequently, the court ruled that the defendant acted as a co-driver under the relevant criminal statute, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 178a § 1 k.k.; Art. 178a § 2 k.k.: The person sitting behind the wheel of a towed vehicle and controlling its direction constitutes a driver for the purposes of the criminal offense of driving under the influence.

Parole chiave

Generato dall'IA
towed vehicle criminal liability driving under influence co-driver status vehicle control Supreme Court ruling road safety

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 178a § 1 k.k.
Podmiotem przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. jest także
Art. 178a § 2 k.k.
Podmiotem przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KRN 462/87
dnia 5 lutego 1987 r., V KRN 462/87; glosa do tegoż wyroku R.A.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

WYROK Z DNIA 18 MARCA 2003 R.

III KKN 390/01

Podmiotem przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. jest także

osoba prowadząca holowany pojazd mechaniczny.

Przewodniczący: sędzia SN J. Sobczak (sprawozdawca).

Sędziowie SN: T. Grzegorczyk, B. Rychlicki.

Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog.

Sąd Najwyższy w sprawie Roberta W. oskarżonego, z art. 178a § 2

k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 18 marca 2003 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w L. na niekorzyść od

wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 sierpnia 2001 r., zmieniającego

wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2001 r.

uchylił

zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w

L. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Z uzasadnienia:

(...) Wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego pogląd

prawny, iż będący w stanie nietrzeźwości oskarżony, siedzący za

kierownicą pojazdu, holowanego na połączeniu giętkim nie prowadził

pojazdu mechanicznego, a jedynie nadawał, i to w ograniczonym zakresie,

kierunek jazdy pojazdowi holowanemu nie może się ostać.

Skonstatować należy, że holowany pojazd, za którego kierownicą

siedział Robert W., był pojazdem w ruchu. Pojazd ten poruszał się po

drodze publicznej, chociaż nie siłą własnego motoru, a siłą pojazdu

holującego i własną siłą bezwładności. Jest rzeczą niewątpliwą, w tej

konstelacji faktów, iż Robert W. mógł, a nawet musiał, manewrując

kierownicą, dokonywać skrętu kół pojazdu, w którym siedział, aby podążać

za holującym go pojazdem. Mógł też, a nawet w pewnych sytuacjach

musiał, przyhamowywać, a nawet hamować, aby nie uderzyć siłą

bezwładności

w tył

holującego

go

pojazdu.

Miał też

obowiązek

sygnalizować innym uczestnikom ruchu wykonywane manewry. Nie miał

natomiast możliwości skutecznego posługiwania się tzw. pedałem gazu i

sprzęgłem.

W świetle ustalonych poglądów doktryny „kierowanie” oznacza m. in.

nadawanie kierunku w znaczeniu fizycznym. Taką możliwość – oczywiście

ograniczoną długością połączenia giętkiego, przy użyciu którego był

holowany pojazd, w którym siedział on za kierownicą – Robert W. miał.

Rodzi to pytanie, czym jest „prowadzenie pojazdu”. Zgodzić się należy, ze

stanowiskiem wyrażonym w literaturze i judykaturze, iż prowadzeniem

pojazdu jest wprawianie go w ruch i nadawanie mu kierunku jazdy.

Oczywiście, zazwyczaj wprawieniem w ruch będzie uruchomienie silnika i

ruszenie z miejsca postoju. W sytuacji pojazdu holowanego wprawienie w

ruchu nastąpi w wyniku ruszenia z miejsca pojazdu holującego, ale do

tego, aby ruszył pojazd holowany, niezbędne jest zwolnienie hamulca

ręcznego w pojeździe holowanym i odpowiednie ustawienie dźwigni

zmiany biegów. Niezbędne też jest, aby osoba siedząca za kierownicą

pojazdu holowanego kontrolowała zachowanie tego pojazdu, nadając mu

skrętami kierownicy odpowiedni kierunek, dbając o to, aby nie doszło do

zerwania holu oraz zderzenia z pojazdem kierującym.

Sąd Najwyższy w pełni podziela pogląd, iż prowadzić pojazd może

niekoniecznie

jedna

osoba.

Jeśli

kilka

osób

obsługuje

wszystkie

podstawowe mechanizmy mające wpływ na jazdę, to wszystkie one

współuczestniczą w prowadzeniu pojazdu (por. wyrok Sądu Najwyższego z

dnia 5 lutego 1987 r., V KRN 462/87; glosa do tegoż wyroku R.A.

Stefańskiego, NP 1989, z. 2-3, s. 238; por. tenże Przestępstwa przeciwko

bezpieczeństwu w komunikacji (w:) Nowa kodyfikacja karna. Krótkie

komentarze, z. 24, Warszawa 1999, s. 111). W niniejszej sprawie Robert

W. współprowadził pojazd, któremu z jednej strony nadawał ruch kierowca

pojazdu holującego, z drugiej siła bezwładności pojazdu holowanego. Sąd

Okręgowy nie wziął pod uwagę tego, iż Robert W. był tym, który, siedząc

za kierownicą pojazdu holowanego, umożliwił jego wprowadzenie do

ruchu, a następnie nadawał holowanemu pojazdowi kierunek jazdy,

dostosowując jego bieg do kierunku pojazdu holującego. Siedząc za

kierownicą holowanego pojazdu Robert W. miał przy tym obowiązek

przestrzegać

przepisów

dotyczących

bezpieczeństwa

w

ruchu.

Prowadzącym pojazd, w rozumieniu art. 178a § 1 k.k., jest także osoba,

która będąc w stanie nietrzeźwości, siedząc za kierownicą holowanego

pojazdu mechanicznego, nadaje temu pojazdowi kierunek jazdy, przez

skręty kierownicy, w sposób ograniczony długością holu. (...)