Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 341/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses intentional offense charge when act was negligent, ruling intent is mandatory. Verdict: dismissed.

Numero d'incarto III KKN 341/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland overturned a lower court's conviction for an intentional offense under Article 124 of the Penal Code. The defendant had argued that his act of kicking a window was negligent, while the prosecution contended the crime requires intent. The court ruled that the specific statute explicitly mandates intent, making a negligent act legally insufficient for this charge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 124 § 1 k.k.; Art. 5 k.k.; Art. 537 § 2 k.p.k.: A specific offense requiring intent excludes negligent conduct, and a conviction based on negligence is invalid.

Parole chiave

Generato dall'IA
intentional offense negligence criminal intent statutory interpretation Supreme Court dismissal of conviction Article 124

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 124 § 1 k.k.
skazanego za popełnienie wykroczenia z art. 124 kw
Art. 5 k.k.
Powyższy wyrok zaskarżył kasacją, wniesioną w trybie art. 521 kpk na
Art. 8 k.k.
uzasadnieniu wyroku) odmienna od wyrażonej w art. 8 kk, nie dotyczy
Art. 537 § 2 k.p.k.
niesłuszne w rozumieniu art. 537 § 2 kpk.
Art. 521 k.p.k.
Powyższy wyrok zaskarżył kasacją, wniesioną w trybie art. 521 kpk na
Art. 535 § 3 k.p.k.
Kasację tę Sąd Najwyższy rozpoznał w trybie art. 535 § 3 kpk, jako że

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 341/99

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 lipca 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN – Andrzej Konopka

Sędziowie: SN – Ewa Gaberle (spraw.)

SN – Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2001 r.

sprawy M. R.

skazanego za popełnienie wykroczenia z art. 124 kw

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

na korzyść skazanego (DSN IV (…))

od wyroku Sądu Rejonowego w B.

z dnia 14 września 1998 r., sygn. IV Kws (…)

zmieniającego orzeczenie Kolegium d/s Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w

B. z dnia 15 maja 1998 r., Nr rej. (…)

uchyla zaskarżony wyrok oraz zmienione nim orzeczenie Kolegium

d/s Wykroczeń w B. i uniewinnia M. R. od popełnienia przypisanego

mu czynu, a kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 13 maja 1998 r. (Nr rej. 6877/97) Kolegium d/s

Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w B. uznało M. R. za winnego tego, że 15

września 1997 r. w B., w budynku Komendy Rejonowej Policji dokonał

umyślnego wybicia szyby w oknie przez kopnięcie jej nogą czym spowodował

szkodę w mieniu Komendy Wojewódzkiej Policji w B. w kwocie 121,60 zł, i za

wykroczenie to, wyczerpujące znamiona określone w art. 124 § 1 kk, skazało

obwinionego na podstawie tego przepisu na grzywnę w kwocie 150 zł z

zamianą na zastępczą karę aresztu oraz orzekło obowiązek zwrotu

równowartości wyrządzonej szkody.

Po rozpoznaniu odwołania M. R., Sąd Rejonowy w B., wyrokiem z dnia

14 września 1999 r. (sygn. IV Kws (…)), zmienił orzeczenie Kolegium w ten

sposób, że ustalił, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu z winy

nieumyślnej, uchylił orzeczenie o zastępczej karze aresztu, a w pozostałej części

utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją, wniesioną w trybie art. 521 kpk na

korzyść skazanego, Prokurator Generalny, a domagając się uchylenia tego

wyroku i uniewinnienia M. R. zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego,

polegające

na

bezpodstawnym

przypisaniu

oskarżonemu

popełnienia

wykroczenia określonego w art. 124 § 1 kw, przy przyjęciu, że czynu tego

dopuścił się nieumyślnie, podczas gdy wykroczenie to można popełnić

wyłącznie z winy umyślnej.

Kasację tę Sąd Najwyższy rozpoznał w trybie art. 535 § 3 kpk, jako że

jest ona oczywiście zasadna.

Sposób sformułowania przepisu art. 124 § 1 kw jest bowiem

jednoznaczny

i

nie

nasuwa

żadnych

wątpliwości

interpretacyjnych.

Przewidziana zaś w art. 5 kw zasada (na co powołał się Sąd Rejonowy w

uzasadnieniu wyroku) odmienna od wyrażonej w art. 8 kk, nie dotyczy

wykroczeń określonych w art. 124 kw, skoro ustawowym znamieniem

zaakcentowanym wyraźnie w tym przepisie jest umyślność działania. Z tego

względu wykroczenia te mogą być popełnione tylko umyślnie, są więc

wyjątkiem, o jakim mowa w art. 5 in fine kw.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że zachowanie M. R.

polegające na nieumyślnym wybiciu szyby nie wyczerpywało znamion

opisanych w art. 124 § 1 kk i skazanie go za to wykroczenie było oczywiście

niesłuszne w rozumieniu art. 537 § 2 kpk. Dlatego też Sąd Najwyższy

uwzględnił kasację prokuratora w całości i orzekł jak na wstępie.